Oversteek naar Lifou (nu met foto’s)

Zondag 30 september 2019

Wat een bijzondere ervaring! We liggen met 12 boten in de baai bij Lifou, een van de Loyalty Islands en niemand mag van boord. Inklaren kan pas morgen, als de officials worden ingevlogen vanaf Noumea, hoofdstad van New Caledonia.

Normaal kan je de Loyalty Islands alleen maar bezoeken nadat je in Noumea hebt ingeklaard. Dan moet je daarna terugvaren tegen de wind in. Omdat de boten die hier liggen zich hebben aangesloten bij de “Down Under Rally” komen de officials naar ons toe op 30 September.

Niemand mag van boord, dus is het heel rustig hier, geen heen en weer varende dinghy’s, geen zwemmers, duikers of schreeuwers. Alles is stil. We treffen mooi weer, zon, een zacht windje en een heerlijke temperatuur. Echt om tot rust te komen en dat was wel nodig.

De tocht van Vanuatu hier naar toe was heftig. We wisten dat we veel wind zouden krijgen en dat was prima. We vertrokken rond 5 uur ‘s middags zodat we voor het donker werd de zeilen konden zetten( 3de rif grootzeil, 2de rif kluiver en 1ste rif bezaan) en de goeie koers konden inzetten. Zodra we buiten de beschutting van het eiland kwamen begon het te blazen. Met daarbij een vreselijk nare golfslag, korte steile golven van een onduidelijke richting. We werden alle kanten opgesmeten en goed vasthouden als je je verplaatste was super belangrijk.

De koers was makkelijk, ongeveer 30 uur 200 graden. Maar ja, je moet eten, drinken en plassen en dat zijn verplaatsingen die veel energie kosten. De slaapplaats in de achterkajuit was prima, dus om de beurt lagen we daar een beetje uit te rusten. We moesten toegeven dat we dit niet leuk vonden. Eigenlijk was het lang geleden dat we zo’n vervelende en zware tocht hadden. Maar na 24 uur werd het beter. De wind nam wat af en de golven werden lager. Eten maken werd weer makkelijker en het eiland Lifou kwam in zicht.

Rond half 10 zaterdagmorgen liet Jakob het anker vallen in superhelder blauw water met een zandbodem. Hehe, we waren er. Tijd voor een aankomstbiertje met chips (haha, en dat om 10 uur ‘s morgens!). En daarna wassen en naar bed. Ons lijf was helemaal door elkaar geschud en moest weer in vorm komen.

Het was dus wel fijn dat we niet direct naar de wal moesten om in te klaren.

Nu was het volgende project aan de beurt. We mogen heel veel etenswaren niet invoeren, dus het wordt opeten of inleveren.

De heerlijke gerookte ham, gehaktballetjes, bananen, pompelmoezen, wortelen, tomaatjes en eieren moeten voor maandagmorgen op.

Dus gister cake gebakken, gehaktballen met satehsaus gegeten, van stokbrood met ham en tomatensla genoten en vanmorgen een eitje bij het ontbijt genomen en yoghurt met fruit. We schieten al op. Maar er is nog meer. Oja en de aankomst bubbels moeten we ook nog drinken. Dat wordt een heerlijke zondag!!

Nu komt Jakob naar buiten met verse koffie en appel cake! Hmmm.

De bubbels kwamen op tafel tijdens de lunch. We waren nu een beetje uitgerust, dus konden er extra van genieten.

  

Heerlijk om nu hier te zijn. En deel uit maken van een rally is ook wel weer eens leuk!

Dit bericht werd geplaatst in Vanuatu en New Caledonie op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.