We zijn weer aan boord.

Maandag 6 juli 2020

Het gas is op! En net als ik lekker sta te koken. De uien, knoflook en kip voor de curry stonden lekker te bakken, het water voor de rijst kookte bijna, de gesneden groenten lagen heel kleurig op de snijplank en dan ineens… is het gas op.

Toen we nog metalen gasflessen hadden, was er altijd een reserve. Ook vervelend als het gas op was, maar dan kon je na een minuut of 10 weer gewoon verder. In november hebben we afscheid genomen van die roestige gasflessen en zijn overgegaan op kunststof. Jakob bouwde daarvoor een speciale plek op het achterdek, want de fles paste niet in de bun en was een stuk groter. Dat is ook de reden dat we geen reserve fles hebben, want waar laat je die nou toch weer.

Ja, en dan kan het gebeuren dat je ineens geen gas meer hebt (zo, mijn agressie heb ik even van me afgeschreven). Een gewone huisvrouw kan zich zoiets vast niet voorstellen. Maar ja, wat moeten we nu eten? Gelukkig is er UberEat……

Het gaat verder goed met ons hoor. Na een korte vlucht op woensdag met KLM, waarbij iedereen mondkapjes op had, kwamen we op Heathrow aan en daar stond onze taxichauffeur met mondkapje ons al op te wachten.

Na ruim een uur kwamen we bij de Town Quay marina in Southampton aan en konden onze bagage in het washok stallen. We kregen de code van de haven en konden er dus altijd bij (een ander dus ook…). Het was intussen 2 uur en we gingen op zoek naar de Minervagracht. Die lag in het Oosterdok.

  Toen we daar aankwamen belde ik met de loadmaster en die zei tot onze grote verrassing dat we aan boord mochten komen. Hoe bedoel je quarantaine…….. We schreven onze namen in het gastenboek en konden zomaar aan boord.

  Het dek stond nog vol schepen en heel veel oranje mannetjes waren hard aan het werk. We kregen een geel hesje aan en een helm op en mochten vrij rondlopen. Er was maar 1 ladder beschikbaar, dus zodra je omhoog geklommen was op je eigen boot, kwam een ander hem alweer halen. Het bleek dat alle booteigenaren ineens aan boord waren. Zo gaaf. En dan ben je zomaar weer op je schip na bijna 2 maanden. Hoe mooi is dat.

 

  We konden nu zelf de boot hijsklaar maken, wat betekende dat we de achterstagen losmaakten, de bakstagen naar voren brachten en de beweegbare noodstag tussen de twee masten konden laten zakken.  Jakob vulde de koelvloeistof voor de motor bij en deed nieuwe olie in het stuursysteem. Jonas zag er goed uit. Geen beestjes binnen, alleen maar veel zout. Er was dus toch nogal wat zeewater overgekomen. Maar ja, hoe erg is dat. Als je zelf vaart heb je dat ook.

Toen Jonas eenmaal in de takels hing, mochten we aan boord stappen en zakten we samen naar het wateroppervlak. Het is altijd even spannend of er geen lek is ontstaan, maar dat was niet het geval. Eenmaal in het water, startte de motor zonder problemen en konden we rustig naar de marina varen. Daar was een plek voor ons langs een steiger. Lekker makkelijk.

Intussen had ik het bed in de punt weer opgemaakt en was het tijd om te eten. De taxichauffeur had gezegd dat alle restaurants nog dicht waren, maar dat UberEat heel goed werkte. Dus deden we dat voor het eerst. Lekker Thais, dat smaakte erg goed. Blij en moe gingen we slapen en waren snel in slaap door het gewieg, wat veroorzaakt werd door de ferry’s, die hiernaast afmeren en vertrekken.

De afgelopen dagen hebben we alleen ’s morgens wat kunnen doen aan boord, want er stond een dikke bries van 5-8 Bft. Toch ging Jakob wel 4 keer de mast in om de verstaging weer goed te maken. Respect! De zeilen konden we pas vanmorgen weer aanslaan, want de wind was eindelijk over. De boot is weer schoon van binnen en van buiten, dus we zijn klaar om te vertrekken.

We hebben hier in Southampton maar een beetje van de corona maatregelen gemerkt. Het was rustig op straat en in de winkels en je kon je toch best vrij bewegen. We hebben een stuk van de oude stad bekeken en dat ziet er mooi en oud uit.

Ook hier op de steiger doen mensen redelijk normaal. Even een praatje, allemaal groeten ze en we hadden al snel een uitnodiging om te komen eten bij een toekomstige vertrekker, Andy van Sailing Grace. Wij konden wat verhalen en pilots aan hem kwijt en hij had lekker gekookt. Dat voelde allemaal alsof we niet weggeweest waren.

Morgenochtend komt de voormalige bemanning van de Bonaire, Emily, Tom en hun 2 zonen op de koffie. Die zagen we voor het laatst op Fulanga in Fiji een jaar geleden. We hebben vast veel bij te kletsen.

En dan gaan we woensdag echt weer zeilen. Dat deden we in maart voor het laatst, dus we hebben er heel veel zin in. De weersverwachtingen zijn wat rommelig, geen wind en veel wind wisselen elkaar af, dus we gaan ons daar maar een beetje bij in voegen. Dat lukt vast wel.

O ja, onze 14 dagen self-quarantaine zijn nog niet om, maar wat kan je beter doen dan het land verlaten?

Hier nog wat foto’s van Southampton. Het is een mooie stad!

 

 

 

  

Dit bericht werd geplaatst in UK op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

3 gedachten over “We zijn weer aan boord.

  1. Rob

    Hallo bijna weer sailors, wat verloopt dat daar allemaal prettig als ik dat zo lees. Nog even en jullie zitten weer op doe oude vertrouwde Noordzee als een stuk afsluiting van een geweldig avontuur.
    Maar dat betekend ook weer een nieuwe kans op nieuwe avonturen.
    Groet,
    McSilver

  2. Els

    Lieve Hannie en Jacob, fijn dat jullie weer kunnen gaan zeilen, alles in orde bleek, in grote lijn (gas :o). Tof om de mast met veel wind in te klimmen. Ik ben zelf wel in zo.n zitzakje naar boven gegaan….)
    Goede overtocht en veilig in de haven aankomen. Liefs, els

  3. Ria vanKleeff

    Wat een reis, wat een reis! Jonas heeft ook een goede reis gehad, zo te horen. En jullie zitten nog één nachtje in het mooie Southampton en gaan dan naar de Middellandse Zee. Het gaat vrijdag keihard waaien, maar waar precies? Goeie reis in ieder geval.
    Wij hebben zondag j.l. onze eerste kerkdienst gehouden, met alle coronamaatregelen, die daar bijhoren: Niet mogen zingen! Toch heel belangrijk in een kerkdienst. Stoelen op 1 1/2 m, en in groepjes de kerk verlaten, geen koffie, wel een praatje op afstand. Maar gelukkig wel de zanggroep, iedere week vier koorleden van Vocalis of de Oostercantorij. We hopen dat het snel wat betet wordt.

Reacties zijn gesloten.