Categoriearchief: Uncategorized

Het 1ste traject, van IJmuiden naar Cowes, 283 mijl.

Woensdag 2 september 2020

Het is zover! Na een geweldige tocht naar de andere kant van de aardbol, hebben we nu voor de tweede keer in ons leven het ruime sop gekozen met het doel om nieuwe dingen te zien, iets meer in de buurt van Nederland, de Middellandse Zee dus. Wat is dat toch, die drang om te zeilen naar nieuwe omgevingen. Misschien zijn we wel een beetje ontdekkingsreizigers, net als Cook en Columbus. Alhoewel wij blij zijn dat de plekken waar wij naar toe gaan al ontdekt zijn, dat scheelt een hoop gedoe.

Na een langzame start vorige week donderdag, via Durgerdam en IJmuiden, begon de nieuwe zeiltocht dan toch echt. In Durgerdam moesten we even bijkomen van al het ge-stress, wat hoort bij vertrekken. Een beter plekje om dat te doen, kan je je niet voorstellen. Het is zo mooi rustig en zo Hollands!

Inge en Mick kwamen ons, tussen de regenbuien door, nog dag zeggen. Inge is daar heel trouw in. Het liefst ging ze mee… We kregen onze eerste verstekeling aan boord. Beer Boris, door Inge gedoneerd aan Jonas. Hij heeft en plekje tegen de hoofdmast op tafel gekregen.

Zaterdagmiddag voeren we door het Noordzeekanaal naar IJmuiden met een lekker zonnetje en niet te veel wind. Die wind kwam er wel aan, dus een extra nachtje in IJmuiden werd geboekt.

   Op zondag kwam die harde wind en we genoten vanaf het duin van de ruwe weersomstandigheden op zee, noord 7. Dat is voor surfers een uitgelezen weertype! Wat een feest op het strand. Al die kites en surfplanken en druipende mensen, die net deden of het helemaal niet koud was.

’s Avonds genoten we bij de Dutch Admirals van een heerlijke visschotel voorafgegaan door Hollandse garnalen. Een prachtig afscheid van Nederland. Daar konden we wel een paar dagen op teren.

De volgende morgen maakten we om 8 uur los en gingen het zeegat uit. Dat vinden we toch altijd zo bijzonder. Je vertrekt daar echt! De eerste uren blies de noordenwind ons nog naar Scheveningen, maar daarna was het op. De wind bleef noord, maar werd 10 tot12 knopen van achter en dat is echt te weinig voor ons stevige schip. Dus zetten we de motor bij. Dat was best heel spannend na alle reparaties. Maar het ging prima. De nieuwe koelwaterpomp en het waterslot en alle andere dingen die er op en aan gesleuteld zijn, zorgden ervoor dat we probleemloos de eerste mijlen konden afleggen.

De oversteek van de Maasmond is altijd een gedoe, vind ik. Deze keer hadden we dikke stroom tegen van ruim 3 knopen en geen druk in het zeil. En dan staan er zulke afschuwelijke golven, daar kan de oceaan niet tegenop. Het leek soms of je gelanceerd werd. Maar we zijn wel wat gewend, dus we zaten het gewoon uit. Voor de Zeeuwse kust werd het gelukkig al een stuk rustiger.

Maar dan, bij het zoeken naar je weg door het water, word je met je neus op de feiten gedrukt. De zee ligt vol met geankerde cargoschepen en cruiseboten, die waarschijnlijk geen lading hebben. Het ene veld schepen na het andere. Behalve dat het niet fijn varen is in het donker tussen die velden, is het ook nog eens een duidelijk signaal van kapitaalverlies. Zou dat nou allemaal door de Corona crisis komen, of was de welvaartsstaat al een beetje op zijn retour? Stof om over na te denken tijdens de nachtwachten.

Bij Calais was het weer spannend om tussen twee veerponten door te kunnen varen, maar ook dat ging goed. Bij Cape Gris Nez was de Engelse kust heel goed te zien.

We hadden eigenlijk geen duidelijk plan over ons eerste doel en hoe ver we zouden doorvaren dit eerste stuk, maar op een vlakke zee en met een goedlopende motor en zonder harde wind, word je niet moe en is het zonde om te vroeg te stoppen. Dus voeren we lekker door en kwamen dinsdagmorgen, na een prachtige heldere nacht, rond 11 uur bij Boulogne aan.

We hebben veel plezier van de Ipad-houder op het bedieningspaneel, zodat we nu een extra navigatiescherm hebben. De plotter is al best wel oud, dus je weet maar nooit wanneer die het opgeeft.

Maar ja, dan doe je verder de hele dag niks meer en dat is jammer. Nou dan toch maar door naar de overkant? De diesel moest worden aangevuld. Dat kon misschien in Eastbourne. Maar na een verzoek per mail, om een tankstop te maken kwam het antwoord dat ze in Eastbourne geen boten uit Nederland binnen mochten laten. Hmm, wat nu?

Toch maar binnengelopen bij Boulogne, want we hadden echt diesel nodig. Daar ligt achter in een hoekje van de marina een klein steigertje, waar je kan tanken, maar alleen bij hoogwater. En we hadden gezien dat het hoogwater was, dus konden we de dieseltank weer aanvullen met 250 liter diesel. Gelukkig!

Het was intussen 1 uur in de middag geworden, dus tijd voor lunch. Ik had bij Inge een kookboek van de Foodsisters gezien waar leuke recepten in stonden. Het is eigenlijk een dieetboek, maar als je gewoon chips en chocola blijft eten, blijf je wel op gewicht -:).  Ik maakte een heerlijke eiersalade met augurk, kerriepoeder, paprikapoeder en mayo. We aten daar brood met boter bij, wat dus eigenlijk niet mocht….. Maar het was heerlijk. En de zon begon zich ook steeds meer te laten zien.

Intussen had ik gemaild met de Marina in Cowes op het eiland Wight, of we daar naar binnen mochten. Nou, dat was geen enkel probleem. Dus dat wordt het doel voor morgen. Volgens planning komen we daar woensdagmorgen aan en dan blijven we een paar dagen. Is dat geen heerlijk begin van een nieuwe reis?

We kunnen daar lekker wandelen, naar de pub gaan en op ons gemak het weer bekijken om verder door naar Falmouth te gaan en van daaruit over te steken naar Spanje. Life is good!

P.S. Intussen zijn we aangekomen in Cowes en konden gelijk onze korte broeken weer aan. De sfeer is hier altijd zo sportief. We liggen aan de buitensteiger en er komen wedstrijden. Dus dat is eerste rang!

Het eerste traject van 283 mijl legden we af in 50 uur. Best snel dus.

Noumea naar Bundaberg, AUS

Vrijdag 1 november 2019, dag 6

De motor is eindelijk uit. Vanmorgen om 7 uur maakten we een bocht van 90 graden naar het zuiden, kregen we de wind van opzij en konden de zeilen weer omhoog. We zijn met de laatste 30 mijlen begonnen.

De reden voor de andere waypoints (zie gister) was dat we door het zuidelijke deel van het Great Barrier Reef moesten steken. We deden dat iets ten noorden van Lady Elliot Island. We zijn intussen ook van een diepte van 3000 meter terug gegaan naar 25 meter. Best een gek idee.

Gister was het verder een rustige dag (behalve het lawaai van de motor). De zon scheen en we gingen lekker. Er passeerde 2 keer een groot schip achter ons langs. We komen duidelijk weer in de bewoonde wereld.

De gebakken aardappelen met omelet en appelmoes smaakten heerlijk. We zitten goed op schema met het eten. Er blijven 2 Franse kaasjes over, die we voor de aankomst borrel willen bewaren. Ik denk wel dat dit mag.

Vanmorgen toen we net binnen de Australische wateren waren passeerde er nog een groot schip, de Houtmangracht. Jakob riep hem op en vroeg de captain of hij Nederlands sprak. Niet dus, jammer, maar wel leuk.

We hebben geluk met de wind. De snelheid van Jonas is steeds meer dan 6 knopen en daarmee lukt het om in het begin van de middag in de marina van Bundaberg aan te komen. Het viel dus mee :-).

We zijn begonnen met opruimen en schoonmaken van de boot, zodat de officials straks een goeie eerste indruk van ons krijgen. En dan begint er weer een nieuw verhaal!

Afgelegd, 809 nM (laatste 24 uur 140 nM)
Nog te gaan, 30 nM
Positie, 24 24 S, 152 37 E

Noumea naar Bundaberg, AUS

Donderdag 31 oktober 2019, dag 5

Soms zit het mee en soms zit het tegen! We waren lekker op weg met een mooie snelheid en zon. En we berekenden onze aankomsttijd. Gunstig, vrijdag rond het middaguur.

Maar… om een uur of 4 viel de wind weg, kwam er bewolking en zetten we de motor bij. De zeilen lieten we staan, want volgens het weerbericht zou het zeker 4 Bft waaien. Het is nu de volgende morgen negen uur (na een stikdonkere nacht) en de motor staat nog steeds aan. Het voorzeil en de boom hebben we inmiddels weggehaald, want we varen plat voor de wind en er zijn flinke golven. Het grootzeil staat stevig geborgd met een bulletalie. Met moeite halen we nu een snelheid van 5 knopen en dat is niet genoeg.

Ook bleek dat we de laatste 3 waypoint voor de kust niet goed hadden ingevoerd en nu is de route 20 mijl langer geworden. We hebben nog even tijd, maar het ziet er naar uit dat we niet binnen kantoortijden van de officials gaan aankomen en dat betekent boete voor “overtime”. Het is niet anders.

Elk nadeel heeft zijn voordeel, want nu hebben we meer tijd om al het verse eten op te eten. Ik had gister een schema gemaakt met daarop wat we wanneer moesten opeten. Daar komt nu wat minder druk op te staan :-)).

De biosecurity check in Oz is de belangrijkste. Je mag geen vers eten aan boord hebben (zelfs de aardappels en uien moeten op). Maar specifiek wordt er gekeken of je geen termieten in je hout hebt zitten. De boot wordt dus echt geïnspecteerd. Een tip van de rally leiding is dat als het er opgeruimd en schoon uitziet, ze minder streng zijn.
We moeten morgen dus nog even aan de slag, want na een kleine week varen is het NIET schoon en opgeruimd.

Intussen hopen we dat er nog wind komt, maar het lijkt er niet op.

Afgelegd 669 nM (123 laatste 24 uur)
Nog te gaan 195 nM

Positie 24 08 S, 154 57 E

Noumea naar Bundaberg, AUS

Woensdag 30 oktober 2019, dag 4

Het was weer een mooie zeildag gister met 4 Bft uit het zuidoosten en blauwe lucht. We zitten al zo in ons ritme, dat ik nu al weer niet meer weet of we nog iets bijzonders hebben gedaan.

Oja, we hebben een plan gemaakt voor de 2 weken dat we in de haven van Bundaberg liggen. Er moet weer onderhoud worden gepleegd, zoals verven, lakken, nieuwe anodes, boiler inbouwen enzovoort.

We willen ook een high aspect fok laten maken omdat we meer aan de wind gaan varen volgend jaar. De kluiver die we nu hebben is eigenlijk een echt “trade winds” zeil, waarmee je heerlijk met de wind mee kan zeilen. En dat hebben we nu al 4 jaar gedaan.

We krijgen in de haven overal korting op omdat we aan de rally meedoen, dus daar willen we van profiteren.

Al die klussen passen ook mooi in het programma van de feestweek voor de rally deelnemers, want dat zijn dagdelen en we kunnen daarvoor dan steeds aan de boot werken.

Maar goed, een plan moet je maken, dan heb je iets om uit te stellen :-).

Gister rond 4 uur begon het ineens hard te waaien. Dat is dan toch net of er een knop omgaat. Dus we reefden snel de zeilen en daardoor bleven we comfortabel varen met snelheden van soms 7.6 knopen. Dat schiet lekker op.

In de loop van de nacht ging het rif uit het voorzeil, want de wind was weer terug naar 4 Bft. En dat is nu nog steeds zo. Wat we overhielden van de harde wind waren akelige golven, die uit een verkeerde hoek kwamen. Ik sliep niet zo best daardoor, maar kon vanmorgen nog een uurtje inhalen.

Het is nu half 10 en we varen weer lekker met een snelheid van 5-6 knopen. De zon schijnt alweer maar er is nu wel wat bewolking. Het lijkt erop dat we vrijdag gaan aankomen.

Afgelegd: 532 nM (148 de laatste 24 uur)
Nog te gaan: 275 nM
Positie: 24 00 S, 157 14 E