Motril en Granada, even weg van de boot

Maandag 1 maart 2021

We liggen nu bijna een week in Motril en het klotst en wiebelt en kraakt nog steeds. En de wind blijft ook nog steeds uit de verkeerde hoek blazen. De reden voor al dat geklots is vast een veld van veel hoge golven hier ver vandaan bij de Afrikaanse kust misschien, waardoor hier de swell van 0,5m naar 3,0 m is opgelopen. En ga maar na als je in een bak water, wat deze haven is, steeds water erin en eruit perst, dan liggen de voorwerpen, wij dus op onze bootjes, heel erg te klotsen. Dat is vast niet altijd zo hier, maar wij zitten er mee en zijn het wel een beetje zat.

Gelukkig konden we de buurt gaan verkennen, want niemand verplicht je om de hele dag op je schommelboot te zitten. Woensdag namen we de bus naar Motril, de stad (wij zitten in Puerto de Motril). Dat was een ritje van een kwartier. We hadden ook op de fiets kunnen gaan, of lopen, maar dit was lekker makkelijk. We keken lekker rond naar mooi gebouwen, leuke straatjes en aten en dronken wat. Leuke stad, maar niet heel indrukwekkend.

   

  

De stad Granada, die op 70 km afstand ligt, was veel aantrekkelijker. We konden er ook weer met de bus naar toe. En wat een mooie tocht. We zagen heuvels en dalen, een stuwmeer, de witte toppen van de Sierra Nevada en mooi vegetatie.

Na een uur stapten we uit bij het busstation, een beetje aan de buitenkant van de stad. Daar moesten we snel vandaan. Dus na een kopje koffie met churras, namen we een taxi naar ons hotel, Santa Isabel La real, genoemd naar het klooster wat er naast staat.

Het  hotel lag midden in El Albaicin, de oude Arabische wijk met kleine kassei straatjes en pleintjes, die steil omhoog en omlaag lopen.

 

Het was een Andalusisch huis uit de 16de eeuw. Prachtig. We waren de enige gasten en kregen de mooiste kamer op de tweede verdieping met uitzicht op het Alhambra en de Sierra Nevada.

  Na uitgepakt te hebben, daalden af naar de benedenstad en verkenden de pleinen bij de enorme grote kathedraal. Jammer genoeg was die dicht, maar de terrasjes waren wel open. We genoten van een biertje, wat ze hier in een soort whiskey glazen schenken.     We bestelden tapas en genoten van de gezelligheid. We zagen veel jongelui en mensen die muziek maakten. Heerlijk om door zo’n stad zonder toeristen te drentelen en al het moois op je in te laten werken.

Eind van de middag kwamen we bij de rivier terecht die langs het Alhambra loopt en streken neer op alweer een leuk terrasje. Een mooi plekje, want voor onze neus begon een groepje gitaar te spelen en flamenco te dansen. Geweldig. Wat zit daar toch een passie in.

 

 

En toen werd het tijd voor avond eten. We weten dat dit in Spanje echt niet voor 8 uur kan, dus we liepen nog een poosje rond. Maar het bleef overal donker en we roken ook geen lekkere geuren. En ja, toen beseften we dat hier ook een avondklok is, waardoor de horeca alleen overdag open was. Wat nu? We moesten toch iets eten. Gelukkig vonden we een klein supermarktje, waar we chips en appels kochten, daar moesten we het dan maar mee doen. We hadden uren gelopen, dus dan is het heerlijk om lekker op het hele grote bed te gaan relaxen in onze mooie kamer.

Voor zaterdag hadden we kaartjes voor het Alhambra geregeld. Ik had begrepen dat er niet te veel mensen tegelijk in mochten. Nu met de afwezige toeristen kon dat meevallen, maar ‘better safe than sorry’. We mochten er om 10.30 in. Een mooie tijd.

Maar om daar te komen, moesten we eerst de berg aan onze kant af en daarna weer omhoog om bij de ingang van het Alhambra te komen. Poeh, dat was niet mis, maar de ouwetjes doen het nog best.

  Een beetje te laat waren we bij de ingang. Daar werd ons paspoort gecheckt en in het systeem ingevoerd. Overal waar we kwamen wisten ze nu dat wij er waren. Best een beetje gek.

 

Het Nasridenpaleis was ons eerste doel. Dat is een Moors paleis, waar in de 13de en 14de eeuw de sultans woonden. Wat een pracht en zo mooi onderhouden. Overal waren waterpartijen, die mooie plaatjes opleverden.

 

 

     

  Tijd voor koffie. Er was een souvenirwinkel, waar een bord buiten stond dat er een Nespresso te koop was. Nou, dat moest goed zijn. Het bleek dat helemaal achterin de winkel een binnenplaatsje was, waar je heerlijk kon zitten om van de koffie te genieten. Heerlijk.

    We wilden het paleis van Karel V gaan bekijken, maar dat was gesloten. Dan maar door naar het Alcazar, het echte fort uit de 11de eeuw met dubbele vestingmuren en veel torens. Wat konden ze vroeger toch geweldige gebouwen neerzetten. Ongelofelijk en heel imposant. Vanaf een van de torens had je een geweldig uitzicht over de stad en konden we de Albaicin wijk, waar ons hotel stond, goed zien. Jammer dat het een beetje nevelig was.

  Vandaag wilden we op tijd een warme maaltijd bemachtigen, om niet net als gister met een halfgevulde maag naar bed te gaan. We daalden af naar de stad en kwamen weer bij de terrasjes aan de rivier. Daar konden we een heerlijk ‘menu de dia’ krijgen, waar we erg van genoten. Tegen 4 uur was het tijd om te gaan uitrusten van al die kilometers die we weer gelopen hadden. Maar wat was het de moeite waard. Heerlijk om weer op onze mooie kamer te zijn.

We werden zondagmorgen wakker en de lucht was stralend blauw. Boven de stad hing een luchtballon. Zo mooi!

Na alweer een heerlijke nacht op een bed wat niet wiebelde, vertrokken we weer richting busstation. Tegen 12 uur kwamen we in Montril aan. Deze keer deed de bus er iets langer over, want hij maakte een omweg via een klein dorpje. Prachtig om nog langer te genieten van de prachtige omgeving.

In Montril werd vanwege Andalusia dag een beeldje onthuld met muzikale omlijsting en wat toespraken. Dat pikten we nog maar even mee, voordat we weer naar ons hobbelschip gingen.

En inderdaad, het was nog net zo klotserig in de haven als toen we vrijdag weg gingen. Gelukkig had ik nu wasbolletjes voor mijn oren gekocht. Die sluiten het geluid echt af, alleen het rukken aan de lijnen bleef over. Dat voelt alsof er steeds iemand aan je bed staat te schudden. Maar.. we klagen niet (nou ja, een beetje).

Vanmorgen ging Jakob naar de winkel voor scheepsartikelen en kocht 2 grote trekveren om aan de landvasten te maken, zodat het geruk enigszins gedempt werd. Hij was lekker bezig met die klus en splitste ogen aan de lijnen, die daar voor nodig waren. Nuttig werk dus.

Ik vermaakte me met een beetje soppen, want dat moet toch ook af en toe gebeuren. En de vlag, die was door al die wind weer helemaal gerafeld. Die heb ik dus ook weer een stukje kleiner gemaakt en omgezoomd op de nieuwe naaimachine. Gelukkig doet die het met goeie naalden en goed garen helemaal perfect.

Morgen vertrekken we vroeg naar Almerimar. Er is weinig wind uit het noorden, dus dat moet gaan. Het is ongeveer 38 mijl (7 uurtjes).

Woensdag is de harde oostenwind weer terug, dus we piepen er hopelijk morgen mooi tussendoor.

 

PS. Intussen zijn we in Almerimar aangekomen en het is hier heerlijk rustig!

Dit bericht werd geplaatst in Spanje op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

8 gedachten over “Motril en Granada, even weg van de boot

  1. Ernens

    Hallo Hannie en Jacob,
    Heel erg leuk om jullie reis middeld de verslagen/blogs te volgen! Jullie komen al aardig in onze richting nl de vissersplaats Denia gelegen aan de Costa Blanca. Wat wij eerder aangeven bevinden zich hier een drietal mooie jachthavens met alle voorzieningen en op korte loopafstand van het centrum. Onze woning bevindt zich op zo’n 1.5 km afstand van deze havens. Het lijkt ons heel leuk jullie met de tijd in Denia te ontmoeten.
    Lieve groet en veilige vaart;
    Ben en Henny.

  2. Robert

    Weer genoten van je verhaal!
    Vreselijk zo’n klotsbak en geruk aan landvasten. Nylon lijnen helpen ook wel een beetje, dar polyprop rukt je kikkers van dek. Maar jullie zullen dat wel hebben en weten ..
    Knap dat jullie dat toch maar allemaal lopen, echt goed zeg!
    Alhambra, ben ik ooit nog eens met Queriene geweest. Daarna met Monique.

    Ik hen hier weer een onderwaterschip in antifouling gezet, romp gepolijst en in de was gezet, nieuwe accu gemonteerd, nieuwe hoofdschakelaar etc etc.
    Ja, je blijft bezig.
    Morgen verder.

    Goede reis en geniet!

    Groet,
    Robert

  3. Peter en Myriam

    Hallo Hannie en Jacob,
    Prachtig weer waar jullie zijn! Wij genieten elke keer weer van jullie verhalen!
    We hebben nog een vraagje: zouden jullie in de haven of op de kant van de haven van Almerimar willen kijken of je de Enjoyster daar ziet staan/liggen? Ze heet tegenwoordig Lopito III.
    De Enjoyster is drie jaar geleden aan een Fransman Stephan verkocht, die is er mee naar Almerimar gevaren.
    Als jullie m zien, zouden jullie willen kijken of het schip bewoond is?
    Wij hebben inmiddels de motorboot weer verkocht, en komen eind van dit jaar met ons nieuwe schip ook weer jullie kant op, lijkt me super!

  4. humberto

    Dankjewel weer. ja spanje zonder turisten ,sorry voor de business ,maar een geluk als je er dan zelf bent.( hier in Malolo ook geen 1 turist de vorige dagen,geniaal )Almerimar is wat ver van de stad,maar een fijne haven.Meestal zijn er lange tijd vaarders en een plezier om die lading schepen langs te wandelen. Lang geleden hoor,maar het was toen de goedkoopste grote haven die ik kende. Gaan jullie door naar cartagena,dan was daar ook soms aardig wat deining. daarna,maar heb ik dacht ik al geschreven is Torrevieja een enorme en vriendelijke haven. hee fijne dag verder. ben in Lautoka. de starter engine is nog in de workshop .hoop dat die gered kan worden en dan weer verder.

  5. Ria van Kleeff

    Hoy, leuke stad, hè, Granada. Maar Sevilla vond ik nog leuker. Lekker met de stadsbus met Spaanse dames, prrrrrr. Spaans dus, ik versta het wel maar de snelheid! Wat een gedoe met die golven. Maar Jacob is ook niet voor een gat te vangen. Het is hier heerlijk voorjaarsweer geweest, maar nu krijgen we weer nachtvorst, viooltjes weer naar binnen!

  6. Greteke

    Wat een prachtig uitstapje, ik zou daar ook graag eens kijken en jullie zónder over de toeristen te lopen – moet indrukwekkend zijn geweest, ja!

Reacties zijn gesloten.