Categoriearchief: Nieuw Zeeland

Met het vliegtuig van Tahiti naar NZ voor (korte) vakantie tijdens het cycloonseizoen.

Nieuw Zeeland – Wellington, een veelzijdige stad

Zondag 14 januari 2017

Het weer van de overtocht was blijven hangen en afgezakt naar een druilregen. Een goed klimaat voor de musea die we wilden zien.

Vanwege de schoolvakantie en het slechte weer, dachten veel gezinnen er ook zo over, dus het was behoorlijk druk. Na een uurtje hielden we het voor gezien. Het is een prachtig museum en nog gratis ook. We dronken koffie bij een brouwerij. Dat was een hippe tent geworden met kleurige aankleding.

    

Er zou ook een portret museum zijn en dat was heel erg leuk. De expositie was verzorgd door studenten van de kunstacademie en die hadden bedacht om bij de portretten ook iets te laten zien of horen dat met de persoon te maken had. Bij sommige foto’s was dat muziek, bij anderen de boeken die ze hadden geschreven en bij de modeontwerpster hing een van haar ontwerpen. Echt leuk!

De folder over Wellington liet ons weten, dat de parlementsgebouwen te bezichtigen waren. En dat was heel erg interessant. De gids vertelde ons over de gebouwen, maar ook over de samenstelling en het functioneren van de regering en liet weten dat Elisabeth de tweede nog steeds het laatste woord heeft bij regeringsbesluiten. Boeiend. De verwachting was wel, dat zodra ze er niet meer zou zijn, de monarchie zou worden afgeschaft.

    

Met een taxi lieten we ons thuisbrengen, want ongemerkt leg je flinke afstanden af.

De tweede dag sliepen we een beetje uit. Het was nog steeds druilerig. Maar de stad lonkte. We gingen eerst op zoek naar de St. Pauls Cathedral. Er was een oude en een nieuwe.

    

De nieuwe was sfeerloos, maar de oude was een geweldig mooie gebouw met historie en een orgel. Je raadt het al, na wat gepraat met degene die achter het orgel zat, klom Jakob op de orgelbank en liet weer een mooie improvisatie horen. Dat blijft toch echt indrukwekkend voor ons alletwee!

     

Na dit intermezzo genoten we van de gezellige winkelstraten met mooie winkels en winkels waar ze van die saaie kleren verkochten. Ik kocht wat shirtjes en het voelde net alsof ik met een vriendin aan het winkelen was. We hebben vreselijk gelachen.

    Koffie deden we bij een chocolaterie. Ook al zo lekker vriendinnerig. Met de kabeltram konden we naar boven en kregen een prachtig uitzicht over de stad en de ruime baai.

.     De botanische tuin liep van boven naar beneden. Mooie wandeling, die tenslotte via het kerkhof en over de snelweg eindigde bij het parlementsgebouw.     De derde dag van ons verblijf werd ineens een stralende zonnige dag, dus de korte broek kon eindelijk weer aan.

Op het schiereiland Miramar bevinden zich de WETA studio’s en workshops. Daar worden alle figuren gemaakt voor films zoals de Lord of the Rings. Dat leek ons wel heel interessant en dat was het ook. Omdat we noodgedwongen 2 films hadden gezien, herkenden we nu ook de figuren en de taferelen. Wat een werk voordat zo’n harnas voor zo’n krijger klaar is. Dat was echt de moeite waard.

Via de weg langs de kust van het schiereiland kwamen we eind van de middag terug in de stad. En daar was het supergezellig. Alle terrassen waren vol, een stuk gras langs het water was bezaaid met zitzakken en ligmatjes, er was muziek. Heerlijk. Een geweldige afsluiting van een zonnige dag.

     

Vanaf Wellington gaan we in 3 stappen naar het noorden van het Noordereiland, want dat is het zeilersmekka. We beginnen langzamerhand toch wel weer te verlangen naar het bootleven, ondanks de luxe die we nu hebben van grote zachte bedden en heerlijke douches. We zijn intussen al bijna 5 weken onderweg.

Nieuw Zeeland – Renwick, wijn en bloemen

Dinsdag 9 januari 2018

Zondag vertrokken we uit Hanmar Springs met prachtig weer. Na al die regen was dat heerlijk. We reden via de bergweg naar Kaikouri. Die was gelukkig weer open, want vanwege de regen en slechte stukken wegdek, wordt die regelmatig afgesloten.

Het eerste wat we tegenkwamen was het bescheiden skigebied. We dronken koffie in een groot chalet, op een terras met uitzicht op de piste. Al gauw kwamen bij mij de herinneringen op aan al die prachtige skivakanties die we met het gezin en met vrienden hebben gemaakt. Wat was dat heerlijk. Maar ja, dat zit er nu niet meer in en ik ben heel tevree met de nieuwe invulling van mijn leven (dat mag ook wel!!!). Niet getreurd om wat niet meer kan, maar genieten van wat nog wel kan!

We kwamen rond lunchtijd in Kaikouri aan. Dat is een bijzondere plek aan de kust met veel zeeleeuwen, dolfijnen en vogels. Er waren heel veel mensen daar, vast ook omdat het zondag was. Het leek Zandvoort wel. Maar we genoten van wat we zagen en er hing een heerlijk relaxte sfeer.

Het vervolg van de weg, de SH1 was ook bijzonder. Het is volgens het boekje de mooiste kustroute, maar door de zware regenval en het slechte wegdek, waren er veel lastige stukken om te rijden. De SH1 was ook net op zondag weer opengegaan. Dat was geluk, want anders hadden we via het binnenland moeten omrijden.

Aan het eind van de middag kwamen we aan in Renwick. Prachtig, midden tussen de wijngaarden in.

      

      

Onze bestemming  lag verscholen in het bos. We kregen een woonkamer, slaapkamer, badkamer en een mini keukentje waar je niet echt kon koken. Ik ben niet goed met de magnetron, anders had het wel gekund. De tuin om het huis was geweldig, met een stromend beekje langs ons terras. Een sprookje. Het lijkt ieder keer nog mooier te worden.

Er waren fietsen die we mochten gebruiken. Tja, en wat is er dan mooier om tussen de wijngaarden door te fietsen en af te stappen voor een wijnproeverij!.

    Als eerste stopten we bij het wijngoed ‘Hunters’, daar zou ook een oude tuin zijn. Ik dacht, leuk om even door te wandelen. Nou, die tuin was echt heel oud en niet mooi. Maar de wijnproeverij was heel gezellig. We kregen goeie uitleg en proefden 5 wijnen. Er was er een die we wel aardig vonden en daar namen we een fles van mee. De meeste wijnen waren erg schraal en niet zo heel lekker. Maar we zaten daar onder een parasol op een mooi stukje gras onder oude mooie bomen, dus wat wil je dan nog meer.

Een beetje wiebelig stapten we weer op de fiets en reden verder naar ‘Rockferry’, een wijngoed, dat ook goeie lunches aanbiedt. Nou, dat was zeker het geval. Na verschillende lokale kleine broodjes met lekkere smeerseltjes, kregen we een malse steak met heerlijke salade en gebakken aardappels. Op het vlees lag groene tapenade. Heel bijzonder en erg lekker. Er hoorde een speciale chardonnay bij, die we ons ook goed lieten smaken.

En toen we daarna weer op de fiets stapten werd het echt een beetje zwaar. Zere billen, zere schouders (Jakob) en moeie benen (Jakob). Maar we lieten ons niet kennen en trapten lekker door tot we weer thuis waren. We hadden bij elkaar toch wel een kleine 40 kilometer afgelegd.

Wat wel eng is, is dat je hier op de weg fietst. Het zijn allemaal 2-baans wegen, dus als er een auto achter je zit en er komt een tegenligger, dan is het toch wel erg spannend. Maar gelukkig kwamen we zonder problemen weer thuis. Jakob had echt genoeg gefietst, dus de volgende dag wordt er weer een met de auto.

Nieuw Zeeland – Hanmar Springs 2, regen en spanning

Zondag 7 januari 2018

Dat zwemmen in de Hanmar Springs op vrijdag kwam er niet van. Na een mooie zonnige donderdag (onze cottage lag naast de golfbaan), was het ongelofelijk hard gaan regenen en dat hield nooit meer op.

Gelukkig hadden we een comfortabele cottage met ons eigen spabad, dus dat werd ingewijd met een klein glaasje whisky erbij om warm te blijven.

Het voordeel van een regendag is, dat je dingen gaat doen, waar je nog niet aan toe gekomen bent. Ik ben dus begonnen met het fotoboek over Nieuw Zeeland. We zijn hier nu bijna 4 weken, dus foto’s genoeg! Het leuke is dan, dat je alles nog een keer langs ziet komen, want onthouden dat lukt niet erg, we zien zoveel! Jakob schreef nog 2 verhaaltjes voor de kleinkinderen over onderwerpen van een aantal weken geleden.

De dag vloog om. Toen het even droog was, liepen we nog naar het dorp en deden wat boodschappen. Maar de regen kwam al snel weer en we gingen met gezwinde spoed terug naar ons knusse huisje.

Er was een gratis videotheek met heel veel films, dus we hebben gekeken naar Lord of the Rings, vanwege het missen van de LOTR tour, die we te duur vonden. Nou, die films waren wel een uitdaging! We begonnen met deel 2 en begrepen niet zo veel van het verhaal. Op internet keken we waar het over moest gaan. Dat hielp! Deel 3 bleek eigenlijk een soort kopie van deel 2 te zijn, met veel oorlog en veldslagen. Wel leuk om die vliegende draken te zien!

Zaterdag was het zo goed als droog, dus we konden weer wat doen.

 

We kochten een kaartje bij de Hanmar Springs en lieten ons in het warme sulfurbad zakken. Heel lekker en de stank neem je dan maar voor lief. Na nog 2 warme baden werd het tijd voor wat baantjes trekken in het 25 meter bad. Dat was maar… 28 graden, een beetje koud dus, maar we hielden vol.

Voor ’s middags hadden we een tochtje met een Jetboat geboekt. Eigenlijk niet voor grijze duiven, maar wij zijn stoer, dus we wilden dat wel eens meemaken.

   

Zo’n bootje wordt aangedreven door een jetstream, waardoor het op heel ondiep water kan varen en 360 graden kan draaien. Nou, dat is dus de fun. Je scheurt over een ondiepe rivier en dan, nadat de schipper ons gewaarschuwd had, draaide het bootje 360 graden rond, wat enorme golven gaf en een centrifugerende kracht op de passagiers uitoefent. Goed vasthouden dus! Niks geen veiligheidsgordels, maar wel een regencape en een zwemvest. Het was even wennen, maar daarna echt gaaf. De omgeving was ook heel erg mooi, maar dat schijnt minder belangrijk te zijn. Na afloop zijn er foto’s en een video en natuurlijk (omdat je nog vol adrenaline zit) koop je dat allemaal.

     

     Om bij te komen gingen we nog een keer naar de Hanmar Springs, want we hadden een bejaardenkaartje met 2 bezoeken op een dag gekocht. ’s Morgens waren er veel gezinnen, maar om 5 uur werd het echt het stelletjesuurtje…. Wij passen bij allebei :-)! Het was intussen weer gaan regenen en boven water 12 graden. Brrr. Maar na al dat gezonde thermale water kunnen we er weer helemaal tegen!

Vandaag zijn we aangekomen in Renwick (wijngebied), na weer een hele mooie tocht door de bergen en langs de kust. Maar daarover meer in het volgende blog.

Nieuw Zeeland – Hanmar Springs, toeristisch skidorp

Donderdag 4 januari 2018

We zijn gister aangekomen in Hanmar Springs, een toeristisch skidorp, wat je zo in Oostenrijk zou kunnen tegenkomen. Het is kleinschalig en daardoor blijft het wel gezellig. De tocht hiernaartoe ging van west naar oost en het landschap veranderde weer gigantisch. De weg was bochtig maar niet erg druk, dus goed te doen.

Gister had Jakob zijn eerst ervaring met autorijden. Hij had het 3 weken aangekeken en was er klaar voor. We bezochten Hokitika, een stukje noordelijk van Ross en daarna de Hokitika Gorge, een stukje naar het oosten. Terug bij de container had hij er zo’n 100 km opzitten en weet nu hoe het werkt.

        

Hokitika was een aardig plaatje, waar ze jade bewerken en een sokkenbreimachinemuseum  (leuk woord voor scrabble) hadden. Het was druilerig weer, maar toch leuk. De Gorge was echt de moeite waard. We maakten daar weer een mooie wandeling en liepen over een niet al te lange swingbridge naar een mooi uitzichtpunt.

 

Onderweg naar Hanmar Springs, stopten we in Greymouth om koffie te drinken bij de “Lifeboat”. De tip kwam van Sieds en Jacques, die hier vorig jaar waren.

Richard, de eigenaar, die over de wereld had gezworven, heeft intussen een vriendin, die uit Nederland komt en ze runnen de boot samen.

 

   

Zij zet de koffie en hij bakt de stroopwafels. Alletwee heerlijk!! We hadden een leuk gesprek over hoe dingen gaan in je leven! En over hoe bijzonder het is als je een ‘soulmate’ ontmoet en daarmee verder gaat. We kregen een door hem gegraveerde steen met een levensboom als herinnering aan deze bijzondere ontmoeting.

    

We stopten in Reefton, ongeveer halverwege de tocht, omdat dat ook zo’n leuk plaatsje is en even uit de auto is ook niet verkeerd. We deden daar vast boodschappen voor ons verblijf in Hanmar Springs (be prepared..)

Ons onderkomen hier in Hanmar Springs is echt heel goed. Het is een soort cottage van alle gemakken voorzien en wordt gerund door een Engelsman. Het is dus ook Engels ingericht, inclusief 2-persoons Spa-bad.

Omdat we de landschappen voor de film van Lord of the Rings gezien hadden, werd het ook tijd om de film eens te bekijken. Het is niet mijn ding, maar de DVDs waren hier bij de receptie te krijgen en we hebben een mooie installatie. Het verhaal begon ergens in het midden, dus we zijn vast met de verkeerde film begonnen. Ik snapte er niet veel van, maar de plaatjes waren mooi. Vanavond herkansing met een andere DVD.

   

Deze streek heeft een warm en droog klimaat, wat goed te merken is. De zon scheen gister uitbundig en de korte broek ging snel aan. Vanmorgen tijdens de wandeling de Conicle Hill op, kon dat weer. Er zijn hier Hot Springs en er is een prachtig complex met zwembaden en hot pools. Die gaan we vanmiddag eens bekijken. Lekker even zwemmen lijkt ons heerlijk.

Nieuw Zeeland – Oud en Nieuw in Ross

Dinsdag, 2 januari 2017

Iedereen viert Oud en Nieuw op zijn eigen manier. Wij dus ook! Op de dag van Oudjaar vertrokken we uit de plakkerige villa voor een lange tocht naar de westkust. Het begon al vrij snel te regenen, dus van mooie uitzichten werden er geen foto’s gemaakt.

      

De wegen hier zijn over het algemeen heel goed, maar wel met veel bochten, dus dat vraagt nog wel wat energie. Van de gletsjers kregen we niet veel mee, want er hing een dikke grijze sluier om de bergen.

     

Rond 4 uur kwamen we aan in Ross en waren benieuwd naar ons nieuwe onderkomen. we wisten dat het een ‘zee container’ zou zijn, maar dat was alles. Spannend! Vanwege de vele regen deed het internet het niet, dus de receptie had wat moeite met het vinden van ons “huisje”, maar we kregen uiteindelijk nummer 3. Er staan hier 12 containers van verschillende afmetingen, die ze allemaal omgetoverd hebben tot leuke huisjes. Gaaf idee! Het park ligt direct aan de zee, dus het bulderen van de golven is steeds onze muziek.

Binnen was de ruimte goed benut. Naast een heel groot bed was er een klein keukentje en een badkamertje. Voor stoelen was geen plek, dus we moesten steeds op bed zitten, ook om te eten met bord op schoot. Haha, nog primitiever dan op de boot. In de keuken was 1 keramische pit, die wel heel snel werkte, dus het eten kookten we in 3 fasen. Eerst de aardappels, dan de groente en tenslotte het vlees. Dat ging eigenlijk heel goed, maar om hier oliebollen te bakken was toch geen goed idee.

De kerstversiering werd weer opgehangen en Jakob maakte lekkere hapjes voor bij de Oudejaarsborrel. We hadden een fles bubbels gekocht, en we hadden het heel knus. Het spel “Keezen” wat we van de Schoonhovense vrienden hadden gekregen, kwam op bed en we speelden het tot bijna middernacht.

En toen de toost op het nieuwe jaar. We keken even terug op het afgelopen jaar, wat toch wel heel bijzonder was. Wat zou het nieuwe jaar weer gaan brengen? In ieder geval veel avontuur!

Op het terrein hier was het rustig. Er stonden wat kleine tentjes en een paar campers, maar het regende nog steeds, dus iedereen bleef lekker binnen.

    

De volgende morgen was het droog en we wilden de “Goldfields” wandeling gaan maken. Het informatiecentrum was zomaar open op Nieuwjaarsdag. We kregen wat informatie en gingen op pad. Het is toch wel heel boeiend om te zien hoe inventief die goudzoekers waren, want na het simpele “pannen” hadden ze hele ingenieuze stellages bedacht om het goudwinnen op grote schaal te doen. Ik ga eens op zoek naar een roman over goudzoekers. Dat moet nu heel leuk zijn om te lezen. De tocht ging omhoog de berg op door dik groen bos. We beginnen al een beetje natuurfreaks te worden, want we luisteren naar vogels, die we proberen te herkennen en kijken naar bomen en plantjes. Het moet niet gekker worden….

           

We  bekeken nog even het kerkje uit 1800 en daar bleek een traporgeltje te staan. Dus Jakob improviseerde er op los, want hij had geen muziek bij zich. Dat klonk toch wel weer erg leuk.

    

Toen we later met muziek daar weer naar terug gingen, zat de deur op slot. We hadden toch iets te lang op het strand gewandeld. Maar de volgende dag lukte het wel!

Terug bij de containers, bekeken we de grote keukencontainer voor de kampeerders. Daar vond ik een pan om beslag in te maken. Zonder weegschaal is het wel lastig om de juiste hoeveelheden van de ingrediënten bij elkaar te doen, maar ik had een beslagje wat de pan uit rees. De olie werd in een steelpan verwarmd en al snel sisten de bollen in de pan.

     

Het was toch gelukt. De smaak was een beetje anders dan we gewend zijn, maar dat maakt niet uit.

Soms vraag ik me af hoe het komt dat we zoveel verschillende dingen doen. De conclusie is, dat er hier zoveel te zien is, dat je bijna niet anders kunt.

En het alternatief is in je huisje te blijven zitten. Leuk voor even, maar zeker niet de hele dag.

Het is vandaag dinsdag en gelukkig droog. We gaan weer op pad. Intussen zijn de zandvliegen gekomen. Ik vroeg me al af waar ze bleven, maar het is eindelijk warm genoeg denk ik.