Auteursarchief: Zeiljacht Jonas

Op bezoek bij de Chief in Daliconi

Op bezoek bij de Chief in Daliconi

Maandag 8 oktober 2018

Gister genoten we van de Bay of Islands. Rond een uur of 10 stapten we in de dinghy en gingen op verkenning uit. We bezochten heel veel mooie baaitjes, die verscholen lagen achter grote stenen paddestoelen, waarop planten en struiken groeien. Daarachter lagen poelen met turquoise water, waardoorheen je koraal en vissen zag. Ongelofelijk mooi. Bij een van die plekjes was een strandje. We lieten het ankertje vallen en gingen overboord om onderwater te kijken. Het water was lekker warm en de vissen lieten zich aan ons zien. Genieten. Deze keer had ik de camera mee, dus kon wat plaatjes maken.

Terug aan boord werd het een echte zondag, die al begonnen was met een gekookt eitje. Als lunch aten we gebakken aardappelen en sperziebonen(kousenband uit Lambasa) met lekker vlees, en dronken daarbij een glaasje (oude..) rode wijn. Na het eten lekker luieren en aan het eind van de middag de buren op bezoek. Kan het traditioneler??

Vanmorgen gingen we ankerop naar Daliconi, het dorp waar we onze opwachting moesten maken bij de Chief, om toestemming te krijgen om vrij rond te varen en overal te kijken (dat hadden we zonder toestemming al een beetje gedaan..). Het was een tochtje van 5 mijl, niet ver, maar wel goed uitkijken voor onderwater liggende stenen en koralen.

Er zijn kleding voorschriften om aan wal te gaan op de Lau eilanden, die inhouden dat mannen en vrouwen een Sulu (rok of omslagdoek) moeten dragen, de schouders moeten bedekt zijn en er mag geen hoed of zonnebril gedragen worden. Dat werd dus een beetje een verkleedpartij op het strandje waar we met de dinghy aankwamen. Foto’s komen later.

Het huis van de Chief was niet moeilijk te vinden. Met eerbied boden we onze geschenken aan. We kwamen van 3 boten (Dart vader, Nok en Jonas) dus dat waren 3 pakken kava en een pak met noodle soepjes, 1kg suiker en een rol gemberkoekjes. Het werd in dank aanvaard en wij mochten in een kring op de grond gaan zitten met de benen gekruist of opzij. De Chief heette ons welkom, stelde zijn tante voor, die in een hoek zat en gaf ons toestemming om overal te gaan kijken. Daarna volgde een gesprekje over het dorp, onze boten enz. Heel relaxed. Soms wordt ter plekke van de kava een drank gemaakt die heel vies is, maar die je wel moet opdrinken. Hier hoefde dat niet. Ze vinden het zelf heel erg lekker……

We liepen een rondje door het keurige dorpje. Alles was netjes en goed onderhouden. We kwamen bij een winkeltje met minimale sortering en gingen naar de bakker, waar het brood bijna klaar was om de oven in te gaan. De oven was een oliedrum op zijn kan, waar een luikje in gemaakt was en waar hout in werd gestookt. Om half 5 konden Jakob en Heinze het brood komen halen. Het zag er prachtig uit.

Wat een bijzondere dag was dit weer. We liggen nu op anker voor het dorpje, waar wat lichtjes branden. Het water is onrustig, dus soms rollen we flink, maar dat maakt niks uit.

We zijn er! Vanua Balavu

We zijn er! Het mooiste plekje op aarde…..
Vanua Balavu, Lau, Fiji

Zaterdag 6 oktober 2018

Donderdagmorgen werden we wakker om 6 uur en zagen een blauwe lucht. Wauw, dat was geweldig! We hakten de knoop door en gingen vertrekken. Het weerbericht gaf nog wel wat regen, maar een gunstige wind uit het noorden! Dus rap in de benen. Met de dinghy naar de wal om te betalen en de schone was op te halen. Het wateropvangzeiltje kon weer opgeruimd worden en we hopen maar dat we genoeg regen hebben opgevangen om weer een poosje voort te kunnen.

We vertrokken om 9 uur en na 5 uur motoren kwam de wind. En dat was geweldig! Zeilen op een rustige zee met een windje 4-5 bft, dat was een goedmakertje voor het natte en winderige weer wat we gehad hadden. Puur genieten!!

Bij het ronden van Taveuni (zie kaartje vorige blog), viel de wind weg en ging de motor even aan. Daarna kwam er weer wind, maar er was iets geks aan de hand. Bij 15 knopen wind gingen we maar 2 knopen in plaats van 6+, alsof er iets aan de kiel hing. Het was intussen donker en dan ga je niet zo makkelijk overboord om te kijken. Dan weer was de snelheid goed en de windrichting verkeerd, zodat de windvaan in de war was. Heel gek allemaal. We zetten de motor maar weer aan om te kijken of dat wel goed ging. Niks aan de hand. Toch wel heel vreemd.

Na een poosje konden we weer zeilen en hadden een heerlijke tocht naar Vanua Balavu, waar we rond 7 uur in de morgen aan kwamen. We hadden de hele tocht met 3 schepen gevaren en Jonas kreeg de eer om als eerste door de pas te gaan. Jakob had een extra Google kaart op de laptop bijstaan en probleemloos voeren we dit paradijselijke gebied binnen. Zo jammer dat we geen foto’s kunnen sturen, want dit is een internetloos paradijs. Kijk in NL maar eens op internet om te zien waar we zijn.

Er liggen hier allemaal begroeide eilandjes en steenklompen, waar je tussendoor kan varen. Het meest bijzondere is dat dit gebied midden in de Pacific ligt en alleen toegankelijk is met een boot. Er is ook niks te koop, geen restaurants, alleen natuur en een handjevol mensen. We ankerden op een mooi plekje vlak bij een smalle doorgang in water van 20 meter diep, dus er ging heel wat ketting naar beneden.

Na het ontbijt gingen we eerst wat slaap inhalen en daarna even naar de Eye Candy met Clare en Andrew, die op een ander mooi plekje lagen, om wat tips over dit gebied te krijgen. En toen was het tijd voor ons aankomstbiertje met Anneke en Heinze van de Nok. Het was niet de bedoeling dat ze hier nog naar toe gingen, maar de gunstige wind haalde hen over om toch nog een weekje hier naartoe te gaan.

We sliepen vannacht geweldig. Het is hier doodstil, ik heb de windgenerator vastgebonden, zodat die de stilte niet verstoord. En vanmorgen trokken we er op uit met de dinghy, een fles water, de snorkelspullen en het fototoestel. We voeren de kreek in hier vlakbij en zagen honderden vleermuizen in de bomen. In het water waren prachtige koralen en zelfs twee blauwe gespikkelde roggen te zien. We voeren langs allerlei grote en kleine eilandjes en naar een klein strandje. Daar bonden we de dinghy aan een tak en gingen onder water. Geweldig wat een mooi koraal.

We besloten nog even niet naar het enige dorp hier te gaan, maar nog een dag te genieten van de stilte hier. We hebben de tijd!

Van Tonga naar Fiji, dag 4

We zijn in Fiji!

Het bleef een soepele oversteek deze tocht naar Fiji. We hadden echte ‘trade winds’ uit oost-zuidoost, tussen 5 en 18 knopen. Nog een keer zetten we gister de boom in het zeil en voor het donker ging die er weer uit. Het was heerlijk zeilen.

Begin van de avond passeerden we de officiƫle datumgrens. We staken de lijn over van het westelijk naar het oostelijk halfrond en zijn weer op onze eigen helft van de aarde. De klok ging een uur terug terwijl de datum verandering al op Tonga plaats vond uit praktische overwegingen. We moesten dat moment natuurlijk vieren en beseften dat we nu echt op de terugweg zijn.

Vannacht nam de wind toe tot 18 knopen en we gingen veel te hard, vanwege het vlakke water en de gladde onderkant van het schip. We moesten afremmen tot 4,5 knopen, dus er gingen een dubbel rif in het grootzeil en de kluiver kreeg het formaat van een theedoek. Dat ging aardig goed. Ik verwachtte een relaxte nacht in te gaan, maar dat werd anders. Eerst veranderde de wind van richting, zodat we op het land zouden lopen. En daarna viel de wind weg. Met alleen het grootzeil op ging de motor aan en tuften we de laatste 5 uur op het ijzeren zeil.

Om 9 uur lokale tijd maakten we vast aan een mooring boei. Acapella verleende weer hulp. Zo handig! Nu zitten we te wachten op de officials. Via de marifoon hadden we al contact en de eerste vraag was of we muizen aan boord hadden. Tja, wat zeg je dan? Misschien ligt ergens nog een dood exemplaar? Nee hoor, we melden dat we die niet hadden. We hesen de dinghy weer in het water en wachten nu op een oproep om de officials van de wal op te halen. Net echt allemaal. Het gaat vast een poosje duren, maar we hebben de tijd.

Intussen hebben we al een beetje gekeken welke eilanden we willen gaan bezoeken. We hebben ruim 2 maanden de tijd voor we in Vuda op het zuidereiland onze cycloonplek gaan opzoeken.

Positie 16 26 S, 179 20 E. Totaal afgelegde afstand 440 mijl. Lokatie, Suvasuva op Vita Levu (noordereiland).

Van Tonga naar Fiji, dag 3

Van Tonga naar Fiji, dag 3

Dinsdag 4 september 2018

Het gaat echt supergoed, deze oversteek. De wind is goed, OZO 3-5 Bft, en de golven zijn gematigd, 1-1,5 meter. Het is dus heel comfortabel aan boord. Meestal schijnt de zon en we hebben tot nu toe 2 keer een buitje gehad. De boom staat soms aan bakboord en soms aan stuurboord en nu even nergens.

We zijn gister begonnen met het kijken naar de tv serie ’24”. Dat doen we na het eten ’s avonds van half 8- half 9 en het overlapt een stuk van onze beide wachten. Heel eerlijk dus!

Vanmorgen passeerden we de eerste atol van Fiji. Hij was goed te zijn en we gingen er ruim langs. Er waren daar nauwelijks golven, dus we speerden er langs met 6,5 knopen. Martin van de Acapella, die een dag op ons voor ligt, had tijdens het netje al gezegd dat het daar een soort IJsselmeer was, maar dan wat blauwer.

Het is heel handig dat zij als “verspieder” vooruit gaan, want dan kunnen ze ons vertellen hoe de aanloop is en hoe het met inklaren toegaat. We hadden dus dat lange formulier al opgestuurd, maar niet alle vragen naar waarheid ingevuld. Er was een kopje: medicijnen. Daar hebben we: geen, ingevuld, want als je dat allemaal moet gaan uitzoeken en opschrijven ben je een dag bezig.

Als ze echt aan boord komen controleren en trekken de 3de la open, dan zien ze de apotheek van Jakob. Tja, en dan zeggen wij dat we de vraag niet goed begrepen hadden…..

Ik heb ook gehoord, dat je al het vlees moet inleveren, behalve de blikken uit Nieuw Zeeland. Het zou toch zonde zijn als ik mijn met liefde geweckte potjes Tonga vlees zou moeten inleveren. Dus is het handig als we van de Acapella horen wat ons te wachten staat. Dan kunnen we misschien nog wat wegstoppen en 1 ding laten zien.

Jakob heeft eindelijk zijn vislijn weer overboord gegooid. Want ooit moet die tonijn toch eens bijten.

We hebben in 3×24 uur 352 mijl afgelegd. Nog 88 mijl te gaan. Positie 16 51 064 S, 179 25 150 W.

van Tonga naar Fiji, dag 2

Van Tonga naar Fiji, dag 2

Maandag 3 september 2018

Er is niet veel nieuws te melden vandaag. De wind doofde gister helemaal uit, dus de motor ging weer aan. Na een uur of 4 kwam de wind weer terug en ging het zeil weer op en dat is nu nog onveranderd. Jonas gaat lekker en wij ook! Omdat de zee zo rustig is slapen we goed en worden bijna een beetje sloom. Hoe gek is dat?

Misschien kan ik iets vertellen over ons eten. Iemand vroeg eens wat wij nu eigenlijk aten aan boord, want wat je hier kan kopen is echt anders dan in Nederland. Toch lukt het om Hollandse pot te koken. Zaterdag aten we hutspot met gehaktballen. Gister courgettesoep met crostini’s en vandaag sperziebonen met aardappels en weer een gehaktbal. Het rundvlees was op en zou pas volgende week weer komen. Aardappels zijn hier in verhouding duur. Vijf euro voor 2 kg. De sperziebonen worden verkocht in pakjes van 25 met een elastiekje erom. Ze zien er uit zoals ze vroeger van de tuin van mijn vader kwamen. Beetje krom, paar plekjes eraan, soms met een draadje. Dus echt heel anders dan die van AH. En ze smaken geweldig, net zo als vroeger.

Morgen wordt het nasi met kip en een eitje. Dat kan je maken in allerlei variaties, afhankelijk van wat je in huis hebt. Ik heb nog een stukje kool, paprika’s, ui, wortel en knoflook. Gemarineerde kip zit in een weckpotje, dat gaat er dus ook in. Nasikruiden uit Nederland en rijst uit Tahiti maken het geheel af. Dat wordt weer lekker dus. We eten tussen de middag warm, want dat is makkelijker voor Jakob als hij de afwas doet als het nog niet donker is.

Nou, dit was het keukenpraatje. Morgen verder…

Na 48 uur hebben we 240 mijl afgelegd. Nog 190 mijl te gaan. Onze positie is 17 11 062 S, 177 47 065 W.