NZ Bay of Islands – Russell, the Hell Hole

Donderdag 25 januari 2018

Bay of Islands was voor ons een droombestemming, omdat zeilers daar altijd zo’n blik bij in hun ogen kregen. Nou, dat wilden wij dan ook wel eens meemaken, zij het als landrot!

Het begon lekker nat. Regen en koud, dus dan begin je bij het Museum. Dat bleek veel leuker dan gedacht en we leerden er veel over Captain Cook en zijn Endavour, die op 1/5 van de ware grootte aanwezig was. We lazen ook waarom het hier het Hell Hole heet. Vanwege al die zeelui, die na Cook hier kwamen, werd het drank en vrouwen wat de klok sloeg. Er kwam zelfs een Maori oorlog omdat een Engelsman het met 2 Maori vrouwen hield! Intussen is het allemaal wat vrediger geworden en is het een leuk toeristisch stadje, wat nog steeds een gezellige uitstraling heeft. Zeker met al die schepen voor de deur.

 

 

De volgende dag was het weer matig weer, maar wel droog gelukkig. We voeren met de voetgangersferry naar Praihia en liepen vandaar naar Waitangi. Dat is voor Nieuwzeelanders een begrip. In 1840 werd daar het verdrag tussen de Maori’s getekend, waarin de verdeling van het land was vastgelegd.

Intussen hadden we al gehoord bij ons bezoek aan het Parlement, dat het verdrag met voeten getreden werd door de Engelsen. En als je dan nu ziet wat een poppenkast ze ervan gemaakt hebben. Je kan alleen naar binnen met een dagpas, die veel meer laat zien dan je wilt weten, voor een bedrag van NZD 50,-. Dus ze slaan er nu nog een slaatje uit. Wij maakten een foto van het verdrag en gingen lunchen, voor minder dan die NZD 50,- :-).

We hadden de verzamelplaats van de chefs al een stukje terug gezien op een plek waar een aardige Maori vrouw ons gratis vertelde over de bijeenkomst toen in 1840.

Om het Bay of Islands gevoel te krijgen, moesten we toch iets meer van de baai zien dan alleen het tochtje met de pont naar Praihia. Dus we maakten een tour van 5 uren op dit prachtige water. Weliswaar met een motorboot, maar dan kan je meer zien in een korte tijd (zei de schipper, die eigenlijk ook zeiler was).

   

We voeren eerst naar het eiland Roberton, waar Cook in 1769 voor het eerst voet aan wal zette, na een stevige schermutseling met de Maori’s. We maakten een wandeling naar de top en hadden een heel mooi uitzicht over een deel van de baai. We dronken op het strand koffie met een traditioneel NZ koekje en voeren verder door de baai. Naast de boot verschenen de dolfijnen en we zagen zelfs pinguïns zwemmen. Dat schijnt niet vaak voor te komen, dus we hadden geluk.

We legden daarna aan bij Twin Lagoons bay, op een prachtig wit strand. Jakob ging weer iets nieuws uitproberen. Paddleboarden. En het ging nog redelijk ook. Hij kon het goed staande, maar de foto op zijn knieën is leuker….

    

Daarna gingen we samen snorkelen. Dat was al een poosje geleden, maar is nog steeds erg leuk. alleen het water is hier wel heel veel kouder dan in Polynesie. Brrr. Maar we hielden het vol. De visjes zijn ook niet zo geweldig, maar dat maakte niet uit. Het was een prachtige zonnige dag en het was echt genieten.

Tot slot brachten we nog een paar passagiers naar de helikopter, waarmee ze naar huis terug gingen. Lekker decadent! De schipper legde de boot aan aan het heliplatform zodat ze over konden stappen. Jaja, je maakt wat mee. Het kan altijd nog gekker.

Terug in Russel wilden we een drankje op het terras van de Duke van Malborough ook niet overslaan, want dat hoort er ook bij. Heerlijk om dan naar al die bootjes te kijken. Tevreden na zo’n mooie dag gingen we terug naar huis, waar we weer van ons eigen mooie uitzicht konden genieten.

Als laatste foto: Jakob droomt……

Dit bericht werd geplaatst in Nieuw Zeeland op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

2 thoughts on “NZ Bay of Islands – Russell, the Hell Hole

Reacties plaatsen niet mogelijk.