Gluren bij de buren…

Zaterdag 13 april 2019

Ja, dat hebben we gedaan deze week. En niet bij de buren op de boten, maar bij de andere jachthaven hier in de buurt. We hadden er veel enthousiaste verhalen over gehoord, maar ook wat zuinige opmerkingen. Dus wilden we het met eigen ogen gaan zien. Dan konden we bepalen of we met Jonas daar een bezoekje zouden brengen.

Dinsdagmorgen rond halftien liepen we naar de taxiplek hier op de haven en vroegen wat het kostte om heen en weer naar Denerau te gaan. Dat was een redelijke prijs, dus ons uitje kon beginnen. Jakob had in Nederland wat beitels gekocht voor een lokale man die hout bewerkte. We zouden die gaan brengen naar zijn woonplek op Robinson Crusoe eiland aan de zuidkust van Viti Levu, maar daar komen we waarschijnlijk niet meer, dus wilden we ze opsturen.De taxichauffeur wist dat we langs een postkantoor kwamen bij het vliegveld, dus daar deden we het pakje op de post. Rond half 11 waren we in Denerau en we zouden om 3 uur weer opgehaald worden.

  

We begonnen met koffie in de jachtclub en konden de kleine steigers met een paar boten zien, maar ook een grote cruiseboot die daar lag.

Het werd ons al gauw duidelijk dat Denereau niks is voor cruisers. Er waren veel restaurants en winkeltjes met de focus op buitenlandse toeristen. En dat zijn wij niet! Het deed ons denken aan de pier van Scheveningen. De prijzen in de supermarkt en de restaurants waren 2 keer zo hoog als bij Vuda Marina, dus inkopen doen ging al gauw van ons lijstje. Uitgebreid lunchen zat er ook niet in, dus wat doe je dan tot 3 uur?

We gingen bij Jack’s naar binnen een winkel met prachtig bewerkt hout. Daar keken we onze ogen uit en legden aan de verkopers uit dat we dat niet mee konden nemen op onze zeilboot. En dan heb je gelijk een heel gesprek…..

   

Er reed een treintje rond, wat langs alle hotels op Denerau eiland reed. Voor 8 euro mocht je daar de hele dag in zitten. Het park met golfbaan was mooi aangelegd, maar alles was zo sfeerloos. Bij de hotels riep het personeel nog wel “Bula”, maar daar zat geen spontaniteit in.

Na 2 rondjes in het treintje, patat met een biertje en een ijsje, was het eindelijk 3 uur en mochten we weer naar ons huis.

Het was een nuttig uitje, want we weten nu dat we daar met Jonas echt niet naar toe hoeven te gaan.

Misschien vanwege de slome dinsdag, hadden we een enorm energieke woensdag. De hele boot werd op zijn kop gezet. We hadden accu’ s gekocht voor de boegschroef en die pasten natuurlijk niet. Er moest gehakt en gevijld worden en er moesten kabels getrokken worden van voor naar achter. Dat werd een heel feest, want alles lag open en de kabels gingen er echt door. Intussen had Jakob de acculader aangesloten voorin en de accu’s laadden netjes op. Succes dus. En er kwam ook weer een ongedierte bestrijder langs, nu met een ander spulletje.

Ik was intussen begonnen met het afplakken van de romp voor het blauwe randje. Wat een klus. Ik vroeg me af wie dat toch bedacht had om zo’n gleufje in de romp te maken en het dan ook nog een andere kleur te geven. Maar goed, ik deed het netjes, zoals het moest. Schuren, afnemen met thinner en dan verven. Dat ging helemaal niet zo makkelijk als ik dacht, maar voor het goeie doel moet je wat over hebben (wordt vervolgd).

We hadden een heel voldaan gevoel aan het eind van de dag en omdat het woensdag was, gingen we aan de wijn. Het is hier Winey Wednesday ieder week en dan heb je heerlijke wijn voor 2,5 euro. Echt een lokkertje, want je blijft dan natuurlijk ook eten. Mmm lekker Vis met sla en frites!! En het regende pijpenstelen. Dat geeft weer een ander plaatje van de ondergaande zon.

En gister werd het weer zo’n dag met een gouden randje. We hikken al een hele tijd aan tegen het feit dat de gasflessen uit NL onder onze handen wegroesten en hier niet te vullen zijn. Dus moeten we overstappen op de flessen van hier (die niet in de gasbun passen), of nooit meer koken…….

    

Nou ja, dat laatste is op zee natuurlijk geen optie, dus ging de kogel door de kerk en we kochten een grote fles met propaan bij het gasbedrijf om de hoek. Een lieve man nam dat ding op zijn nek en bracht het naar de haven. Nou, die verdiende wel geld voor een biertje. Jakob sjouwde het ding verder op een kruiwagen naar de boot. Daar hesen we de fles met ons hijssysteem voor de buitenboord motor op het dek. Tja, en toen. Toen moest er van alles verbouwd worden. 

Jakob toverde koperen gaspijp onder een bank vandaan en nam al zijn gasfitter spullen er bij en hij ging aan de gang. Gat in het dek boren, goeie dekdoorvoer gebruiken, pijp buigen en aansluiten op de pijp van het gasfornuis. En alles ging in een keer goed. Geweldig. Daar zijn we blij mee, want nu hebben we zeker voor een half jaar gas en kan ik weer een keer proberen een cake te bakken.

Gister verkochten we ook nog de 5PK bb en gaven de nogal geroeste Honda generator weg. Dat verhaal komt de volgende keer, want anders wordt dit verhaal veel te lang..

Dit bericht werd geplaatst in Pacific op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

3 gedachten over “Gluren bij de buren…

  1. Luxzenburg- Kole E

    Wat heerlijk Hanny, A dat jouw Jacob zo super handig is om alles te maken.
    B dat jij wel kunt koken als jullie op zee zijn.
    Ik lig even “gezellig met koorts en longontsteking op de bank te hangen.
    Kun je beter genieten van een mooi eiland. :-),

  2. Ria van Kleeff

    Wat een handige man toch, heerlijk!
    Zo’n cruiseboot heeft heel ander publiek, hè. Dat zie je altijd in Rotterdam.
    De Stille Week nadert en alles is wel geregeld. Zanggroep op Witte Donderdag en de Oostercantorij op Goede Vrijdag. Nog radijsjes en mierikswortel kopen voor de bittere kruiden.
    De Mattheus Passion was weer prachtig afgelopen woensdag. Daaaag!

Reacties plaatsen niet mogelijk.