Auteursarchief: Zeiljacht Jonas

Het is stil op Jonas

Sinds Hanny naar Nederland is, is het stil op Jonas. Alleen het geluid van een schuurmachine verbreekt soms de stilte. Gelukkig is het weer gunstig om aan Jonas te werken. Het doghouse moest nodig een nieuwe verflaag krijgen,

Na Hanny weggebracht te hebben zat ik een beetje verloren in de metro en de bus die me naar Jonas brachten. Gek om dan ineens alleen te zijn.

         Jakob alleen in metro Valencia

Daar gaat ze                                                    en daar ga ik

Wel vertrouwd op Jonas gelukkig. En Hanny had de proviand goed aangevuld zodat ik de eerste dagen geen boodschappen hoefde te doen.
Ja ik had er zin in om te gaan ‘klussen’. Twee ‘projecten’ stonden op de rol:
Een nieuwe kraan monteren op het aanrecht en het doghouse schuren en verven.

Project 1: een nieuwe kraan
Tegen die kraan zag ik een beetje op. Met name het verwijderen van de oude. Daarvoor moest ik onder het aanrecht in een hoekje achter de gootsteen een moer losdraaien waar ik nauwelijks bij kon. Maar ja er omheendraaien gaat niet werken. 

Gelukkig? … was het de volgende dag regenachtig. Dus van schuren kwam niks. Dan maar onder de gootsteen kijken of ik de oude lekkende kraan los zou kunnen krijgen.

Alles uit het kastje verwijderd kon ik, liggend als een wokkel mijn hand achter de onderkant van de gootsteen bij de moer krijgen. 

En dan krijg ik een ‘geluks-gevoel!’…. De moer krijg ik namelijk met een beetje moeite los. Wow de kraan kan ik er uit halen…..

Niet dus, de aansluiting op het watersysteem krijg ik niet bevrijd van een koppelingsmoer. En….. de aansluitstandaard bij de nieuwe kraan hadden een andere afmeting van de aansluitpuinten van het watersysteem. Ik moest een verloop hebben. Nou die had ik dus niet. En voordat ik de kraan verder kon demonteren (beetje slopen), moest ik eerst naar een ferreteria. Op internet gezocht en er met twee bussen (ca 45 minuten rijden en lopen) heen. 

Ik vroeg de man achter de toonbank of hij Engels sprak. Nada. Maar ik a’d het slangetje met de kleine moer aan de ene kant en een dummy van de aansluiting van het watersysteem aan de andere kant mee en die legde ik op de toonbank.

“Aha” was de opmerking en hij dook in een laatje en haalde er meteen het juiste verloopstukje uit. “Dos” was mijn antwoord. Voor 3 euro was ik de man. Terug naar Jonas.

Morgen regent het ook, dus dan moet ik met de kraan aan de bak. Zodra ik ga slopen is er geen weg meer terug……

De volgende dag inderdaad regen, dus de waterpomp uitgezet, de ijzerzaag gepakt en het buisje van de oude kraan afgezaagd.  Toen kon ik de moer in zijn geheel van de kraan af krijgen en het oudste ding verwijderen.

Maar de nieuwe kraan kon er natuurlijk niet direct op. Het gat in het aanrechtblad was daarvoor te klein. Dus vijlen en passen en vijlen en passen. En ja hoor, de nieuwe kraan kon er op. Aan de onderkant weer ‘vogelen’ om het vast te zetten met twee boutjes en moertjes. Dan de water aansluitingen middels de verloopstukjes en tape bevestigd en de waterpomp aan.

‘T Lijkt ok, maar als ik na mijn koffie in het kastje onder de gootsteen kijk zie ik water. Een aansluiting lekt druppeltjes. Dus die nog maar eens goed aangedraaid en daarna bleef het droog en kon ik het kastje weer inruimen. Project 1 was geslaagd…. Tada…

Nu project 2, het doghouse:

De dag na Hanny haar vertrek had ik alle gereedschappen en hulpmiddelen die nodig zijn voor “het project” bij elkaar gezocht. Twee schuurmachines en heel veel schuurpads.

De stofzuiger ook om de hoeveelheid te produceren stof zo snel mogelijk op te vangen.

De dag na de kraan was het droog en zou het droog blijven. Dus schuren. Ik begon met het dek onder het doghouse. Dat is teak met daarop blanke lak. Met föhn en krabber lukte dat en daarna kon ik aanhef dak van het doghouse beginnen. Eerst aan de buiten bovenkant en vandaag de onderkant.

             

Om twee uur was ik er mee klaar en snel waste en verkleedde ik me om te gaan LUNCHEN…… Het moest er een keer van komen dat ik me te buiten kon gaan aan heerlijk Spaans warm eten.

Het begon met een cerveza, daarna een bak sla met tonijn, gevolgd door een stuk pollo met patat. En om t af te maken een cafe solo toe. Ik moest 10 euro afrekenen all in.

Gaaf toch. Misschien ga ik morgen weer……

Ja het is weer stil op Jonas. Morgen en overmorgen plamuren en gronden.
Volgende week zal ik het afmaken.

Want eerst naar mijn nicht…. Ja die woont vlak bij Barcelona en ik ga er vrijdag naar toe.
Blijf een nachtje slapen en ga zaterdag weer terug. Lijkt me hartstikke leuk.

Het 3de traject, van Dartmouth naar A Coruna, 487 mijl

Ik stuur dit blog nog een keer, want ik denk dat het niet gelukt is vannacht.

Het 3de traject, van Dartmouth naar A Coruna, 487 mijl

Vrijdag 11 september, 02.00 uur

Het is de tweede nacht dat we op zee zijn. Aan de ene kant lijkt het op te schieten, maar aan de andere kant ook weer niet. We zijn nog niet op de helft. We vinden het alle twee heel lekker om weer onderweg te zijn. We zijn nog niet klaar met onze zeilavonturen. Zo voelt dat.

Woensdagmorgen on 8 uur vertrokken we uit Darthaven Marina en voeren naar de tankboot, die midden op de rivier ligt. We namen zoveel mogelijk diesel aan boord, want er zou weinig wind zijn tijdens de overtocht, en je kan er maar klaar voor zijn!

Zodra we de riviermond uit waren, zetten we de zeilen. Er stond een lekker windje uit het westen, 3-5 bft. Hier doen wij het voor! Het was bewolkt, maar droog en dat zou zo blijven. Op een paar motor uurtjes na in de ochtend, kon er de hele dag gezeild worden. Jonas had er zin in. We volgden ons wachtschema en dat is altijd even wennen. Op commando slapen lukt niet altijd. Om een uur of 3 kwam de zon door. Dat was lekker. We speelden wat met de zeilen en deden verder niet veel. We aten heel lekker, courgettesoep en kipkerrie salade. Dat was een goed begin van het eetfeest aan boord. Als je zo de hele dag wat rondlummelt aan boord, is het avondeten toch echt een hoogtepuntje.

Tijdens Jakobs wacht tussen 8 en 12 uur ‘s avonds, begon het flink door te waaien en was het redelijk onrustig in de slaapkooi. Gelukkig werd het wat rustiger tijdens de nacht.

Er is een constante stroom van verkeer. We voeren net buiten de shipping lane bij Brest om en dan zie je de schepen mooi in hun lanen varen, maar over het algemeen zitten we er midden tussen. Een beetje dubbel gevoel. Je bent hier niet alleen, maar je moet wel steeds opletten.

Gisternacht was het vreeslijk koud. We deden alle kleren aan die maar over elkaar heen pasten, beginnend met thermisch ondergoed. Nou, dat was al heel wat jaartjes geleden dan we dat nodig hadden. Tenslotte gingen we maar binnen zitten tijdens de wacht en gingen iedere 20 minuutjes een rondje buiten maken. Deze nacht is het minder koud. We zijn al wat zuidelijker en het is waarschijnlijk ook beter te doen omdat er minder wind is.

Vanmorgen rond 10 uur was de wind op en nu staat de motor al 14 uur te draaien. Je went aan het geluid, maar hoopt dat het straks weer voorbij is. We hebben steeds dolfijnen om de boot en dat blijft leuk. Sommigen maken van die leuke pirouettes in de lucht en dat blijft lastig om die op een foto vast te leggen. We hadden verder een rustige dag, bijna een beetje saai. Een van de lazy jacks (touwtjes die ervoor zorgen dat je zeil bij de mast blijft tijdens het strijken) was los gegaan van de mast. Dat werd het eerste klusje voor de schipper en hij deed het geweldig! Gelukkig werd het tijd voor het avondeten. Dit keer aardappels en bloemkool met een bal, gewoon Hollands!

We hebben intussen 220 nM afgelegd, waarvan 132nM tijdens het eerste etmaal. We verwachten zondagmorgen aan te komen.

Noumea naar Bundaberg

Zaterdag 2 november 2019

Hoera, we zijn er! Na zes en halve dag, waarin we 845 mijl hebben afgelegd, voeren we de rivier op bij Bundaberg en kregen een mooie plek in de vissershaven. We kwamen om 2 uur lokale tijd aan, dus mooi voor sluitingstijd van de officials.

Het laatste stuk van de tocht voelde als IJsselmeer zeilen. Vlakke zee, stevige wind en een beetje stroom mee, zodat we regelmatig 7 knopen en meer op de klok zagen.

We riepen de VRM op, een soort KNRM, die dan de haven informeert over onze komst. De zeilen gingen naar beneden en de motor werd gestart. Niet dus!!! Brr brr en dat was het! Jakob kreeg vleugels en werkte in 2 minuten het hele lijstje: “wat te doen bij motorpech” af en het bleek een luchtbel in de brandstofleiding te zijn. Hehe, gelukkig, we waren juist weer zo tevreden over de motor, want hij liep zo mooi de afgelopen 40 uur. Niks aan de hand dus.

We werden tussen twee visserschepen gelegd met hulp van de havenmannen. We mochten niet van boord voor we de inklaringsprocedures hadden gedaan. Al snel kwamen “customs en immigration” aan boord (met van die hele dikke schoenen aan) en alle papieren werden ingevuld. Dat ging heel soepel.

Het was niet zeker of “biosecurity” er nog was, want ze hadden geen schepen meer verwacht. Pech, want dan mochten we het hele weekend niet van boord.

Maar gelukkig kwam er kleine dikke, maar o zo vriendelijke man aan, die met zijn korte beentjes net in de kuip kon klimmen. Na de papierwinkel begon de inspectie. Gewapend met een zaklantaarn werden alle kastjes, bergruimtes, laatjes in ruimtes onder de bank geïnspecteerd. Gelukkig geen termieten en de kakkerlakken hielden zich ook schuil. We zien er nu nog 1 per week, dus de plaag is bijna over, denken we.

Bij alle andere boten die geïnspecteerd werden, kwam er nog een hond aan boord, maar die was al naar huis omdat het vrijdagmiddag was. Dus geen hondenharen aan boord.

En toen was het tijd voor de bubbels met toastjes roquefort! Heerlijk! En wat een bijzonder gevoel om met Jonas van Monnickendam naar Australië gezeild te zijn! We hebben nu ruim 20.000 mijlen gevaren. Echt geweldig!

Al snel kwamen er mensen van de rally langs om te vragen of we naar de bbq kwamen. De marina zorgde voor vlees en zelf moest je de side dishes meebrengen. Wij hadden natuurlijk niks meer, maar dat was niet erg.

Eigenlijk waren we wel aan ons bed toe, maar we gingen toch en het was zo leuk om al die bekende zeilers weer te zien, waar je af en aan al bijna een jaar mee op zeilt. En dat het allemaal gratis was! We hebben nog geen Australisch geld, dus dat kwam goed uit.

Vandaag en morgen gaan we de boot een echte schoonmaakbeurt geven, de was doen, boodschappen doen en uitrusten. Dit wordt dus een heel gewoon (haha) weekend, zoals iedereen in NL dat waarschijnlijk doet.

Het volgende blog heeft weer foto’s, want het internet van de haven is te zwak. Maandag kopen we een simkaartje en kunnen we weer vol het internet op.

Fijn weekend allemaal!

Noumea naar Bundaberg, AUS

Vrijdag 1 november 2019, dag 6

De motor is eindelijk uit. Vanmorgen om 7 uur maakten we een bocht van 90 graden naar het zuiden, kregen we de wind van opzij en konden de zeilen weer omhoog. We zijn met de laatste 30 mijlen begonnen.

De reden voor de andere waypoints (zie gister) was dat we door het zuidelijke deel van het Great Barrier Reef moesten steken. We deden dat iets ten noorden van Lady Elliot Island. We zijn intussen ook van een diepte van 3000 meter terug gegaan naar 25 meter. Best een gek idee.

Gister was het verder een rustige dag (behalve het lawaai van de motor). De zon scheen en we gingen lekker. Er passeerde 2 keer een groot schip achter ons langs. We komen duidelijk weer in de bewoonde wereld.

De gebakken aardappelen met omelet en appelmoes smaakten heerlijk. We zitten goed op schema met het eten. Er blijven 2 Franse kaasjes over, die we voor de aankomst borrel willen bewaren. Ik denk wel dat dit mag.

Vanmorgen toen we net binnen de Australische wateren waren passeerde er nog een groot schip, de Houtmangracht. Jakob riep hem op en vroeg de captain of hij Nederlands sprak. Niet dus, jammer, maar wel leuk.

We hebben geluk met de wind. De snelheid van Jonas is steeds meer dan 6 knopen en daarmee lukt het om in het begin van de middag in de marina van Bundaberg aan te komen. Het viel dus mee :-).

We zijn begonnen met opruimen en schoonmaken van de boot, zodat de officials straks een goeie eerste indruk van ons krijgen. En dan begint er weer een nieuw verhaal!

Afgelegd, 809 nM (laatste 24 uur 140 nM)
Nog te gaan, 30 nM
Positie, 24 24 S, 152 37 E