Relaxed Kaapverdië

Zaterdag 12 december 2015

Ondanks het feit dat we nogal wat swell hadden sliepen we de eerste nacht goed achter ons anker. We zagen andere boten enorm rollen, maar bij ons viel het mee. We lagen wat verder van de kant af op iets dieper water.

Om 10 uur (na een duik in het heerlijke blauwe oceaanwater) stapten de bemanningen van de 4 NL boten in de dinghy’s om naar de kant te gaan om in te klaren.

IMG_2316De boatboys van 8 tot 12 jaar stonden al klaar om de boot op de kant te trekken. Het was een competitie strijd, wie voor welke boot mocht zorgen. We gaven 50 escudo’s en gingen met een gerust hart het dorpje in. Het inklaren gingen vrij simpel en we wachten tot iedereen klaar was. De slimmerds hadden direct weer uitgeklaard, zodat ze in het weekend konden vertrekken. Wij waren niet zo slim, maar deden dat toch ook nog maar even.

DSC07721Er stond een open auto (bakkie) aan de kade, die ons de volgende dag wel wilde rondrijden over het eiland naar de hoofdstad Ribeira Brava. We spraken een prijs en een tijd af. Mooi, we hadden er zin in!

Aan de kade was een barretje, waar we koffie gingen drinken en daarna deed iedereen zijn boodschappen. Het viel mij op dat alles best aan de prijs was, maar waarschijnlijk moet alles worden ingevoerd. De groentemarkt aan de haven was prima en fruit was te koop in een ander winkeltje. Ook vonden we nog een bakker. Geweldig.

Het was dorstig weer, dus we zagen elkaar weer op het terrasje bij de haven. De dagschotel zag er goed uit, want Stef en Manon zaten al te eten. We volgden hun voorbeeld en voor 8 euro per persoon hadden we een heerlijk stuk tonijn of vlees en groente en frietjes aangevuld met twee biertjes. Waar vind je dat.

DSC07780Terug op de boot doken we het water weer in en genoten van onze mooie ankerplaats.

De volgende dag waren we op tijd aan de kant en werden weer opgewacht door onze boatboys. De taken werden verdeeld en de dinghy’s werden weer aan elkaar vast gebonden.

De tocht naar Ribeira Brava was prachtig.

DSC07736     DSC07731Dwars door de bergen, langs drakenbloedbomen (symbool van Kaapverdië) en het groene hart van het eiland. Onze chauffeur ontpopte zich als gids en liet ons het dorp zien, nadat we koffie hadden gedronken.

DSC07746

DSC07763We bezochten het seminarie, wat de oorsprong is geworden van alle onderwijs op het eiland. Nu is er alleen nog zondagsschool. Het ziekenhuis zag er ook heel goed uit en er stond zelfs een ambulance voor de deur. De winkeltjes waren echt nog uit de jaren 50. Heel veel schappen met kruidenierswaren en een gezellige ouderwetse weegschaal.

DSC07752

De terugtocht was over dezelfde weg en was dus weer net zo mooi.

In Tarrafal teruggekomen, liet de gids ons nog het visserij museum zien. Een prachtig gerenoveerd gebouw aan de kade, wat nog maar pas geopend was. Je kon zien hoe er visconserven werden bereid en verpakt.

DSC07776We dronken daar nog wat en gingen weer naar ons terras aan de haven om te eten. Het was intussen half 3, dus we lustten wel wat. Het was toch weer zo gezellig!! Onze boatboy kwam nog even een mooie tonijn laten zien.

DSC07779Vandaag hebben we een klusjes dag. Die horen er ook bij en dat kan allemaal op een lekker laag tempo, afgewisseld door een duik in het water. Ik keek nog even of ons anker goed lag en dat was zo. Half ingegraven in wit zand op een diepte van ruim 10 meter (met 50 m ketting eraan).

Wat heel bijzonder was, is dat er een tanker onze kant op kwam net na 7 uur in de morgen, en die wilde lossen. De Helena lag in de weg, dus die ging in alle vroegte ankerop. Wij konden blijven liggen, maar bleven wel alert. De kleine visbootjes, die zorgden voor het uitbrengen van de lijnen en de slang naar de kant beduidden ons dat we niet weg hoefden. Dus op minder dan 100 meter voor ons neus, werd het schip gelost. De Arbodienst zou een rolling krijgen….

DSC07785 DSC07791

Om een uur of 2 was het lossen klaar en vertrok de tanker weer. Dat was toch best een bijzondere ervaring.

Nu zitten we nog wat te lezen en gaan straks nog even naar de kant voor wat boodschappen en een biertje. Misschien is er een internetcafe waar ik dit blog kan plaatsen.

Morgen gaan we weer verder richting Mindelo.

Dit bericht werd geplaatst in Kaap Verdie op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.