We zijn er. Dartmouth-A Coruna in minder dan 4 etmalen.

Zondag 13 september 2020

Gisteravond rond 8 uur kwamen we aan in A Coruna. Het waren 494 mijl geworden in 3 etmalen en 10 uur. We zijn nog nooit zo snel geweest. Dat kwam mede door de enorm harde wind van zaterdag. Hier volgt het verslag van de tweede deel van onze tocht

Dag 3, vrijdag

Mooie zonsopgang en een spiegelgladde zee. Dat is wel uit te houden. De motor bromt gezellig en doet wat ie moet doen. Jakob haalt een weerbericht binnen en communiceert met Martijn.

De verwachting is nog steeds dat na de periode van geen wind, er zaterdagmorgen 6 Bft aan komt uit het noordoosten.

We kijken in de pilot wat de beste manier van binnenkomen bij Coruna is en zetten die route in de plotter. Blijkt het toch rustig weer te zijn, kunnen we dat altijd nog aanpassen.

De dag kabbelt voort. Ik lees een heel boek uit van Jojo Moyes en zit een poosje op het voordek in de zon. Dat wordt al bijna te warm. Het is nu goed te merken dat we zuidelijker zitten, want de temperatuur wordt steeds aangenamer.

Jakob ontwerpt een nieuwe ophangplek voor de Silent WindPro  (windgenerator) aan de bezaan mast. We hebben nog steeds een beetje last van de wieken van de Silent Pro die dicht bij de kraanlijn van de bezaan komen. Het is bijna etenstijd. Hutspot met honing mosterd kip.

Intussen zijn we helemaal ingeslingerd en gewend aan het wachtschema. We slapen goed en zitten lekker in ons vel. Er was vandaag nauwelijks scheepvaartverkeer. Ze blijven vast dichter bij de kust.
 
Om 8 pm zet Jakob de kotterfok bij en geeft het grootzeil wat ruimte. We hebben een beetje wind uit het zuidoosten. De motor blijft bijstaan.

Mijn wacht begint om middernacht. Om 3 am de motor uitgezet. De zee is vlak en er staat een klein viertje. We gaan 5 kn over de grond. Niet verkeerd en lekker rustig. Maar na een half uurtje gaat de motor toch weer aan, de wind is nog te zwak.

Dag 4, zaterdag

Tijdens de nacht kwam er weer iets meer wind. De motor kon een tandje lager. Maar om 6 uur werd het echt menens, 25-30 knopen uit het noordoosten. Met het derde rif in het grootzeil en de andere 3 zeilen vol, denderen we over het water. Snelheden van 9,5 knopen door het water. Jonas is in zn element. Wij zijn wat stiller, want dat is flink lang geleden dat we zoveel wind hadden.

Het is tijd om ontbijt te maken. Ik sta in spagaat bij de koelkast en kan de yoghurt niet vinden. Het is onmogelijk om dingen op de aanrecht te zetten want die worden gelanceerd. Na wat wroeten vind ik de yoghurt. De bakjes om het in te doen heb ik op de vaatdoek in de gootsteen gezet. Daar staan ze goed. De bessen en banaan gaan onderin en dan giet ik de yoghurt er over. Gelukt! Nu nog de muesli uit een la toveren, een paar scheppen op de yoghurt en klaar is Kees. Het lukt zelfs om ze in de kajuit aan Jakob te geven. Het is intussen 10 uur, dus hier kunnen we het wel op volhouden tot een uur of 2.

De harde wind van 30 knopen en meer bleef staan (niet te zien op de foto, maar dat holle hoort bij harde wind). Jonas ging als een speer en haalde 9,7 knopen max door het water.

Tegen 4 uur nam de wind af tot 24 knopen. We waren intussen al in de beschutting van het land gekomen, dus dat scheelde ook wel. Het was ijskoud geworden door die harde wind. We zijn weer blij met alle kleren die we aanhebben. Ons einddoel kwam in zicht en de wind ging liggen. Bij het invaren van de baai kwam de kustwacht nog even kijken, maar kwamen niet langszij.

We hadden intussen bericht gekregen dat er een Orca rondzwom bij Coruna, die zeilboten aanviel. Dat was dus best spannend. Gelukkig hebben we hem niet gezien en voeren tegen 8 uur de haven binnen. En onmiddellijk konden alle lagen kleren uit en de korte broek aan!

We waren te moe voor champagne, dus we dronken een aankomstbiertje, aten de restjes van de maaltijden van de afgelopen 3 dagen en doken snel ons bed in.

We hebben een mooie snelle en afwisselende tocht achter de rug. Tijd voor vakantie!

Dit bericht werd geplaatst in Spanje(Galicia) op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

3 gedachten over “We zijn er. Dartmouth-A Coruna in minder dan 4 etmalen.

  1. Karin

    Hallo Hannie en Jacob,

    Wij volgen jullie al een hele tijd en zijn inmiddels zelf ook vertrokken en lagen vorige week in A Coruña. Inmiddels zijn we in ría de Muros. We hopen jullie binnenkort ergens persoonlijk te ontmoeten!

    Groetjes,
    Karin en Eric van de Marelief

  2. Ria van Kleeff

    Oei, ik heb gisteren berichten gelezen over een groep orca’s in AD! Maar gelukkig zijn jullie er. Ik zat erover in de rats. En vlak erna mailde jij over je zus. Ik ga er achteraan.

  3. Marlies Peters

    Mooie snelle tocht over Biskay. En fijn om rustig Coruna aan te lopen. Lekker slapen en morgen Coruna bekijken zeker. Veel plezier.

Reacties zijn gesloten.