Het 1ste traject, van IJmuiden naar Cowes, 283 mijl.

Woensdag 2 september 2020

Het is zover! Na een geweldige tocht naar de andere kant van de aardbol, hebben we nu voor de tweede keer in ons leven het ruime sop gekozen met het doel om nieuwe dingen te zien, iets meer in de buurt van Nederland, de Middellandse Zee dus. Wat is dat toch, die drang om te zeilen naar nieuwe omgevingen. Misschien zijn we wel een beetje ontdekkingsreizigers, net als Cook en Columbus. Alhoewel wij blij zijn dat de plekken waar wij naar toe gaan al ontdekt zijn, dat scheelt een hoop gedoe.

Na een langzame start vorige week donderdag, via Durgerdam en IJmuiden, begon de nieuwe zeiltocht dan toch echt. In Durgerdam moesten we even bijkomen van al het ge-stress, wat hoort bij vertrekken. Een beter plekje om dat te doen, kan je je niet voorstellen. Het is zo mooi rustig en zo Hollands!

Inge en Mick kwamen ons, tussen de regenbuien door, nog dag zeggen. Inge is daar heel trouw in. Het liefst ging ze mee… We kregen onze eerste verstekeling aan boord. Beer Boris, door Inge gedoneerd aan Jonas. Hij heeft en plekje tegen de hoofdmast op tafel gekregen.

Zaterdagmiddag voeren we door het Noordzeekanaal naar IJmuiden met een lekker zonnetje en niet te veel wind. Die wind kwam er wel aan, dus een extra nachtje in IJmuiden werd geboekt.

   Op zondag kwam die harde wind en we genoten vanaf het duin van de ruwe weersomstandigheden op zee, noord 7. Dat is voor surfers een uitgelezen weertype! Wat een feest op het strand. Al die kites en surfplanken en druipende mensen, die net deden of het helemaal niet koud was.

’s Avonds genoten we bij de Dutch Admirals van een heerlijke visschotel voorafgegaan door Hollandse garnalen. Een prachtig afscheid van Nederland. Daar konden we wel een paar dagen op teren.

De volgende morgen maakten we om 8 uur los en gingen het zeegat uit. Dat vinden we toch altijd zo bijzonder. Je vertrekt daar echt! De eerste uren blies de noordenwind ons nog naar Scheveningen, maar daarna was het op. De wind bleef noord, maar werd 10 tot12 knopen van achter en dat is echt te weinig voor ons stevige schip. Dus zetten we de motor bij. Dat was best heel spannend na alle reparaties. Maar het ging prima. De nieuwe koelwaterpomp en het waterslot en alle andere dingen die er op en aan gesleuteld zijn, zorgden ervoor dat we probleemloos de eerste mijlen konden afleggen.

De oversteek van de Maasmond is altijd een gedoe, vind ik. Deze keer hadden we dikke stroom tegen van ruim 3 knopen en geen druk in het zeil. En dan staan er zulke afschuwelijke golven, daar kan de oceaan niet tegenop. Het leek soms of je gelanceerd werd. Maar we zijn wel wat gewend, dus we zaten het gewoon uit. Voor de Zeeuwse kust werd het gelukkig al een stuk rustiger.

Maar dan, bij het zoeken naar je weg door het water, word je met je neus op de feiten gedrukt. De zee ligt vol met geankerde cargoschepen en cruiseboten, die waarschijnlijk geen lading hebben. Het ene veld schepen na het andere. Behalve dat het niet fijn varen is in het donker tussen die velden, is het ook nog eens een duidelijk signaal van kapitaalverlies. Zou dat nou allemaal door de Corona crisis komen, of was de welvaartsstaat al een beetje op zijn retour? Stof om over na te denken tijdens de nachtwachten.

Bij Calais was het weer spannend om tussen twee veerponten door te kunnen varen, maar ook dat ging goed. Bij Cape Gris Nez was de Engelse kust heel goed te zien.

We hadden eigenlijk geen duidelijk plan over ons eerste doel en hoe ver we zouden doorvaren dit eerste stuk, maar op een vlakke zee en met een goedlopende motor en zonder harde wind, word je niet moe en is het zonde om te vroeg te stoppen. Dus voeren we lekker door en kwamen dinsdagmorgen, na een prachtige heldere nacht, rond 11 uur bij Boulogne aan.

We hebben veel plezier van de Ipad-houder op het bedieningspaneel, zodat we nu een extra navigatiescherm hebben. De plotter is al best wel oud, dus je weet maar nooit wanneer die het opgeeft.

Maar ja, dan doe je verder de hele dag niks meer en dat is jammer. Nou dan toch maar door naar de overkant? De diesel moest worden aangevuld. Dat kon misschien in Eastbourne. Maar na een verzoek per mail, om een tankstop te maken kwam het antwoord dat ze in Eastbourne geen boten uit Nederland binnen mochten laten. Hmm, wat nu?

Toch maar binnengelopen bij Boulogne, want we hadden echt diesel nodig. Daar ligt achter in een hoekje van de marina een klein steigertje, waar je kan tanken, maar alleen bij hoogwater. En we hadden gezien dat het hoogwater was, dus konden we de dieseltank weer aanvullen met 250 liter diesel. Gelukkig!

Het was intussen 1 uur in de middag geworden, dus tijd voor lunch. Ik had bij Inge een kookboek van de Foodsisters gezien waar leuke recepten in stonden. Het is eigenlijk een dieetboek, maar als je gewoon chips en chocola blijft eten, blijf je wel op gewicht -:).  Ik maakte een heerlijke eiersalade met augurk, kerriepoeder, paprikapoeder en mayo. We aten daar brood met boter bij, wat dus eigenlijk niet mocht….. Maar het was heerlijk. En de zon begon zich ook steeds meer te laten zien.

Intussen had ik gemaild met de Marina in Cowes op het eiland Wight, of we daar naar binnen mochten. Nou, dat was geen enkel probleem. Dus dat wordt het doel voor morgen. Volgens planning komen we daar woensdagmorgen aan en dan blijven we een paar dagen. Is dat geen heerlijk begin van een nieuwe reis?

We kunnen daar lekker wandelen, naar de pub gaan en op ons gemak het weer bekijken om verder door naar Falmouth te gaan en van daaruit over te steken naar Spanje. Life is good!

P.S. Intussen zijn we aangekomen in Cowes en konden gelijk onze korte broeken weer aan. De sfeer is hier altijd zo sportief. We liggen aan de buitensteiger en er komen wedstrijden. Dus dat is eerste rang!

Het eerste traject van 283 mijl legden we af in 50 uur. Best snel dus.

Dit bericht werd geplaatst in UK, Uncategorized op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

4 gedachten over “Het 1ste traject, van IJmuiden naar Cowes, 283 mijl.

  1. Jessica

    Da’s zeker een mooie start, maar jullie zijn dan ook echte ‘mijlenvreters’ hé (-;)
    Raar dat je wel op Wight binnen kan en niet op het vasteland. Wight is toch ook UK? Of is het nu ‘quarantaine’?

  2. Marlies Peters

    Hoi hoi, ik volg jullie al sinds Australië. Leuk en interessant jullie verslagen. Onze Ocean Goose ligt in whangarei new Zealand en wij zijn 27 juli met vliegtuig in Nederland aangekomen. Hopen in mei 2021 vanuit NZ weer verder te zeilen. Behouden vaart en genieten. Groetjes

  3. Arianne

    Hallo Hanny en Jakob,
    Ik ga jullie weer volgen hoor! Veel plezier en een behouden vaart.
    groetjes,
    Arianne (van Dennis)

    p.s. Is het toch nog gelukt om Inge en Mick van boord te krijgen?

  4. Queriene Volker

    Hallo Hanny en Jacob,
    Als jullie straks Lissabon/Cascais aandoen, misschien is er dan tijd voor een samenzijn ? Een drankje of etentje?
    Ik kan jullie ook helpen mocht dat nodig zijn.

    Mijn telefoonnummer is +351 910 978 821

    Behouden vaart en in gedachten varen we mee!

    Queriene Volker

Reacties zijn gesloten.