Het wiebelt hier.

 Dinsdag 23 februari 2021

Vandaag zijn we in Motril aangekomen. Weliswaar maar een klein stukje vanaf de vorige haven, maar toch weer een nieuwe omgeving. De oostenwind zit ons een beetje in de weg en ook de onverwachte regendagen.

Zondag was zo’n dag. We lagen nog in Marina del Este bij Punta de La Mona. Na de kou van zaterdag werd het er zondag niet beter op. Dat werd een echte binnenzit dag en daar word ik altijd een beetje kriebelig van.

Toen het ’s middags even droog werd, klom ik van boord en ging een uurtje wandelen. Lekker, een beetje de heuvel op, een straatje in, foto gemaakt en weer de heuvel af. Het is wel mooi om te zien dat de haven eigenlijk een kom in de rotsen is, waarin op de bodem een hele dikke zware ketting ligt met zij kettingen, waaraan de jachten kunnen worden vastgemaakt als ze hun andere kant bij de wal hebben bevestigd.

Maar omdat het een kom met water is, wiebelt het ook heel erg. Iedere golf die binnenkomt, zorgt voor nogal wat beweging. Dat vertaalt zich in het piepen en kraken van de lijnen en het schokken van de boot.

Als je een goeie slaper bent, zoals Jakob, dan is er weinig aan de hand, maar voor mij is het niet echt lekker. Bij ieder schok of kraak word ik wakker en dat gebeurt erg vaak. Maar, als ’s morgens de zon weer schijnt, dan lukt het allemaal wel weer. Na de regen op zondag, werd maandag weer een stralende dag. We konden zelfs de korte broek aan. Er stond te veel wind om te varen, maar wandelen kan altijd. De ‘Zilveren Maan’ vertrok wel, die zagen die wind wel zitten.

We wilden naar de vuurtoren. Dat was een hele klim, maar wel erg leuk. Het uitzicht was echt de moeite waard. Vanaf de vuurtoren liep er een mooie weg langs de kust naar beneden. Daar lag La Herrudera, waar we zaterdag boodschappen hadden gedaan. De zee zag er erg ruw uit en het was onvoorstelbaar dat twee dagen eerder je daar nog zo rustig voor anker kon liggen.

  

We dronken weer een lekkere cappuccino bij Bambu en gingen op zoek naar een plek om te lunchen. We vonden een leuk restaurant aan het strand en genoten van een hele gezonde salade met avocado. Goed bezig!

Rond half 3 keerden we weer terug naar de boot, wat wel betekende dat we weer de berg over moesten. Bij elkaar hadden we toch bijna 8 kilometer gelopen met flinke hoogteverschillen. Een grappig feit was, dat we zaterdag de toegangskaart voor de douches onderweg verloren waren. En ineens zag Jakob hem op de terugweg liggen. Gaaf!

De komende 1-2 weken blijft de wind in het oosten zitten en dat is nou precies waar wij naar toe willen.

Omdat het geklots in de haven van La Mona steeds erger zou worden, zeilden we naar Motril, 12 mijl verderop. We begonnen met alle zeilen bij en deden 4 knopen. Maar na een klein uurtje draaide de wind precies op de kop en werd het weer motoren.

  Bij Motril aangekomen, riep Jakob de haven op om te vragen of ze een plekje hadden. Dat was geen probleem en ze stonden ons al op te wachten op de steiger. Helaas stond de wind stevig door en was het aanleggen niet echt simpel. De mannen op de steiger waren heel behulpzaam, maar wisten toch niet precies wat ze deden. Ik had goeie commando’s moeten geven, maar dat vergat ik.

Nou ja, uiteindelijk kwam het toch allemaal goed. Maar… het hobbelt hier ook heel verschrikkelijk. De swell vanaf de zee loopt hier ook binnen en zorgt voor gewiebel. Nou ja, als het nu maar niet gaat kraken en piepen, kan ik misschien toch slapen.

Het is een hele leuke plek hier. Een beetje hoog pioniersgehalte. De haven is nog in opbouw en ligt in de hoek van een industriehaven. Het personeel is super aardig, zodat je de dingen die iets minder zijn al gauw voor lief neemt. Het zou zo maar kunnen dat we hier en week of langer vastzitten vanwege de oostenwind. Het goede nieuws is, dat we niet zo ver van Granada zijn en daar zeker een bezoek aan het Alhambra kunnen gaan brengen. De zon blijft voorlopig schijnen, dus dan maar even niet zeilen, maar op een andere manier van het leven genieten.

We lazen, dat er een beetje versoepeling komt van de Corona regels. Ik hoop dat dit ook een beetje meer ontspanning met zich mee brengt. Heel veel sterkte en blijf gezond.

Dit bericht werd geplaatst in Spanje op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

2 gedachten over “Het wiebelt hier.

  1. Jessica

    Jongens toch, jullie liggen/zitten in Motril: het buitenverblijf van onze Belgische (wijlen) koning Boudewijn! Hij overleed daar in zijn villa waar hij jarenlang een ‘buitenverblijf’ had. Villa Astrida zou nu een luxehotel moeten zijn…misschien kunnen jullie er een nachtje logeren (als je eens lekker door wil slapen zonder geklots! Als dat niet lukt: mousse oordopjes)
    Wij vernamen net dat we niet voor 1april over de NL grens kunnen naar ons bootje…die ‘niet essentiële’ verplaatsing blijft verboden…Maar we blijven hopen, want hebben ook weer een lang kluslijstje.
    Jouw blog lezen, geeft zoooveel zin in bootjes en varen!

  2. Else van Luxzenburg

    Mooi verhaal, mooie foto’s
    Alhambra zou mooi zijn als dat kan en hij open is ivm de Corona?
    Zou vast een stuk rustiger zijn als hij al open is ?
    Succes, ik duim dat dit lukt?
    Groetjes uit een zonnig Holland.
    Wij liepen met Lisandro en Gijs heel lang en erg veel stappen door de AWD 😉

Reacties zijn gesloten.