Categorie archief: Uncategorized

Op zoek naar Portofino

 Woensdag 20 februari 2019

We zouden om 8 uur bij het theater zijn en aten van te voren nog wat in een restaurantje uit m’n boekje. Het was half 7 dus we zaten alleen. Normale mensen eten hier pas vanaf 8 uur. Maar dat was geen probleem. Het feit dat de huiswijn op was, was lastiger. We moesten daarom een hele fles nemen. Poeh, dat was even doordrinken.

Keurig op tijd waren we in het theater en toen pas viel bij mij het kwartje. We gingen niet naar een concert, maar naar een heuse opera.

Dat werd een flinke zit van 3,5 uur en vanwege die fles wijn vielen bij het eerste bedrijf mijn ogen al dicht. Het was ook heel warm in de zaal, die rekening had gehouden met avondjurken, maar niet met lange broeken en jasjes. Gelukkig maakte Jakob me op tijd wakker en heb ik het meeste meegemaakt. Intussen hadden we op internet het verhaal opgezocht en dat hielp, want met Italiaans kunnen we echt niks. Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig, maar het zal weer even duren voor we ons laten verleiden tot een opera.

   

Vanmorgen scheen de zon uitbundig en de lucht was blauw, dus een mooie dag om naar Portofino te gaan, wat ongeveer 35 km naar het oosten aan de kust ligt. Daar is ook een haven, dus handig om te bekijken.

Met de metro en de trein kwamen we rond 11 uur aan in Santa Margherita Ligure en moesten verder met de bus. Ons boekje gaf aan dat Santa M de moeite waard was en dat vonden wij ook. Er hing een ontspannen sfeer en er waren mooie dingen te zien. De  chandlery (scheepswinkel) zag er goed uit en Jakob kocht er alvast het Italiaanse gastenvlaggetje. Beter te vroeg dan te laat!!

We gingen op zoek naar Villa Durazzo, waar mooie tuinen waren en een interessant huis. Het was een flinke tippel omhoog, maar dat is goed voor onze conditie. Het huis was van buiten mooi, maar vanbinnen erg kaal.

De kapel die er naast stond was overmatig versierd met van alles en nog wat. De tuin was geweldig, met hele bijzondere bomen en prachtige camelia’s.

   

         

Het werd tijd om door te gaan naar Portofino. Dat kon met een bus. Die deed er extra lang over (het was maar 5 km) omdat er een stuk van de weg onbegaanbaar was. We moesten halverwege uitstappen, een stuk lopen en toen weer verder.

Portofino zag er in eerste instantie erg leuk uit, maar het had geen sfeer, behalve de toeristische uitstraling.

Een soort Volendam dus… We vonden een groot terras en aten wat voor ongehoorde prijzen.

En natuurlijk zijn de foto’s mooi, maar ik denk niet dat we hier met Jonas terugkomen.

De bus terug naar de trein zou pas tegen zessen gaan, maar gelukkig voer er een boot terug rond 3 uur. Dat was eigenlijk extra leuk.

 

We zijn weer terug op onze heerlijke kamer met uitzicht op Neptunus, genieten van een glaasje wijn en zitten met de benen omhoog. Het was weer een mooie dag!

Marina Porto Antico

Dinsdag 19 februari 2019 

Gelukt! We hebben een haven gevonden waar we volgend jaar kunnen liggen. En ja, hoe moeilijk was dat nou? Achter het galjoen met Neptunus, recht tegenover ons huis, ligt de marina Porto Antico.

We liepen daar vanmorgen als eerste naar toe met het idee dat het vast te duur zou zijn, of alleen bedoeld voor lokale zeilers.

  

Maar nee hoor, we werden allervriendelijkst ontvangen door de dame van het havenkantoor, die ons alles vertelde wat we weten wilden. We mochten de steigers bekijken en de sanitaire afdeling, waar sinds kort ook een wasmachine staat. Prachtig allemaal en niet langer dan een kwartier varen van de pier waar onze Jonas wordt gelost. En de prijs per nacht viel ook mee! We zijn dus niet voor niks naar Genua gevlogen.

    

Vanmiddag zijn we met de navibus langs de pieren voor de cargoschepen gevaren, dus ook dat hebben we gezien. Echt fijn!

We kunnen nu dus echt vakantie vieren. Daar waren we al mee begonnen hoor. Gisteravond gingen we eten in een klein eethuisje achter ons huis en dat was echt lekker. De spaghetti smaakte zo goed! Sorry Mike, maar we moesten wel denken aan het prutje dat jij in Hoorn op je bord kreeg…..

Vanmorgen na ons bezoek aan de haven gingen we de oude stad weer in. Jakob speelde weer een poosje op het orgel in de Pietro kerk en dat was alweer leuk.

      

Wat een heerlijk cappuccino hebben ze hier toch en de focaccio tussen de middag was ook weer zo lekker. Dat belooft wat voor als we volgend jaar hier met de boot liggen. We kwamen bij een lift die ons naar de bovenstad bracht en hadden een prachtig uitzicht over de haven (foto onderaan blog). Er was ook een trap, maar die vermijd ik even want de knieën werken al hard genoeg. Via de museumbuurt liepen we naar het Piazza de Ferrari.

We kochten kaartjes voor een concert van Verdi vanavond in het Teatro Carlo Felice. Niet dat we zulke Verdi fans zijn, maar dat stond op het programma. We zijn benieuwd. Wordt vast de moeite waard.

Genua???

Maandag 18 februari 2019

Genua??? Wat doen ze daar nou weer? Tja, na 12 weken in Nederland ben je wel weer eens toe aan een reisje. Dus bedachten we een reden om naar Genua te gaan. Als er niets tussenkomt, gaat Jonas in maart 2020 op transport van Sydney naar Genua, zodat we nog een poosje in de Middellandse zee kunnen varen. En als reis voorbereiding leek het ons een goed idee om daar alvast eens wat te gaan rondneuzen.

Vanmiddag kwamen we na een vlucht van nog geen 2 uur aan op het vliegveld Cristoforo Colombo. De temperatuur was goed en de zon scheen.

Na een ritje met de bus en een kwartiertje lopen langs de haven kwamen we bij een oude bark met een hele grote Neptunus als boegbeeld.

In het straatje er tegenover lag ons onderkomen voor 4 nachten. Een prachtig oud huis, waar 4 kamers op de eerste verdieping waren omgetoverd tot luxe verblijven. We kregen de kamer met uitzicht op Neptunus! De twee gastheren van rond de 30, deden er alles aan om ons te plezieren en hebben op de kaart heel veel bezienswaardigheden aangekruist.

Intussen zitten de eerste wandeluren erop en hebben we al een mooi stuk van de oude stad gezien.

Jakob schoof weer achter een orgel en mag morgen terugkomen. Genua heeft 45 kerken en 65 paleizen.

Er zijn veel leuke kleine straatjes en heel veel winkeltjes met lekker eten. Vlak achter ons huis is een pleintje waar we de eerste focaccia’s al hebben gegeten. Heerlijk.

Nu laten we even onze benen tot rust komen en gaan straks eten. Dat zal wel heel lekker worden.

Morgen verder!

Gezellige Kerstdagen en een Prachtig 2019

Maandag 18 december 2018

Lieve lezers,

Eindelijk weer een berichtje. Wij zijn nu drie weken in Nederland en genieten van alle warmte en gezelligheid van familie en vrienden. Het weer vinden wij iets minder en het was lang geleden dat we koude voeten hadden.

Het is heerlijk om weer in het appartement in Hilversum te wonen. Wat een luxe en wat een ruimte, dat waren we niet meer gewend. En dan al die lekkere dingen die je hier in de winkels kan kopen. Heel verleidelijk! Maar we houden ons in…..

Gezellige Kerstdagen en een Prachtig 2019!

De nieuwe knie zit er goed in en ik doe mijn best om allerlei gymnastische toeren uit te halen, zodat ik straks weer als volledig bemanningslid bij Jonas op kan stappen.

We zijn van plan om in januari een toertje door Nederland te maken en bij een aantal vrienden en familie op bezoek te gaan. Dus als je ons nog niet gezien hebt, nog even geduld!

Wij wensen jullie hele gezellige feestdagen met jullie geliefden om jullie heen. Wij gaan dat ook doen. Voor allemaal een warme groet van Jakob en Hanny.

Hallo, is daar iemand?

Zondag 14 oktober 2018

We bleven nog een dagje in de Ship Sound en dat werd een snorkel dag. Eerst weer de hele baai rond tot we naast de ingang van het gebied een plek vonden die super mooi was. We bonden de dinghy aan een hangende tak en bekeken al het moois. De zon ging schijnen en dan zie je alles op zijn best. Dat was weer genieten.

Terug aan boord moest er brood gebakken worden en de koelkast moest ontdooit. Ik zette de broodbakmachine aan en maakte de koelkast schoon.

En na ruim een uur klonk er een gepiep en bleek de omvormer (die maakt van 24 volt van de accu’s 220 volt) afgeslagen te zijn. Na diagnose bleek hij echt stuk te zijn. Na weken zonder panne, nu eindelijk weer een probleem. Jakob probeerde nog een reserve omvormer, maar die levert te weinig stroom. Dus brood bakken gaat weer met de hand en de laptops hebben vakantie. Jammer, maar het is niet anders.

s’Middags bekeken we het prachtige koraal en de vissen bij de boomie op zwemafstand van de boot. Prachtig! Vooral dat rode koraal. Er zwom nog een “white tip reef shark” langs, maar die had geen zin in ons.

Heinze en Anneke kwamen afscheid nemen, want ze vertrekken naar Suva, vanwaaruit ze over gaan steken naar Nieuw Zeeland. Wij wilden de oostkant van het eiland nog bekijken en kwamen na 2 uurtjes varen op de Google Map kaarten in een mooie baai, waar niemand was, Mbavatu is de naam.

Er was een jachtclub, maar die bleek verlaten en vervallen te zijn. Er moest een pad omhoog zijn naar het dorp. We voeren naar het eind van de baai, waar een prima aanlegplaats was en vonden een trap omhoog. Boven aangekomen zagen we wat blauwe huisjes. Het dorp? Er liepen koeien, schapen, kippen en hanen. We gingen een hek door naar de huisjes en riepen “bula”.

Intussen hadden we onze Sulu’s weer omgedaan. Maar er was niemand. In geen enkel huisje! We liepen nog 2 hekken door. Vanwege de stieren had ik mijn rode lap maar even afgedaan. We kwamen bij een prachtig huis, bovenop de heuvel, vanwaar je een geweldig uitzicht op het rif had. Het huis was doods. Ramen en deuren waren dichtgespijkerd op een na. Dat bleek een slaapkamer te zijn en nog niet zo lang gelden gebruikt. Vreemd! Er stonden wel mooie spullen.

We liepen naar het andere prachtige grote huis. Daar stond een tentje op de waranda. Dat werd zo te zien wel gebruikt, want er lag een slaapzak en een telefoon. Maar we zagen niemand. Hier waren de ramen niet dichtgespijkerd, dus we konden het fraaie interieur bekijken. De afwas stond nog op het afdruiprek. Bizar!

 

Wat zou daar nou toch aan de hand zijn? Er was ook een kas met groente, dus op zo’n plek verwacht je mensen. We zullen het echte verhaal wel nooit weten…..

We hadden wel een prachtig uitzicht op het rif en de baai waar onze Jonas lag.

Na een pikdonkere nacht met een mooie sterrenhemel, vertrokken we rond 6 uur om naar Suva te varen. We laten de zuidelijke Lau eilanden liggen, vanwege heftige wind die daar een week gaat waaien. Als we volgend voorjaar weer terug zijn in Fiji hebben we tijd genoeg om daar op bezoek te gaan.

Nu eerst naar Suva, de grootste stad van Fiji. Onderweg komen we langs verschillende eilandjes.