Naar de Costa del Sol

Zaterdag 20 februari 2021

Nu we echt in de Middellandse Zee aangekomen zijn, kunnen we plannen maken. Die zijn altijd afhankelijk van het weer, dus eerst maar de gribfiles  binnen gehaald. Er was een weergat te zien van drie dagen, beginnend op woensdag de 17de februari. Dat was mooi!

Met behulp van Navily (app voor goeie ankerplekken) zochten we twee ankerplekken uit op weg naar Malaga, waar we een aantal nachten wilden blijven. (Het blijkt dat zeilboten in Malaga niet welkom zijn, dus werd het een andere bestemming.)

Dinsdagmiddag maakten we de boot klaar voor vertrek. Er zou vanaf woensdag ook zon zijn maar weinig wind. Wat hadden we een zin om weer op avontuur te gaan. We stonden om 8 uur op en om half 10 maakten we los.

 

In plaats van het beloofde zonnetje, hing er een zware nevel over het water. Nou ja, we hadden warme kleren, dus dat was geen probleem. We voeren langs de grote schepen om de rots heen en keken nog eens achterom. Behalve Gibraltar waren ook de contouren van Afrika vaag te onderscheiden.

Heerlijk was het om weer op zee te zijn. We voeren langs de kust van de Costa del Sol. Zonder zon was dat ook prima. De eerste ankerplek was bij Estepona, een mooi beschut hoekje voor een leuke wal. Lekker hoor om weer voor anker te liggen.

Intussen was de zon gekomen en konden we op het achterdek zitten. Het rolde wel een beetje, maar daar konden we aan wennen.

’s Nachts rammelden de vallen in de mast, dat hadden we lang niet gehoord, maar we sliepen door het gerammel heen.

Fuengirola was het volgende doel. De zon scheen nu wel lekker en ik kon bovenop het dakluik in de zon een boek lezen. Na de middag kwam er wind en zetten we alle zeilen. Dat ging zo lekker, zodat het zonde was om te stoppen bij Fuengirola, dus voeren we door naar Torremolinos.

  Zo gek om daar dan je anker te laten vallen. De namen van al die plekken ken je van vliegvakanties. Wij hebben dat alletwee nooit gedaan en nu zijn we er met Jonas. Echt bizar!

Weer konden we nog een uurtje in de kuip zitten voor het te koud werd. Ook hier rolde het een beetje, maar intussen begon dat te wennen.

De laatste trip van de tocht was naar Punta de La Mona. Een kleine kaap, waarachter een haventje verscholen ligt. Om 9 uur ging het anker op en we zetten weer alle zeilen, want er was wind.

Helaas duurde dat niet zo lang en werd de zee spiegelglad. Weer motoren dus. Maar wat een mooie kust om langs te varen. We zagen zelfs nog bergtoppen met sneeuw heel ver weg.

Tegen 5 uur kwamen we aan bij La Mona Marina de l’Este. We werden al verwacht. Via mail hadden we alle formaliteiten geregeld, echt Coronaproof! We tankten gelijk nog wat liters diesel en gingen naar onze aangewezen plek. Met de steven naar de muur voor een restaurant. De achterlijn moest uit het water komen, zoals dat in Scandinavië ook vaak gaat.

Het was even wennen, maar na wat heen en weer gejutter met de boot, lagen we zodanig dat we konden afstappen via de voorste landvast. Ook dat was weer even wennen, maar dat ging snel.

Er zou een winkeltje op de haven zijn voor de dagelijkse boodschappen en dat was er ook. Maar veel meer dan brood, heel veel drank en wat blikken kon je daar niet kopen. Dan maar te voet de berg over naar La Herradura, ongeveer 45 minuten lopen. We vertrokken op tijd, zodat we ook nog koffie konden drinken voordat de winkel sloot.

Het was een hele klim, maar de uitzichten waren prachtig. ‘De Zilveren Maan’ die we regelmatig tegenkomen, lag in de baai voor anker, wat een mooi plaatje opleverde.

Het was gezellig in La Herradura, de terrasjes waren open en er waren best wat mensen op de been. We dronken een heerlijke cappuccino en genoten van de zon.

  De supermarkt die ik had uitgezocht via internet, bestond niet meer, maar gelukkig vonden we een andere, die een goeie sortering had van verse spullen.

  Met de rugzakken vol, klommen we weer terug over de berg. Een pittige wandeling, maar heel goed voor de conditie.

Terug bij de boot, bleek dat het terras voor onze neus open was. De boodschappen werden snel opgeborgen en we gingen lunchen op het terras.

Dat werd een beetje minder leuk dan we gedacht hadden, want er kwam wind opzetten en de zon verdween. Bovendien werd het zo druk dat we ruim een uur op ons eten moesten wachten. Nou ja, zoiets kan en gelukkig smaakte het eten heel goed.

Nu zitten we binnen met de kachel aan. Naast ons is ‘De Zilveren Maan’ komen liggen. Het werd erg hobbelig in de baai en er komt wat minder weer aan morgen. In principe blijven we hier tot maandag, maar als we het weer bekijken, kon dat zomaar een week langer worden. Het blijft toch altijd weer een verrassing. Bij de Costa del Sol schijnt niet altijd de zon…….

  

Dit bericht werd geplaatst in Spanje op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

3 gedachten over “Naar de Costa del Sol

  1. Humberto

    Mooie kust.welbalsbje na Cabo de Gata helemaalbde Mediterráneo invaart bedacht zijn op heel snelle weersveranderingen.ook met heel mooie condities kan het ineens hard gaan waaien.een heel grote haven is Torrevieja straks.heb ik nog internet wanneer jullie in de Balearen zijn dan kan ik nog wat suggesties geven.heel fijne plek is Addaia.helemaalbbinnenin de baai vrij ankeren.suoermooie wandeling naar de stranden zonder mensen daar.en geen gerol.maar dat voor veel later natuurlijk.veel plezier zoals altijd.mooi weer de fotos

  2. Ria

    En als voor ons de grenzen ook open zouden zijn geweest, zaten wij nu in Calpe. Daar gaan we nu nog even op wachten. Ik geniet van de laatste foto. De prachtige oranje bloemen in de vetplant. Heerlijk jullie weer zo in beweging te zien.

Reacties zijn gesloten.