Op zoek naar Portofino

 Woensdag 20 februari 2019

We zouden om 8 uur bij het theater zijn en aten van te voren nog wat in een restaurantje uit m’n boekje. Het was half 7 dus we zaten alleen. Normale mensen eten hier pas vanaf 8 uur. Maar dat was geen probleem. Het feit dat de huiswijn op was, was lastiger. We moesten daarom een hele fles nemen. Poeh, dat was even doordrinken.

Keurig op tijd waren we in het theater en toen pas viel bij mij het kwartje. We gingen niet naar een concert, maar naar een heuse opera.

Dat werd een flinke zit van 3,5 uur en vanwege die fles wijn vielen bij het eerste bedrijf mijn ogen al dicht. Het was ook heel warm in de zaal, die rekening had gehouden met avondjurken, maar niet met lange broeken en jasjes. Gelukkig maakte Jakob me op tijd wakker en heb ik het meeste meegemaakt. Intussen hadden we op internet het verhaal opgezocht en dat hielp, want met Italiaans kunnen we echt niks. Er werd prachtig gezongen en het orkest was geweldig, maar het zal weer even duren voor we ons laten verleiden tot een opera.

   

Vanmorgen scheen de zon uitbundig en de lucht was blauw, dus een mooie dag om naar Portofino te gaan, wat ongeveer 35 km naar het oosten aan de kust ligt. Daar is ook een haven, dus handig om te bekijken.

Met de metro en de trein kwamen we rond 11 uur aan in Santa Margherita Ligure en moesten verder met de bus. Ons boekje gaf aan dat Santa M de moeite waard was en dat vonden wij ook. Er hing een ontspannen sfeer en er waren mooie dingen te zien. De  chandlery (scheepswinkel) zag er goed uit en Jakob kocht er alvast het Italiaanse gastenvlaggetje. Beter te vroeg dan te laat!!

We gingen op zoek naar Villa Durazzo, waar mooie tuinen waren en een interessant huis. Het was een flinke tippel omhoog, maar dat is goed voor onze conditie. Het huis was van buiten mooi, maar vanbinnen erg kaal.

De kapel die er naast stond was overmatig versierd met van alles en nog wat. De tuin was geweldig, met hele bijzondere bomen en prachtige camelia’s.

   

         

Het werd tijd om door te gaan naar Portofino. Dat kon met een bus. Die deed er extra lang over (het was maar 5 km) omdat er een stuk van de weg onbegaanbaar was. We moesten halverwege uitstappen, een stuk lopen en toen weer verder.

Portofino zag er in eerste instantie erg leuk uit, maar het had geen sfeer, behalve de toeristische uitstraling.

Een soort Volendam dus… We vonden een groot terras en aten wat voor ongehoorde prijzen.

En natuurlijk zijn de foto’s mooi, maar ik denk niet dat we hier met Jonas terugkomen.

De bus terug naar de trein zou pas tegen zessen gaan, maar gelukkig voer er een boot terug rond 3 uur. Dat was eigenlijk extra leuk.

 

We zijn weer terug op onze heerlijke kamer met uitzicht op Neptunus, genieten van een glaasje wijn en zitten met de benen omhoog. Het was weer een mooie dag!

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

4 thoughts on “Op zoek naar Portofino

  1. Ellen

    Wat was dat ’n goed plan van jullie om te gaan verkennen! En tegelijkertijd nog wat sightseeing mee te pakken. Kan dus ook in Europa…

  2. Arianne Piels

    Fijn om weer nieuwe plannen te hebben èn uit te kunnen / gaan voeren.
    Zo te zien zit het weer ook lekker mee. Geniet er maar van! Ik zie jullie graag weer met het familieweekend.
    Groetjes,
    Arianne

Reacties plaatsen niet mogelijk.