Een midweekje naar Suva – 2

Tweede Paasdag, 21 april 2019

We gaan, naar een heerlijk Paasontbijt, zo naar de kerk in Viseisei, waar we een paar weken geleden ook waren. Het is een Methodisten kerk, dus we gaan er van uit dat ze gewoon Pasen vieren.

Maar eerst komt hier deel 2 van ons uitje naar Suva. Geschreven vanaf de stoel op het achterdek.

We kwamen woensdagmorgen aan bij de electronica winkel en we konden de generator opsturen. Hoera!! Het was nog even een gedoe over het adres, want iedereen heeft hier een postbusnummer. Het blijkt, dat als een pakket daar aan komt, ze dan de ontvanger bellen of ze het kunnen brengen. Dat is toch wel een mooi systeem. We waren heel benieuwd naar de kosten. En.. dat was ongeveer 10 euro! En het zou er de volgende dag zijn. Helemaal top! Tevreden ging Jakob alle andere elektronische dingen opzoeken in de winkel en met een tas vol gingen we de deur uit.

Op de boot, was de achterkajuit, waar altijd de gasflessen staan te roesten en jerrycans en andere stoere spullen staan, uitgemest en bij het inspecteren van de stuurautomaat bleek dat er een afvoer stuk was. Daar moest een nieuwe afsluiter voor komen. De maat was 3/8 en hier in de winkels ging het nergens verder dan 1/2. De volgende speurtocht was dus naar zo’n afsluiter. Jakob wist nog een winkel vlak bij de haven, maar die hadden net al hun afsluiters verkocht aan een ander bedrijf.

    

We waren met een taxi en de chauffeur stond braaf buiten te wachten. Hij kreeg instructies waar hij naar toe moest en inderdaad, daar kwam nog zo’n mooie rvs afsluiter te voorschijn. Niet goedkoop, maar heel fijn dat we hem hadden gevonden. Tenslotte nog naar een elektriciteitswinkel om bedrading voor de accu’s voorin te kopen. En ook dat lukte. We waren dus heel erg blij met al onze aankopen. En de taxi kostte uiteindelijk nog geen tientje. Wat is dit toch en heerlijk land. Behulpzame, vrolijke mensen en lekker goedkoop!

Vanwege de goeie herinneringen van ons vorige bezoek aan Suva, gingen we lekker lunchen bij de Governor, een combinatie van museum en koloniaal restaurant. En het was weer voortreffelijk. Jakob nam Vis Curry en ik Beef Rendang. Het water loopt nog in mijn mond als ik er aan denk, en dat alles met glaasjes lekkere koele witte wijn. Mmm.

 

 

Ons laatste doel was de supermarkt New Wolrd. We wilden koffie, thee en al dat soort spul kopen, wat een busreis van 5 uur zou overleven. We liepen daar lekker rond en werden plotseling aangesproken door een stel, wat we in de B&B al hadden gezien. Of wij die wereldzeilers waren, want de Minister van Onderwijs had het over ons gehad met hen. Haha, wat een kleine wereld. Het stel, 40-ers, hadden een stuk land gekocht in Viani Bay (waar we zo geweldig hadden gesnorkeld op het Rainbow Reef) en gingen daar een mini resort opzetten.

Ze zouden voorlopig in een tent moeten slapen, totdat er iets gebouwd was. Ze waren nu in Suva om alles te regelen en zo’n goedkoop onderkomen als waar wij zaten paste natuurlijk goed in het budget. Ze kwamen uit Engeland en hadden daar de deur letterlijk achter zich dicht getrokken. Zo stoer als je zulke stappen durft te nemen. Maar ja, zei vonden ons weer stoer. Na 20 minuten kletsen in de supermarkt, deden we onze inkopen en lieten ons voor 1,5 euro weer terugbrengen naar de B&B. We worden echt verwende mensen….

De avond hebben we met niks doen doorgebracht. Er stond een piano waar Jakob nog een riedeltje op gegeven heeft. Hij vindt het niks, want hij houdt niet van piano, maar ik vond het goed klinken. De volgende morgen lieten we ons met al onze aankopen naar het busstation brengen.

    

    De bus zou om 10 uur gaan, of iets eerder zei de man van de kaartjes. We waren er gelukkig vroeg, want om kwart voor 10 vertrok hij gewoon. Jammer als je er niet op tijd was.

  

We hadden weer een prachtige tocht terug. Nu over de Queens Road. Het mooie landschap gaat echt niet vervelen en nu zagen we ook veel meer water. Jammer genoeg was ik aan de verkeerde kant van de bus gaan zitten, dus mooie foto’s heb ik niet gemaakt

Intussen had ik een mail van de haven gekregen, dat ons pak was aangekomen. Nog sneller zelfs dan dat wij terug waren. En wat zo superleuk was, is dat ze ons gemist hadden en dat het praatje al snel rond ging dat er een pak gekomen was en dat wij naar Suva waren geweest. Haha, wat is dit toch een gave plek. De eigenaar van het restaurant is een niet zo grote sterke Fijan, die ons intussen natuurlijk ook kent. Wij waren bezig om de generator naar de kruiwagen te tillen. Dat zag hij en zei, kom maar hier. En alsof het een pak koffie was, tilde hij dat zware ding op en bracht het naar de kruiwagen. Geweldig!

Jakob reed de kruiwagen het terrein over naar de boot en we tilden hem samen aan boord. Wat een gaaf ding. Hij moet nog uitgetest worden, maar dat doen we volgende week als alle urgente klussen klaar zijn.

Eerst maar weer iets lekker eten in het restaurant.

Vrijdag begon Jakob alle gekochte spullen te monteren en we trokken een lange draad van voor naar achter voor de accu’s. De hele boot lag weer open, maar daar worden we steeds handiger in. Omdat het bed dan weg moet is dat voor mij gelijk een goed moment om het beddengoed te wassen met alle andere zweetkleren. Het waaide lekker, dus als ik dan de was op de waslijn van de haven hang, voel ik me helemaal zo’n ouderwetse huisvrouw. ik moet alleen wel steeds 10 minuten heen en 10 minuten terug lopen daarnaar toe, maar dan is het sporten ook weer gedaan.

Omdat we weer gas hebben, werd het tijd om een cake te bakken. Het meel hadden we gekocht in Suva en de rest hier. Ik deed alles in de beslagkom en begon te mixen met de mixer. Ik was net bezig en toen deed ie het niet meer. Hmmm. Dan toch maar verder met de hand mixen. Ook weer zo lekker net als vroeger. Dat ging goed.

Het werd een soort taart met stukjes appel boven op en dan na het bakken een laagje jam en na het afkoelen wat poedersuiker erover. Nou, ik vind dat het een mooie Paastaart is geworden. En hij is super lekker!

In die tijd dat ik taart bakte was Jakob bezig met mooie elektrische dingen te maken en de achterste bakskist aan het verven.

De tijd begint nu te dringen. Woensdag aanstaande worden we uitgegraven uit de pit. Daarna moet het onderwaterschip nog even geverfd worden en als het goed is liggen we vrijdag in het water. Dan moeten de zeilen worden opgehaald, de motor aan de gang gebracht worden en alle systemen nog een keer gecheckt worden.

En als we dan boodschappen hebben gedaan, kunnen we begin mei weer varen. Wat zal dat weer heerlijk zijn.

Wij wensen iedereen gezellige Paasdagen toe en geniet van het mooie weer (niet klagen hoor, dat het te warm is!

Dit bericht werd geplaatst in Pacific op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

2 gedachten over “Een midweekje naar Suva – 2

  1. T Kordelaar

    Zelfs aan de andere kant van de wereld word ik hier echt blij van, en dan te bedenken dat er hier een landelijke actie gaande is die luidt ” DOE EENS LIEF ”
    Fijne Pasen en een mooi vervolg van jullie reis.

    Thea en Theo.

    1. Jessica

      Wat ik me toch afvraag: je moet al die dingen de ladder op sleuren om aan boord te brengen, pfff…
      Het einde komt dus in zicht… opnieuw te water volgende week!
      En onze boot gaat eruit, haha. Dan gaan wij schuren en polijsten.

Reacties plaatsen niet mogelijk.