Eindelijk aangeland in Savusavu

Donderdag 30 mei 2019, Hemelvaartsdag

Dinsdagmorgen vertrokken we uit Koro rond half negen en we hoopten op een mooie tocht. De windverwachting was zodanig, dat we de genaker uit de zak zouden kunnen halen. Het duurde ongeveer een uurtje voor de wind kwam. Het was nog niet veel, zo’n 10 knopen, maar dat is genoeg.

Jakob bereidde de schoten voor en ik sjouwde de zak met de genaken naar boven. En daar kwam ie uit de zak. Hij had er zin in, want alles stond in 1 keer goed,en dat is niet altijd zo. Wow en wat een mooie snelheid.

Bij 10 knopen wind voeren we 5 knopen aan snelheid. Je kan zo goed merken dat de bodem glad is! We glijden echt door het water. Nou was de zee ook mooi vlak en dat helpt natuurlijk altijd.

We hoefden nauwelijks bij te sturen en rond 3 uur waren we op de hoogte van Cousteau, het resort aan de ingang van de baai.

Daarna was het nog een uurtje varen op de kluiver en de bezaan en rond half 5 maakten we, met behulp van de havenknecht, Siti, vast aan de mooring. Eindelijk waren we bij ons doel aangeland. Tja, en dan drink je natuurlijk een aankomstbiertje. En zie je van alles voorbijvaren.

We gingen wat eten bij het cafe van de haven, maar dat viel tegen. Het kostte ook niet veel, dus dat was niet zo erg.

We hadden intussen gehoord dat de wasmachine kapot was. Mmm, niet zo handig dus. Maar de volgende ochtend gingen we toch maar naar de wal met drie zakjes vuilnis van 14 dagen (valt dus wel mee), 2 grote zakken wasgoed en boodschappen tassen om te gaan vullen in de winkels.

De wasmevrouw, Sireti, zei dat we de was wel mochten laten staan, want de monteur zou ’s middags komen (hij is nog niet geweest…). Het vuilnis dumpten we in de vuilnisbak en vervolgens gingen we door naar de New World supermarkt. We kochten 3 tassen vol en gingen tevreden terug naar de boot.

We wisten dat er bij de andere haven, Waitui, een goeie vleeswinkel zit. Dat is geen slager, want ze verkopen alleen vacuümverpakt ingevroren vlees, maar van prima kwaliteit. De drankwinkel zit aan de overkant, dus daar scoorden we een fles bubbels om met Acapella op te drinken als ze zouden komen en een fles rum omdat je die nou eenmaal altijd aan boord moet hebben :-).

We wilden bij Waitui een biertje drinken, maar de bar was nog niet open en ons werd geadviseerd om bij de benzinepomp aan de overkant de biertjes te kopen en ze dan lekker bij Waitui op het terras op te drinken. Tja, waarom ook niet?

We liepen op de terugweg langs een restaurant wat we nog niet eerder gezien hadden, Grace’s Kitchen met Asian en Organic food. Dat klinkt heel gek, maar het zag er heel trendy uit. We besloten daar ’s avonds te gaan eten, nadat we een poosje onder de douche hadden gestaan. En zo ging het ook. We bestelden als vooraf Sushi met beef, dat was heerlijk en daarna Stir-fried noodles met kip en nog iets, wat kip in een pittig jasje bleek te zijn en dat combineerde goed. Daarbij een gezonde fruitshake en smullen maar. Het was zo lekker, dat we daar zeker nog een keer terug gaan. Ook al hebben ze er alleen maar gezonde drankjes om te drinken.

Vanmorgen ging ik even alleen op stap, naar de bakker en de supermarkt. Ik vroeg bij het havenkantoor, waar of we onze visa konden laten verlengen en dat was bij Immigration, een stukje verderop. Na de koffie gingen we daar werk van maken.   

Natuurlijk moesten er weer allerlei formulieren ingevuld worden en ook wilden ze weten of we genoeg geld hadden om hier nog langer te blijven. Het internet deed het erg slecht, dus ik kon geen print screen van mijn bank app maken, maar een afschrift uit de pinautomaat was ook goed. Gelukkig had ik net pensioen en AOW gehad, dus er stond wel wat op de rekening. Nadat er van alles met de papieren was gedaan en er veel handtekeningen op waren gezet, betaalden we 91 FJD per persoon en kunnen we na 5 werkdagen een nieuw stempel in ons paspoort halen, waarmee we tot 19 augustus in Fiji kunnen blijven. We zijn benieuwd. Tot we die stempels hebben, moeten we hier nog blijven, maar dat is niet echt erg.

 Vandaag zou Acapella aankomen. We hadden geen idee hoe laat, maar om half 2 had ik contact met de marifoon en bleken ze vlakbij te zijn. We hadden een tas met verse dingen voor ze klaargemaakt, want na 2,5 week op zee, heb je daar wel behoefte aan. Zo gaaf om ze weer te zien.

En dan lijkt het of het gister was dat we ze voor het laatst zagen. Vanmiddag gaan we de bubbels met ze soldaat maken en horen we alle verhalen. Ze hebben 8 dagen bij Minerva Reef gelegen, waar niks is dan rif en oceaan en alle dagen ging hun boot alle kanten uit. Vreselijk lijkt me dat. Wij lagen, toen we de cycloon moesten afwachten, strak achter ons anker achter een berg, met nauwelijks een golfje. Wat een verschil!

Heerlijk straks lekker bijkletsen met Martin en Ellen. We zagen elkaar voor het laatst op 6 januari in Pingjum met de zeilers nieuwjaarsborrel. Er valt dus vast van alles te vertellen over en weer.

Dit bericht werd geplaatst in Pacific op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

1 thought on “Eindelijk aangeland in Savusavu

  1. Riob

    Halle sailors, toch weer een mooi stuk land onder de voeten en…. ook de buocratie werkt hier dus ook met allerlei papierwinkel gedoe. Wat mooi dat jullie de Acapella een warm welkom konden met koude bubbels konden geven.
    Groet
    McSunnyday

Reacties plaatsen niet mogelijk.