Ankerstop bij Isla Cies.

Dinsdag 22 september 2020

We bleven tot maandagmorgen in Sanxenxo en zetten koers richting Baiona, de laatste havenplaats voor de grens van Spanje met Portugal. We hadden wel zo ongeveer alles gezien in en om de haven van Sanxenxo, wat bekend staat als de mooiste en beste haven in heel Spanje.

Behalve de vissersplaats O Grove, had de mevrouw van het toeristenburo nog een aantal suggestie gedaan over de omgeving, namelijk een wandeling naar Portonovo en een tochtje met de bus naar Pontevedra.

Het weer tijdens het weekend was een beetje treurig, maar we deden braaf wat we moesten doen. Zaterdag reisden we met de bus naar Pontevedra, waar het prompt begon te regenen toen we uit de bus stapten. We kochten een paraplu, maar lieten die op de terugweg in de bus staan.

 

 

Mooie oude stad, Pontevedra, maar als het regent en als er vanwege Corona weinig mensen op straat zijn, is het toch niet zo inspirerend. Wat heel leuk was, is dat we de kapel van Fatima bezochten, gelegen op de tweede verdieping van een huis (een soort onzelieveheeropzolder dus, al was Fatima een vrouw) en waar de non dacht dat wij pelgrims waren op weg naar Santiago de Compostela. Waarschijnlijk vanwege ons uiterlijk??!! Oud en met een rugzak op…

 

Zondag wandelden we naar Portonovo en terug. Dat was vooral goed voor de beweging (ongeveer 12 km), maar niet echt een toppertje. Het viel op dat bij de duurdere restaurants het erg vol zat, waarschijnlijk voor de “Sunday Lunch”! Wij hadden gewoon een boterham gegeten deze keer.

Wat we heel leuk vinden hier in Spanje, is dat je altijd iets lekkers bij de koffie of je drankje krijgt. Dat doen ze goed. En dan kosten 2 cappuccino’s nog maar 3.20 euro. Heerlijk land dat Spanje.

Maandagmorgen was het alweer pas om half 9 licht. Dat is toch echt niet leuk. Het geeft zo’n herfstig gevoel. Dat hebben we al jaren niet meegemaakt. Maar het is niet anders.

We vertrokken dus om 10 uur uit Sanxenxo . Het was erg bewolkt, maar er was wind, dus konden de zeilen omhoog. De snelheid was matig, maar het gevoel was top. Aangekomen bij Isla Cies besloten we een lunchstop te maken voor het strand, op anker. Dan konden we dat ook weer eens uit proberen. Alles werkte naar behoren!

En toen kwam de zon, de lucht werd blauw en daar lagen we, voor een wit strand. Het gevoel wat we al een poosje kwijt waren, kwam weer terug. Wat heerlijk, wiegen achter je ankerketting met een mooi uitzicht en een aangename temperatuur.

 

Na de lunch besloten we te blijven liggen en op anker te overnachten. Je moet de mooie momenten toch echt pakken als ze er zijn.

Rond 8 uur pm, toen we binnen zaten te eten, werd er op de romp geklopt. Hanny en Jakob, zijn jullie er? Ik ging kijken en daar lag een dinghy naast de boot. Dat maakte het plaatje helemaal compleet. Het waren Karin en Eric van de Marelief. Die had we nog niet in het echt ontmoet, maar wel via internet contact mee gehad. Wat leuk om elkaar in het echt te zien. We spraken af voor koffie de volgende morgen.

 

En dat was zo grappig. Het leek of we elkaar al kenden en het werd heel erg gezellig. Zij zijn in juni dit jaar vertrokken en hebben plannen voor de Atlantic en de Pacific. Helemaal gaaf! We hopen ze nog wat vaker tegen te komen.

Wij gaan wat sneller naar het zuiden omdat we dit stuk al eens eerder gedaan hebben. Zij komen daar ook naar toe, nadat ze nog van alles onderweg bekeken hebben.

Maar onze stop bij Isla Cies was dus echt een toppertje. Ook vanwege het feit dat er ’s morgens weer allemaal visbootjes om ons heen lagen. Er werd gevist op scheermessen en dat doen ze door met een duikfles op hun rug naar de bodem te gaan. We denken dat ze ze gewoon oprapen of zo. Heel bijzonder.

Intussen zijn we in Baiona aangekomen. We hebben de dieseltank weer vol en liggen nu in de haven.

Het plan is om morgen te vertrekken naar Peniche, 175 mijl naar het zuiden. De wind draait langzaam naar het noorden, dus dat is gunstig.

 

Dit bericht werd geplaatst in Spanje(Galicia) op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

2 gedachten over “Ankerstop bij Isla Cies.

  1. Eric en Karin

    We vonden het super gezellig! En wat grappig om nu in het blog te staan wat we al zo lang volgen 😉
    Eric en Karin

  2. ria van kleeff

    Leuk weer. Hebben jullie wel eens scheermessen gegeten? Tsjongejonge, wat een hap!
    Wat gek hè, dat de zon zo laat opkomt en vroeg ondergaat. Net Noorwegen, maar dan omgekeerd.
    Fijne trip verder!

Reacties zijn gesloten.