Almerimar, beetje anders….

Zondag 7 maart 2021

Dinsdagmiddag zijn we aangekomen in Almerimar, een hele grote haven met veel overwinteraars. We kreeg een mooie plekje dicht bij de winkels en het sanitair. Na alle lijnen goed vast te hebben gelegd en een afstapje naar de kade te hebben gemaakt, gingen we op verkenning uit.

Er zijn best een aantal terrassen en cafe’s open, maar er is niet echt gezelligheid. De appartementen zijn meestal leeg en op straat is ook niet veel vertier.

Jonas had een schoonmaakbeurt nodig, want van dat gehots en geklots in Motril zaten er flink wat vuile plekken op de romp. Het was lekker weer, dus heerlijk met water gespeeld en ook het dek lekker afgespoeld. Daarna op een terrasje met uitzicht op het havenkantoor geluncht.

Er is een grote supermarkt vlakbij, dus we konden de voorraden weer wat aanvullen. Daarna gingen we op zoek naar een dokter, want Jakob heeft een bultje op zijn wang en dat gaat niet weg. Er werd goed naar gekeken, maar het is toch beter om langs de dermatoloog in El Ejido te gaan. Maandag kunnen we daar terecht.

Intussen had de stapel vuile was zich ook aardig uitgebreid en werd het tijd voor een wasserette. Die is hier om de hoek. Twee grote machines vol, gewassen, gedroogd en opgevouwen voor 20 euro. Zo ging dat ook in de Pacific.

Wat denken we daar toch vaak aan terug. En aan alle mooie dingen die we daar hebben meegemaakt. Nu zijn we op de Middellandse Zee; tot nu toe heeft die nog niet veel van zijn bekoring laten zien. Maar dat komt vast nog wel.

Via zeilers die we in Tonga hadden ontmoet (sv TiSento) hoorden we dat hier vrienden van hen lagen, Nanny en Victor met de Miles Away. Ze kwamen ons die middag gelijk begroeten. Interessant om hun verhaal te horen, ze liggen hier al een jaar vanwege de Corona crisis. In Spanje zijn de Corona maatregelen wel heel erg heftig geweest. Nu valt het mee, alleen dat vreselijk mondkapje dat je overal op moet is akelig. En van de avondklok hebben we geen last, want wij zijn toch altijd aan boord ’s avonds.

Jakob had gelezen dat hier een lasser zit en we hadden nog wel wat reparatie dingetjes. Het harpje van het lummelbeslag was gebroken, zodat de bazaan geen goed hechtpunt had op die plek. Ook was er nog een schuifoog van de giek van de hoofdmast, wat gebroken was bij harde wind, toen de neerhouder daaruit losbrak. En wat is het dan geweldig, dat je ’s morgens naar de lasser toe gaat en de klus ’s middags al klaar is, kosten 10 euro.

Om een idee te hebben waar de kliniek is waar Jakob maandag moet zijn, namen we de bus naar El Ejido, een stadje hier in de buurt. Maar na de busrit vorige week naar Granada, viel dit heel erg tegen. Wat een treurigheid. Industrie, tuinbouw en winkelcentra. Nou ja, dachten we, het dorpje al wel leuk zijn.

 

 

Maar nee hoor, daar was echt niks. We vonden de kliniek, maar een gezellig pleintje met een kerk en een kroeg was niet te vinden. Er was één oud gebouw en dat hebben we maar even op de foto gezet. We namen de eerstvolgende bus terug, want in onze haven is het dan stukken leuker.

 

 

 

 

We brachten een tegenbezoek aan Nanny en Victor, die met hun mooie nieuwe grote Hanse aan de volgende steiger liggen. Wat een mooi schip en wat is die Victor een man met gouden handen. Prachtig en degelijk, wat hij allemaal aan dat schip heeft verbeterd. Knap!

Vanwege het weekend heb ik maar weer eens een appeltaart gebakken. Met oude restjes meel en boter, werd hij toch niet zo lekker als anders, maar we werken ons er wel doorheen….

De weerberichten bekijken we regelmatig, maar daarmee kan je ze nog niet naar je hand zetten. En dat is jammer, want we worden wel een beetje sloom van die kleine stukjes die we varen, gevolgd door een week verwaaid liggen. Maar goed, dat hoort ook bij het zeilersleven.

In New Caledonia, waar vrienden van ons vast zitten, kwam binnen een paar weken de tweede cycloon over. Dat is pas echt erg! En dan die Tsunamie in Nieuw Zeeland bij Acapella, Brrr! Dat wil je dan toch ook niet meemaken. We wachten gewoon af, tot we weer verder kunnen. Dat lijkt nu woensdag wel te kunnen. We gaan het zien.

In Nederland is het voorjaar geworden zie ik aan de foto’s die langs komen. Geniet ervan, want dat betekent dat Corona ook gaat verdwijnen.

 

Dit bericht werd geplaatst in Spanje op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

1 gedachte op “Almerimar, beetje anders….

  1. Humberto

    Goeiemorgen Hanny & Jacob,ja gezellig is het daar alleen wanneer je leuke long-term sailors ontmoet.iker is nog wel een echt mooie plaats,heb eens geankerd voor Almuñécar.helemaal wit dat stadje.alleen iets klapper de in de mast.ben toen s’nachts verdergevaren.Spanje is niet echt aantrekkelijk ,behalve de eilanden.Maar de Mediterráneo IS groot gelukkig.Ik vond enkele eilanden rond Cicilia erg mooie plaatsjes hebben en ook Carlofuerte naast Satdeña is erg mooi.heel mooi ankeren in het haventje van Ustica.ach ,nog een open boek ,een heel dik boek.dacht aan jullie toen ik gisteren bijna ben je Nananu island was,daar ankeren jullie een tijdje geleden in de buurt.heel even vrienden goedendag gezegd op Nananu I cake,geslapen naast Naigani en nu de laatste 65 mijl naar Savusavu.moeders leuke verzorgen,schelpen erbij en weer terug naar Suva om de P.M. wakker te schudden.hee betere vaart en geluk met je wang.Jacob. Saludos weer en geluk dat al k even de blog kon lezen onderweg.

Reacties zijn gesloten.