van Mindelo naar Suriname

Dag 1, 1 januari 2016

Het was goed dat we op oudejaarsavond toch op tijd naar bed gingen, want daardoor voelden we ons fit voor vertrek. De laatste voorbereidingen werden gedaan, sleepgenerator klaarmaken, watertank afvullen, boom voor de kluiver klaarmaken, enzovoort.

Uitgezwaaid door de Red Max, Fairy Queen en Blue Spirit verlieten we samen met sy Helena de haven van Mindelo. We hadden een mooie tijd daar. Zodra we de pier voorbij waren, kwam er dikke wind opzetten, tot 35 knopen met stevige golven. We werden als het ware de oceaan opgeschoten. Dat was weer even wennen na dat schommelen op het anker. Na een uur of 2-3 werd de wind minder, maar de golven bleven staan. Dat was niet echt lekker. Volgens plan boomden we de voorzeilen uit en dachten dat dit lekker een paar dagen zo kon blijven staan. Maar nee, de wind nam af tot 5 knopen, dus we besloten ons bouwwerken af te breken. Toen draaide de wind wat meer naar het NO en trok weer aan. We zetten de kluiver, de bezaan stond nog.

Zo gingen we de nacht in. Maar echt lekker ging het niet. We rolden heel erg en gingen nog geen 5 knopen. Bij zo’n golf gleed ik uit in de achterkajuit en heb nu een tennisbal op mijn bil. Niet erg, maar het zit niet zo lekker.
Vanmorgen bij het wisselen van de wacht het gereefde grootzeil erbij gezet. Dat gaat prima. We varen nu weer zo’n 6 knopen. We hebben intussen na 20 uur varen, 110 mijl afgelegd. Dat is niet verkeerd voor de 1e dag!

De windvaan doet het prima. Gelukkig maar, want de Simrad stuurautomaat heeft kuren. Gister tijdens het radionetje sloeg hij steeds uit en ik hoop dat dat geen blijvende schade is. We gaan het zien.

De zon schijnt, de wind blaast en wij genieten (zij het nog een beetje brak).

Hartelijke groet,

Hanny Vlaskamp

Verstuurd vanaf mijn iPad