Woensdag 25 november 2015

We zijn nu weer een week aan boord en bereiden ons voor op de oversteek naar Kaap Verdie. We hebben daarvoor alle tijd, want de zonnepanelen zijn er nog steeds niet. Omdat ze best duur zijn, willen we toch echt wachten tot ze er zijn. Wie mij goed kent, weet dat wachten niet mijn sterkste kant is. Ik had al een ontsnappingsidee bedacht. We zouden toch vast naar La Gomera varen en vandaar met de ferry en de boot terug gaan naar Santa Cruz om het pakket op te halen. Jakob is wat realistischer en vond gewoon wachten een beter optie. Dat is natuurlijk ook zo, dus nu vullen we onze tijd met nuttige en aangename dingen.

Zondag rommelden we wat aan boord. Het weer was niet echt mooi, beetje koud, veel regen en wind. Dus, sokken aan, lezen en ’s avonds een aflevering van Borgen kijken. Dat doen we alleen als het regent.

Eind van de middag werd het beter en wandelden we naar de stad. In de ferry haven lag een bijzonder cruiseschip, namelijk met 5 masten en 7 zeilen.

We bleven kijken tot alle zeilen bij stonden. Echt heel bijzonder.

We liepen door naar ons geliefde pleintje om van een glas wijn en Tapas te genieten. Jakob had een beetje uitzicht op een TV met de voetbalwedstrijd Real Madrid-Barcelona, dus dat was niet verkeerd.

Maandag maakten we een afspraak bij het havenkantoor om de dieseltankauto te laten komen. En we regelden een huurauto voor dinsdag. Ook deden we alvast de boodschappen die niet snel bederven kunnen, deels bij Carrefour en deels bij de Dino. Die kwamen met 3 man sterk 3 katten brengen. Dat is toch wel een geweldige service. En het is niet te geloven wat je toch allemaal onderdeks weg kan stouwen.

 Dinsdag haalden we om 9 uur de auto op en deden een rondje eiland. Eerst naar Puerto de la Cruz  (een soort Volendam, maar dan iets groter, maar wel met veel Duitsers) voor koffie en daarna door naar het Nationale Park El Teide.

We hadden al besloten om niet naar de top te gaan, maar om het park op 2200 meter te gaan bekijken. Dat was heel erg de moeite waard. Het is toch heel bijzonder om op een soort grof zand, wat puimsteen blijkt te zijn, te wandelen tussen allerlei vreemdsoortige stukken lavasteen. Het is zo anders dan we ooit hadden gezien.

Op de terugweg reden we langs Marca. Oeff, dat was even schrikken. We kwamen op een smal en heel erg bochtig en steil weggetje terecht. Gelukkig was het aan de ravijn kant afgezet met grote gele stenen, zodat je niet zomaar naar beneden kukelt.

Wel schrik je bij ieder bocht van de tegenliggers. Maar goed, het was de moeite waard. Het dorp hangt aan een bergwand, die deel uitmaakt van een kloof.

Intussen was het al na 4-en, dus tijd om weer terug te gaan naar de haven. Dat was nog zo’n 65 km langs een mooie kustweg. Tegen donker waren we er weer, vol met nieuwe indrukken. Het was een mooi rondje over het eiland geweest.

De auto hoefde pas vanmorgen om 9 uur te worden ingeleverd, dus Jakob ging voor achten nog even met 3 lege jerrycans benzine halen met de auto.

Om 10 uur zou de dieseltankauto komen. We schoven met Jonas een aantal boxen op naar de kant, om dichter bij de auto te komen. Dat ging echt heel perfect. De vaste tank en 4 jerrycans werden gevuld met 329 liter, wat hier maar 83 cent per liter kost. We hebben wel eens 2 euro per liter betaald. We zijn dus weer een stukje verder met de voorbereiding.

   Morgen maar weer een dagje wat leuks doen en vrijdag de laatste boodschappen en koken. Zo komen we de dagen wel door. Het weer is een beetje gek. Zon en regen veel wind en weinig wind. Het lijkt wel een Hollandse zomer…….

Zo kroop er een wolk over de grond naar de bergen………….

Vrijdag 20 november 2015

Na twee heerlijk weken in Nederland hebben we de  draad op Jonas weer opgepakt. Het was echt fijn om familie en vrienden weer te zien en bij te praten. We gaan dat dus vaker doen! Grappig om weer veel kleren aan te hebben en een storm mee te maken, waar je niet zenuwachtig over hoeft te worden. We sliepen een ruime week in een appartement op de haven Waterland. Echt leuk en comfortabel. En met de auto van Inge hebben we het hele land doorgereden. Wat een luxe.

Nu dus weer in Santa Cruz op Tenerife. We moesten toch wel weer even omschakelen naar het bootleven. Donderdag maakten we de boot weer bewoonbaar en deden boodschappen. Wel lekker als je de weg weet in een stad.

“s Avonds stond een concert in het mooie Auditorium op de agenda. We waren eigenlijk best moe, maar gingen toch. Lekker makkelijk met een taxi.

Dat is hier echt goedkoop. Er was een prachtig programma met een heel geweldige klarinettist die met een pianist en een violist muziek speelde van Franse componisten. Echt een mooie avond.

Vandaag werden de planken die we hadden besteld al vroeg gebracht, dus Jakob kon gelijk aan de slag. Het afronden van de scherpe kanten nam ik voor mijn rekening. In de middag werd de buis gebracht met 2 eindstukken waar we een Jockystick van gemaakt hebben voor het uitzetten van de kotterfok. Kortom: we waren lekker bezig.

Het is erg leuk om hier nu te zijn, want op veel boten worden de laatste acties gedaan ter voorbereiding op de oversteek. Er heerst een heel leuke sfeer.

Er zijn veel mannen in de mast te zien, er wordt geschuurd, geschaafd, een spinnaker boom op een klassieke Swan gemonteerd. En daarnaast komen hier ineens heel veel Tallschips. Er waren er zelfs twee uit Nederland.

Ja en waar wachten wij nu op. We hebben extra zonnepanelen besteld, die vanuit Italië naar hier worden verstuurd. Nou blijkt er net een beurs te zijn in Amsterdam, waar iedereen naar toe is, dus is de verscheping vertraagd. Ook wachten we op een KISS-ssb, een hulpmiddel voor de zender, dat uit de US moet komen. Het ding is al in Amsterdam, maar de track en trace laat zien dat ze denken dat Tenerife in Nederland ligt en contact maken met de shipper is onmogelijk. Dat wordt dus heel spannend.

Intussen hebben we heel veel zin in de oversteek naar Kaap Verdie, en dan is geduld een schone zaak. Maar gelukkig hebben we de Iridium Go gekocht, die geïnstalleerd moet worden en dat neemt ook tijd. Natuurlijk hebben we ook nog allerlei andere klusjes op de lijst staan, dus vervelen doen we niet.

Waarschijnlijk gaan we zondag naar El Teide, de hoogste berg van Tenerife. Dan worden we weer een beetje vakantiegangers.

Dinsdag 3 november 2015

Zondag was nog een relax dag. Het weer was een beetje wisselvallig.
Eerst naar de kerk, wat heel inspirerend was. Er was een kinderkoor met een leidster die prachtig gitaar kon spelen en een wondermooie stem had.

Vervolgens gingen we naar de Mercado en dat was echt de moeite waard. We keken rond en besloten op de terugweg wat te kopen. Maar ja, toen waren we te laat. ’s Avonds gingen we uit eten met An en Ivan van de Vaguebond. We zaten op een leuk pleintje met hele oude laurierbomen. We kregen goed advies over de gerechten en het eten was heerlijk.

En dan eindelijk klussen. Jakob had het liefst het rijk alleen, dus nadat ik in sneltempo de was had gedaan, de boot had opgeruimd en wat spullen voor onze trip naar NL bij elkaar had gezocht, ging ik naar de Carrefour om te kijken wat ze allemaal verkochten. Nou, dat was geweldig. Er waren zelfs koffiestaafjes! Jakob was druk met het vervangen van kabels voor de zender, zodat die ook werkt als de accu’s niet meer zo vol zijn.

En toen kwam het borreluur. Ik had op het internet terras een tafel voorzien van een sticker “gereserveerd”, zodat we daar onze drank en hapjes op kwijt konden. Niet iedereen snapte wat er gebeurde, maar dat maakt niet uit. Rond half 6 waren de bemanningen van 5 boten present: Nok, Vaguebond, Sailaway, Long John Silver en wijzelf. Er werden ervaringen uitgewisseld, ditjes en datjes gedeeld en natuurlijk lekker gedronken van de drank en genoten van de tapas. De twee kinderen van de Sailaway hadden al snel door dat Jakob mooie vogeltjes kon vouwen, dus die waren met z’n drieën ook in hun element. Het was heel gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Vandaag gingen we op zoek naar een winkel die planken verkocht, die we voor aan de railing kunnen maken en daar de jerrycans met diesel goed aan vast kunnen binden. Op het havenkantoor had ik de informatie gekregen dat we met de bus naar het volgende dorp La Laguna moesten, waar vlakbij een industrieterrein was met grote bedrijven. En dat klopte. We kwamen bij Leroy Melvin, een soort Gamma met heel veel spullen.

De planken hadden we al gauw gevonden en die kunnen worden bezorgd. Ook vonden we andere dingen waar we al een poosje naar op zoek waren. Jakob was in z’n element, een man in een kluswinkel, wat wil je nog meer. Ik geniet daar een stuk minder, maar uiteindelijk gingen we weer terug met de bus en aten een broodje bij het Auditorium. Dat is zo’n lekker relaxed plekje, daar word je helemaal blij van.

En nu bereiden we ons voor op de vlucht naar Nederland. De tassen zijn al bijna ingepakt en de boot is al gedeeltelijk opgeruimd. We gaan dit heerlijke klimaat 2 weken verruilen voor de kou van Nederland , maar verheugen ons op de warmte van familie en vrienden. Best gek, zo’n omgekeerde vakantie. Er komt nu dus even geen blog, want onze ervaringen in Nederland houden we lekker voor onszelf.

Tot over 2 weken.

Zaterdag 31 oktober 2015

Hervormingsdag, schiet mij dan onmiddellijk te binnen. En wat betekent dat dan voor ons? Wij zijn zelf een beetje aan het hervormen. Van drukke sociale mensen, zijn we nu rustige reizigers, die al tevreden zijn als ze een of twee dingen per dag gedaan hebben…..

We zijn gisterochtend aangekomen in Santa Cruz op Tenerife, na een prima rustige oversteek. We denken dat we slapende walvissen hebben gezien. Er waren wel een stuk of 20 zwarte rugvinnen te zien die nauwelijks bewogen en er was wat gesnuif van water. Zo gek. De dag ervoor zagen we dolfijnen en die buitelen om je boot. Dit was echt heel anders.

Bij het binnenvaren van de haven zagen we als eerste het Auditorium op de westoever staan en daarna boortorens aan stuurboord. Niet alledaags.

We werden op de steiger onmiddellijk begroet door An van de Vaguebond, die ons uitnodigde voor een aperitief bij hen aan boord. Is dat even leuk aankomen! We ruimden de boot op en gingen een eerste indruk opdoen van de stad.

Er wordt asfalt op de weg langs de haven gelegd en dat is even wat minder, maar daarna kom je via de ferry terminal in de stad. Wat een lekkere sfeer hangt er, net als in La Coruna.

      Aardige mensen, bijvoorbeeld een vrouw die zag dat wij iets zochten. Ik wilde een prepaid kaartje voor mijn Iphone kopen en jawel, ze troonde ons mee naar de juiste winkel. Geweldig! We gingen op zoek naar een chandlery om iets aan de RVS plaat van de oven te laten doen. De winkel was dicht, maar er liep nog iemand rond die ons zag, de winkel opendeed en ons hielp. Geweldig! Nog even langs de supermarkt en tevreden gingen we terug naar de haven. En daarna een hele gezellige borrel op de Vaguebond, met heerlijke hapjes…

Terug aan boord waren we toch wel moe, dus het koken schoot er bij in en we lagen om half 10 in bed. We sliepen alle twee als een blok, terwijl we toch zo’n soepele oversteek hadden gemaakt. De leeftijd soms??? Nee, dat kan niet!

Vanmorgen op ons gemak ontbeten en op verkenning de stad weer in. Eerst op zoek naar het busstation, vanwaar we woensdag naar het vliegveld kunnen reizen. Wat een groot busstation! Met een timetable op zak gingen we naar de tram. Ja hoor, echte trams rijden hier.

Dat moesten we proberen. We gingen weer naar de chandlery, maar nu om dik snoer te kopen voor de zender en het elektrische toilet. Dat hadden ze niet, maar verwezen ons naar een andere winkel, waar we prima geholpen werden.

Toen was het tijd voor een biertje met tapas. We wilden eigenlijk de hele stad wel door met de tram, dus we kochten weer een kaartje. Dat was een ervaring, want we gingen redelijk ver omhoog, waar mensen met jassen, shawls en mutsen rond liepen en wij zaten daar in onze korte broek en T-shirt. Wat een verschil op zo’n kleine afstand. Dus snel weer terug met de tram naar beneden waar het warm was. Het mooie Auditorium is vlak bij het eindstation van de tram. Wat een mooi gebouw is dat en wat grappig, die gezichten van artiesten op de rotsen.

      We hoopten naar een concert te kunnen, maar bleken net een dag te laat te zijn. Jammer. Misschien kan het later nog. Nu zijn we weer aan boord, de zon schijnt en straks gaat Jakob lekker koken.

P.S. De muurschilderingen zijn ook de moeite waard!

Donderdag 29 oktober 2015

Ik had me niet veel voorgesteld van dit eiland, omdat het zo’n toeristentrekker is. Om de haven heen liggen uitgestrekte witte vakantiedorpen, waar je soms een beetje treurig van wordt omdat het zo onnatuurlijk is. Maar goed, het is wel functioneel. We gingen woensdag op de fiets naar Papagayo Bay omdat daar een grotere supermarkt zou zijn. Wat opvalt is dat het overgrote aanboddeel van zo’n supermarkt uit (sterke) drank bestaat….

Gister hadden we een auto gehuurd omdat we het Parc Nacional de Timanfayo wilden bezoeken en de Fundacion van Cesar Manrique. Een auto huren kost hier 33 euro per dag en is dan ook volledig verzekerd, zeggen ze. Beschadigingen aan de auto hoeven niet te worden genoteerd, dat komt wel goed. Nu zijn de wegen hier erg goed en er is weinig verkeer, dus kans op gekke krassen is ook niet zo groot.

We bezochten eerst de salinas en het groene meer aan de noordwest kust. Leuk om te zien. De kleur komt waarschijnlijk van de kleur bodemsteen, want daar kon je stukjes van kopen. Daarna naar het Parc Nacional. Eerst kom je langs een dromedaris carrousel. Zo treurig. Hordes mensen die in de rij staan. Groepen van ongeveer 15 dromedarissen aan elkaar die een verplicht rondje lopen en dan weer wisselen van de wacht. Dag in, dag uit. Maar het geeft wel een mooi plaatje..

Het Parc Nacional begon een eindje verderop. Bij de ingang van het park koop je een kaartje en dan ga je in de file naar het restaurant. Dat duurt ongeveer een uur. Maar dan wordt het pas echt de moeite waard. In een bus (jammer genoeg met getinte ramen, wat lastig is voor foto’s) maak je een tocht door het vulkaan landschap en wordt er uitleg gegeven. Indrukwekkend. Of je echt op de maan bent.

    De   bus rijd dan over een smal weggetje, langs afgronden, waar hij dan stopt voor foto’s (brrr!). Maar zoiets had ik nog nooit gezien en had dit niet willen missen. Daarna nog een demonstratie van de hitte van de vulkaan en dan weer terug naar de auto. Echt bijzonder!

              Vervolgens gingen we op zoek naar de Fundacion van Cesar Manrique, in de buurt van Tahiche. Dat was ook echt bijzonder. Zijn huis is gebouwd op 5 vulkanische bubbles en die heeft hij functioneel gemaakt. Er zijn zitruimtes, die er gewedlig uitzien. Zijn keramiek vond ik ook mooi. Zijn schilderijen wat minder, maar wel heel knap. Jakob heeft een filmpje gemaakt voor zijn vrienden in Schoonhoven. Zeer de moeite waard. Zijn filosofie trouwens ook. We moeten beter met de aarde (voor hem de Canaries) omgaan en ze niet verpesten met lelijke gebouwen en objecten.

           
Er was nog tijd voor een rit door het wijngebied. Nooit geweten date er wijn verbouwd wordt op Lanzarote. De wijnranken groeien niet op stokken maar plat op de grond in kuilen of achter muurtjes. Nog nooit gezien. We bezochten nog snel het wijnmuseum, maar tijd om te proeven was er niet meer.

   De “Helena” met Peter en Ria zou aankomen en we hadden afgesproken om samen te gaan eten. Bovendien hadden ze onze gasfles uit Quinta meegebracht en van die bom wilden we ze ook snel verlossen. Wat was het weer gezellig. Zoveel om bij te praten. En natuurlijk ook heerlijk gegeten.

We hebben nu het plan opgevat om een groepje schepen te verzamelen om samen naar Kaap Verdie over te steken in December en een boordnetje op te gaan zetten. Jaja, het wordt nu steeds echter!

Over een paar uur maken we los en gaan we naar Santa Cruz op Tenerife. Ik hoop dat we lekker kunnen zeilen.