Sao Nicolao, Ilheu Branco en Ilha Santa Luzia

Woensdag 16 december 2015

DSC07845Na een dagje niks doen op de boot (nou ja, een beetje kleine klusjes doen en het haar van Jakob knippen..) gingen we de wal op om brood te kopen en het blog te publiceren. Er is een internetcafe met snel internet, maar hele trage bediening. De mail werd gelezen en er kwam een bericht door, date er een boot op drift was geraakt. Het was niet die van ons, maar de LJS, waarvan de bemanning een stevige wandeling aan het maken was. Gelukkig liep dat allemaal goed af.
DSC07813
De volgende dag, zondag, wilden we weer wat gaan bekijken op Sao Nicolao. Het was best warm, dus een fikse wandeling werd het niet. We gingen met een open truck de andere kant van het eiland bekijken. Na wat onderhandelen over de prijs, gingen we op pad. Wat was het weer schitterend. Op een gegeven moment stelde de chauffeur voor om van de weg af te gaan naar het mooiste en meest spectaculeire punt van de Kaap Verden. Dat kostte dan wel wat meer, maar het zou de moeite waard zijn. Nou dat was het. We reden naar de noordwestelijke punt via een onverhard pad en kwamen bij een wild stuk kust, waar het water de kant had uitgesleten. Er stond veel wind en het opspattende water was magnifiek. Via een natuurlijke trap daalden we af naar en lager gedeelte, waar je goed kon zien wat het water met de kust doet. Geweldig.

DSC07824    DSC07829 Daarna vervolgden we de tocht naar Praia Branca, een dorpje tegen een helling aan geplakt. Het zag er zo mooi en vredig uit. En zo schoon. De mensen daar zijn heel relaxed en genieten van een simpel leven. We wilden wat drinken en dat kon bij een winkeltje, waar de mevrouw koude drankjes verkocht. Geweldig om zo een indruk te krijgen van de manier van leven daar.

DSC07842

Terug in Tarrafal gingen we terug aan boord, om later weer naar de wal te gaan voor het avondeten. Dat was lekker verdienen voor de boatboys. Het internet café zou lekker eten hebben vanaf 7 uur. We waren op tijd en hadden pas om half 10 wat te eten. Het was heerlijk, maar internet is daar sneller. De rekening werd op een afgescheurd stukje papier aangeboden. Geweldig! Het was natuurlijk weer niet duur. In het donker voeren we met de dinghy’s terug naar de boot. Best spannend, want je ziet niet echt veel, maar alles ging prima.

Maandag morgen zouden we doorvaren naar het volgende eiland. Er was geen wind in het begin, maar daarna werd het heerlijk zeilen. Er zou niks zijn op Ilheu Branco en dat klopte ook. LJS en wij lieten het anker vallen op 10 meter diep water, wat best wel onrustig was. De Helena en Hulu Puro voeren door naar het volgende eiland. We hadden een prachtig uitzicht, maar lagen te tollen om ons anker.

DSC07864

De ankerbol aan de tripline was spontaan los gegaan en Jakob scheurde met de bijboot erachteraan om het balletje terug te halen. Manon van de LJS was zo lief om het weer aan de tripline te bevestigen, die ze had opgedoken. En kwam daarna gezellig kletsen. Leuke meid!

Het werd een onrustige nacht, omdat bij het draaien van de stroming en wind, de ankerketting een enorme schok gaf, waarvan we niet begrepen hoe dat kwam. Toch maar ankerwacht ingesteld, Vanmorgen, dinsdag, bij het ankerop gaan bleek dat de ketting halverwege om en steen zat en daardoor effectief maar 20 meter was. Weer ging Manon te water om aanwijzingen te geven hoe we de ketting los konden varen. En dat lukte!

DSC02324We zeilden met een heerlijke windje naar Ilha Santa Luzia, het laatste eiland voor Sao Vicente. Wat een mooi plek. De Helena lag er nog en wij vonden daar ook een mooie plek. Landen op het strand was niet heel makkelijk stond er in de pilot, maar dat mooie strand lokte ons toch. We roeiden er naar toe en kwamen droog aan land.

DSC02334We maakten een wandeling naar een nederzetting van vissers, die daar 5 dagen per week bivakeren om met harpoenen te vissen. Ze wonen op Saoa Vicente en verkopen daar ook hun vis. Bizar!

DSC07889Terug bij de bijboot bekeken we hoe we op een redelijke manier door de branding konden komen. Nou, dat werd onredelijk, want toen we samen in de boot zaten, kwam er een dikke golf die ons uit de boot op het strand gooide, waarbij de boot (en wij dus) een koprol maakten. Wij waren lekker nat, maar het fototoestel was droog gebleven in een plastic bakje. De tweede poging lukte en nat en vol zand kwamen we weer aan boord. Lekker biertje en lekker lezen. Wat een leven! O ja, het waait hier soms wel hard, maar daar kunnen we intussen goed tegen.

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Kaap Verdie op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

3 thoughts on “Sao Nicolao, Ilheu Branco en Ilha Santa Luzia

  1. Rob

    Wat een pracht toch allemaal, ook waar jullie vertellen hoe dat allemaal gaat, Om zeven uur aan tafel en om 10 uur eten, waar is de alledaagse stress toch gebleven.
    Blijf genieten.
    McCalpe

  2. T. Van der Wal

    Wat een leven, heerlijk iedere dag iets nieuws en moois te beleven, contacten met leuke mensen, ik benijd jullie! Veel plezier. Gaan jullie ook oliebollen bakken in de zo’n zoals Jaap deed?
    Er bestaat ook nog en ander leven, met verdriet. Anneke is er niet meer, maar wat hebben ze gevochten en ze hebben samen meer gedaan in die korte tijd dan een ander in een heel leven!
    Carpe Diem. Toos

    1. Hanny Vlaskamp Bericht auteur

      Lieve Toos,

      Dank voor je reactie. Wij hebben op afstand heel erg meegeleefd. Het leven is onvoorspelbaar. Vreugde en verdriet. We leven bij de dag en genieten ervan, maar staan ook zeker stil bij alle dingen die minder zonnig zijn dan ons huidige leven. Liefs van Jakob en Hanny

Reacties plaatsen niet mogelijk.