Ouvéa, Loyalty Islands

Maandag 7 oktober 2019

Er was ons verteld dat Ouvea vele malen mooier was dan Lifou en wij dachten, nou eerst zien en dan geloven. We vertrokken vrijdagmorgen om half 6 om dat met eigen ogen te gaan zien. Het werd een heerlijke tocht met wel veel wind, maar uit de goeie hoek.

Jonas had er weer zin in en rond half 2 voeren we de wijde pas van het atol Ouvea binnen.

Oeps, dat zag er al heel bijzonder uit. Prachtig blauw water en eindeloze stranden. Er waren intussen al een stuk of 10 boten van de rally binnen, die allemaal keurig op een rijtje voor anker lagen, het leek wel Bonaire, waar je allemaal op een rijtje voor de kust aan moorings ligt.

Er was plek genoeg en we ankerden voor het Hotel du Paradis, een prachtig resort in deze stille wereld. We vroegen ons af, hoe mensen dit plekje ontdekt hadden, maar als er een paradijselijke plek voor een honeymoon gezocht wordt, is dit echt het einde.

Er stond nog veel wind, dus we lieten de dinghy op dek liggen en genoten vanaf de boot van het prachtige zicht dat we hadden op het water en het strand.

Intussen had Cliff van de Toccata een rondje over het eiland geregeld met de manager van het toeristen bureau, Pierre, die goed Engels sprak en we werden de volgende morgen om 8 uur aan de wal verwacht.

De dinghy’s werden op het strand gesjord en aan elkaar gebonden zodat ze er nog zouden zijn als we terugkwamen.

En wat werd het een mooie tocht. Dit eiland heeft inderdaad zoveel meer te bieden dan Lifou. We stopten bij mooie baaien, gedenktekens, een heilig eiland met prachtige kliffen en nog veel meer.

We konden onderweg ook nog wat boodschappen doen en geld pinnen.

   

Het meest indrukwekkende was een gedenkteken aan de strijd tussen de Kanakken en de Franse militairen in 1988. De Fransen wilden het Chief-dom afschaffen en de Kanakken verzetten zich. Er stierven 4 Fransen en 19 Kanakken. Voor iedere strijder werd een herdenkingspaal gegraveerd. Op internet is er meer te vinden over deze bijzondere strijd, nog niet zo lang geleden.

   

In een volgende baai was een rots waar je wenssteentjes in kon doen, nou dat sloegen we niet over natuurlijk. Ook zagen we daar Giant Clams en een versiering van lijndrijvers.

   

We reden verder naar de brug, waarachter in de lagoon het “Secret Island” lag. Niet toegankelijk voor bezoekers, hooguit als je bevriend was met een bewoner, die in het hotel werkte. De klifwanden waren indrukwekkend.

We lunchten in het noorden van het eiland bij de moeder van Michel, de vriend van Pierre, die mee was met onze toer. Het was een overdadige lunch met Coconut Crab, Land Crab, gegrilde Snapper, papayamoes, rijst en stokbrood. Daarbij dronken we verse citroenlimonade.

    

We bedankten de moeder voor het heerlijke eten. Zij zat intussen uit te rusten naast haar kooktoestel. Heel tevreden keerden we terug naar onze boten, nadat we hadden afgesproken om zondag bij het resort te gaan lunchen met een aantal mensen.

De zondag werd een echte ontspannen dag. Na het ontbijt met een eitje, maakten we de boot schoon en repareerde Jakob het dek luikje van de WC, wat heel erg lekte.

We hebben intussen een nieuw luik besteld en hopen dat Gebo het kan opsturen naar New Caledonia.

We lunchten bij het resort en dat duurde heel erg lang, want het was er druk. We zaten daar van 1-4 uur. Is dat niet relaxed?

Een aantal boten zou diezelfde avond vetrekken richting vasteland. En vanmorgen vetrok de rest. Wij bleven als enige boot hier achter. Het zou namelijk heel rustig weer blijven en we wilden nog graag een strandwandeling maken en snorkelen en genieten van dit prachtige plekje.

Vanmorgen om half 6 zwaaiden we de laatste boten uit. We waren dus lekker vroeg klaar om te gaan wandelen.

Om 8 uur liepen we al op het strand. Wat heerlijk. Het zand was wit en hard, de zon scheen, er was een beetje wind en het water was ongelofelijk blauw en turkoois.

 

    

Heerlijk om weer eens lekker te bewegen. We liepen een klein stukje over de weg terug, maar dat was saai, dus al snel liepen we weer op het strand

Zo konden we ook beter de dinghy in de gaten houden, want het werd vloed.

Op tijd voor de koffie streken we neer op het terras van het resort en genoten van cappuccino met een croissant en pain aux chocolat.

Na de lunch (bij het resort) voeren we naar de brug, waar het “Secret Island” achter ligt, want daar zou het mooi snorkelen zijn. We legden de boot op het strand en gingen het water in. We zagen wel een grote school vissen, maar de turtles en manta-rays waren er even niet. Nou ja, het water was heerlijk.

    

We voeren nog even langs het resort om te vragen of ze stokbrood voor ons hadden en dat was zo. Gewapend met de broden voeren we terug naar Jonas.

Daar begonnen we de boot voor te bereiden op onze tocht van morgen. Ook wij gaan naar het vasteland en willen om half 6 vertrekken. Er is dan wat meer wind dan vandaag, dus dat zou wel eens een hele mooie tocht kunnen worden.

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Vanuatu en New Caledonie op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

1 gedachte op “Ouvéa, Loyalty Islands

  1. Rob

    Wat een pracht, zo’n mooie blauwe zee en gelucht ook glashelder. Je zou toch bijna gaan denken dar wil je nooit meer weg. Als ik dit vergelijk met de omstandigheden hier, gisteren hadden we weer onze 30km loop voor het goede doel”A Sisters Hope” in de strijd tegen borstkanker en ik de ochtend regende het een beetje maar in de middag kwam het urenlang met bakken uit de hemel. Gelukkig hadden de meesten zich goed voorbereid en kregen we ook plastic poncho maar je schoenen stroomden gewoon vol door het water langs je broekspijpen. Maar….we hebben ook veel lol gehad. Ik moest ook onderweg even aan jullie denken hoe jullie straks Nederland weer gaan ervaren, dat gaat een hele omschakeling worden na al jullie bijzondere avonturen. Voorlopig nog maar een poosje daar downunder blijven genieten.
    Groet,
    McHardatworkagain

Reacties zijn gesloten.