Jonas nog steeds in het water….

Zondag 18 november 2018

Het had de nacht van dinsdag op woensdag flink gewaaid, zodat we twijfelden of we wel weg moesten gaan uit Musket Cove. Het regende intussen ook, zo jammer voor al die mensen die veel geld hadden betaald voor hun droom resort op Musket Cove.

Na het ontbijt besloten we om toch maar te vertrekken. Het was een stukje van 15 mijl, dus dat moet eigenlijk altijd kunnen. Voorzichtig voeren we weer tussen de riffen door met behulp van de Google Maps en kwamen in open water. De wind was pal op de kop, dus zeilen zat er niet in. Het voordeel was wel, dat de regen ook van voren kwam en dus over ons heen ging.

Aangekomen bij Vunda Point Marina, bleek het een vrije dag te zijn (verkiezingen), maar we werden gelukkig toch geholpen om aan te leggen in de ronde kom. De neus ging naar de wal en de achterkant werd met twee lijnen aan moorings onder water vastgemaakt. Het regende verder de hele dag, maar we wilden toch wel even rondkijken naar de pits. Gewapend met ieder een paraplu klommen we aan wal. We liepen Andrew en Clare tegen het lijf, die hadden net hun Eye Candy in een pit achter gelaten. Zo in de regen zag dat er erg triest uit. We liepen het terrein over en zagen al veel boten in hun pit staan. Er waren nog een paar lege gaten en een ervan was voor ons.

Het leek ons eigenlijk niks om nog tien dagen op Jonas in zo’n gat te wonen zonder water en elektriciteit. Misschien beter om nog een paar dagen in het water te blijven. Dat kost wel extra, maar comfort is ook wat waard. Door al dat ankeren zijn we het zo ontwend om te betalen voor een overnachting!

Donderdagmorgen meldden we ons vroeg bij het kantoor om ons kranen uit te stellen. Dat was geen enkel probleem en staat nu voor dinsdag. Maandag is de geboortedag van Mohammed en dan wordt er ook niet gewerkt……

Shamron van de receptie vertelde dat we met Timo moesten praten over de plek en de extra banden om Jonas mee vast te zetten. Al snel vonden we Timo, een knappe Italiaan met halflang haar en een heerlijk accent. Hij liet ons de lege gaten zien en we kozen voor een plek bij het water, zodat we wat frisse lucht krijgen als we daar van half maart tot eind april nog gaan wonen.

   

De verzekering had ons gevraagd om een soort expertise rapport van de schade door de blikseminslag en Jakob vond de baas van Baobab, die het werk aan de wal regelt. Hij komt kijken zodra we op de kant staan en dan kunnen we een rapportje naar de verzekering sturen.

Intussen is het klussen begonnen. Olie verversen, filters vervangen, zeilen afnemen, lekkend raampje uitbikken, en vervangen, inventariseren van voorraden, schoonmaken van opslagplekken, kortom we zijn lekker bezig.

                  

Gister was het tijd om even te relaxen. We gingen met de bus naar Lautoka, de dichtstbijzijnde stad. Altijd leuk om met de bus te gaan. Deze had geen ramen, dus het was een winderige mooie tocht. De bel om de bus te laten stoppen is een touwtje verbonden met een fietsbel. Hoe creatief is dat!

   

Lautoka is gezellig en niet zo samengepakt als Lambasa, waar we vanuit Savusavu naar toe gegaan waren. Het lijkt meer op Suva, maar dan wat kleiner. De groentemarkt was weer geweldig en we lieten ons uitleggen hoe je nu echt een ananas moet schoonmaken.    

We liepen door de gezellige straten waar van alles te zien is.

Er was ook weer een Tappoo City, een modern warenhuis met een foodcourt, waar we voor weinig geld weer heerlijk aten. We kochten allerlei kleine dingen en wat groente en fruit en wachtten op de bus op een overdekt terras, waar alleen frisdrank werd verkocht. Tijdens de terugtocht zagen we dat de oogst van het suikerriet nog lang niet afgelopen is. er stonden nog heel wat auto’s te wachten om gelost te worden bij de suikerfabriek.

     

We waren om 4 uur weer terug op de boot. Ik hoorde mijn naam roepen. Het was de barkeeper uit de Sunsetbar, die met koude biertjes in emmertjes ijs lang kwam. Is dat geen service?

Vandaag bleven we de rest van de dag aan boord, want alle vorige dagen waren we naar de Sunsetbar geweest om te eten en/of te drinken. Nu maar even een dagje niet…..

Vandaag is het zondag.Over precies een week zijn we weer in Nederland en is het hier allemaal klaar. Wat een gek idee!

Dit bericht werd geplaatst in Pacific op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

8 thoughts on “Jonas nog steeds in het water….

  1. Jolanda

    Een alternatieve winterstallig voor jullie! Wij staan sinds gisteren op de wal en hebben al weer hard gewerkt. Winner staat vlakbij, alleen ons zusje, de 31ft noordkaper Lanterfant staat er tussen. Vanmorgen had je kijkers onder begeleiding van Rene. Radius glimt weer en de eerste laag antifouling zit er op. Morgen afronden en dan kan ze tegen de kou die er aan komt. Warme jas aan voor jullie bij aankomst!!!

    1. Hanny Vlaskamp Bericht auteur

      Wat leuk dat Winner in de buurt staat. Wel gek dat hij nooit laat weten als er kijkers zijn…..

  2. Ria van Kleeff

    Nou, nog een weekje, dan missen jullie helaas net de cantatedienst, maar er zijn nog 30 dagen voor de kerstzang! Jonas gaat lekker onder zeil en jullie gaan kijken of de kleinkinderen nog gegroeid zijn! Vast en zeker. Doen jullie wel een warme jas aan, want de winter heeft sinds gisteren zijn gezicht laten zien. Ijskoud het lekkerst. Het Suikerzoet Filmfestival trekt volle zalen, ook in de Grote Kerk, ongetwijfeld het drukste weekend van het jaar, maar heel gezellig! Alvast welkom in Nederland, Sinterklaas is vanmiddag gearriveerd, met zwarte, witte en bruinr Pieten, dus dat belooft weer wat! Daag.

  3. Peter en Myriam

    Ha Hanny en Jacob, even ingekuild voor de winter! Als jullie tijdens je wintervakantie nog bij Middelburg in de buurt komen, zijn jullie van harte welkom om Nederlandse overwinteraars te zien

    1. Hanny Vlaskamp Bericht auteur

      Wat leuk! We gaan vast nog naar Zeeland en laten het jullie op tijd weten! Groetjes van ons

Reacties plaatsen niet mogelijk.