Woensdag , 22 april 2026, Stavoren

De wekker staat op 7 uur. Een kwartier voor die tijd zijn we alletwee wakker. Zo gaat dat, je slaapt erop. Zwijgend kleden we ons aan, koken water voor in de thermosfles en bereiden de boot voor om te kunnen vertrekken. De kuiptent gaat eraf, de kachelpijp wordt opgeborgen en de huiken gaan van de zeilen af. Een half uur later zijn we klaar voor vertrek. De lucht is blauw en de zon straalt ons al vriendelijk tegemoet. De wind is nog niet wakker, waardoor we makkelijk kunnen losmaken en wegvaren van de steiger. 

    Rustig varen we het Schuitengat uit en genieten van het uitzicht over het wad nu het laagwater is. In de verte zien we een zeilboot met z’n zeilen omhoog. Verderop is dus wel wind. Bij de scheidingston van de Blauwe Slenk stuurt Jakob de boot in de wind en ga ik naar voren om het zeil te hijsen. Er staat al een flinke stroming en dan lijkt het of de tonnen magneten zijn. Voor je het weet ben je te dichtbij. Jakob rolt het voorzeil uit en stopt de motor. Wat een rust en wat is het mooi.

    Zodra we een bocht maken naar het oosten, varen we recht tegen de wind in en moet het voorzeil weg. We hebben intussen ruim twee knopen stroom mee. Dit is een koude koers en we trekken de mutsen nog wat verder over de oren. Na de volgende bocht komen we bij de Pollendam en kunnen weer zeilen. De stroom staat nu drie knopen mee.

Als we bij Harlingen zijn, verwachten we dat we in de Boontjes de stroming tegen krijgen, maar dat is niet zo. De wind is bijna weg. We laten ons meedrijven op het kleine zuchtje wind met een snelheid van anderhalve knoop. Vredig en relaxed. Even bijkomen van het geweld de afgelopen uren.

Maar na een poosje krijgen we wel tegenstroom en gaat de motor bij, anders komen we er niet. Bij de sluis moeten we een kwartiertje wachten en Jakob houdt zijn Jonas mooi op haar plek in de wachtkom. We liggen met drie totaal verschillende boten in de sluis. Een gloednieuwe platbodem linksvoor, onze klassieke tweemaster rechts erachter en daarachter aan bakboord een monsterlijke blauwe futuristische motorboot, waar een oude man met afstandsbediening de boot aan de kant houdt. Alweer heb ik geen foto gemaakt, terwijl het zo bijzonder was.

Vanuit de sluis zetten we koers naar Stavoren. De wind is pal achter, dus we maken een gijp vlak voor een windmolen van een park dat behoorlijk in de weg ligt.

Tien uur na ons vertrek maken we vast in de vissershaven van Stavoren. Een leuk stadje en nu nog niet druk. We gaan op zoek naar een plek om mosselen te eten, maar die vinden we niet. Veel restaurants zijn nog gesloten. Op de kop van de kade, waar de platbodems liggen, is wel een restaurant open. Tot onze verbazing is het eten uitzonderlijk goed en is het geen ‘tourist trap’, zoals we hadden verwacht.

Ons Waddenavontuur zit er op. Morgen varen we naar Enkhuizen en maken daar de boot klaar voor een maandje rust.

Alaska en Canada wachten op ons. Hoe dat gaat lopen is over een dag of tien weer hier te lezen.

Zondag 19 april 2026, West Terschelling

Het is zondag. We gaan naar de kerk. Gister hadden we ontdekt waar die stond, een beetje verscholen achter de hoofdstraat van het dorp. Als we binnen komen is het niet druk. Een beetje net als bij ons in het Witte Kerkje.

Links van de preekstoel staan tafeltjes met stoelen klaar voor het koffiedrinken na de dienst. Er hangt een goede sfeer. De organist speelt met verve en laat na de preek fantastische muziek horen op zijn viool. Wat een talent. Tijdens het koffiedrinken praten we met mede kerkgangers. Toch altijd weer bijzonder hoe makkelijk dat gaat. Tijdens de dienst voel  ik me weer op wereldreis. Zo’n mooi kerkje op een eiland en na afloop weer terug naar de boot. Eigenlijk hoef je niet zo ver te reizen voor mooie ervaringen.

Na de lunch maken we een klein wandelingetje door het bos van West. Vooral om onze spieren los te houden. Er is geen wind in het bos, terwijl die stevig blaast in de haven. Heerlijk hier. Jakob vindt allerlei spannende padjes, die ons uiteindelijk toch weer bij de boot brengen.

        We hebben een klein uurtje rust en dan begint ons volgende avontuur. We gaan op excursie met Werner. Hij is de Oesterman van het eiland en heeft een oesterbank in het Oosterom (in de Waddenzee).

Om 17.30 zijn we bij de Oesterfabriek, zijn restaurant in het vorrmalige Loodsgebouw langs de kade. Er zijn acht deelnemers vandaag. We lopen naar de boot, een aluminium vlet met banken en een stuurhuis en twee enorme motoren. Als we lieslaarzen of een waadbroek aanhebben, vertrekt de boot richting oesterbank. Werner vertelt vanalles over het wad. Hij vind het belangrijk dat mensen weten wat hier leeft, zodat het bewustzijn van de waarde van de natuur niet verloren gaat.

We ankeren voor de bank, waarbij de boot zich met de achterkant naar de plek draait waar we kunnen afstappen. Dan krijgen we al snel een glas wijn en maakt Werner de eerste oesters open. ‘Raap er maar één op, dan maak ik hem voor je open’, zegt hij. Al pratend lopen we over het wad, waarbij hij ons allerlei schelpdieren laat zien en proeven. Wat een avontuur.

      Intussen komt langzaam de vloed op en de boot ligt steeds verder van de kant. ‘Geen probleem hoor’, zegt Werner, ‘hou elkaar maar een beetje vast, dan komt het goed’. Het nut van de lieslaarzen wordt nu duidelijk. Het water is meer dan kniediep en voorzichtig waden we naar de boot. De opstap is voor mij een beetje te hoog geworden, maar met wat hulp kom ik toch aan boord.

   Op Op volle snelheid racen we terug naar de wal. We mogen achter het stuurhuis zitten om een beetje droog te blijven. Tegen 20.00 uur zijn we terug in de haven. We lopen nog even mee met Werner naar zijn Oesterfabriek en maken een praatje. Het blijkt dat hij nog steeds geen alcohol vergunning heeft, waardoor de klandizie van het restaurant matig is. Hoe kan je nu vis eten zonder een wijntje erbij? Sneu en akelig van zo’n gemeente bestuur.

We lopen tevreden terug naar Jonas, waar een heerlijke pan soep op ons wacht. We zijn toch wel koud geworden van dit mooie avontuur.

.

Zaterdag, 18 april 2026, sy Jonas     

We worden wakker om half 8. Het is grijs buiten, zoals was aangekondigd via het weerbericht. In plaats van ons om te draaien, gaan we toch uit bed, want de fietsen moeten op tijd worden ingeleverd. We houden niet van haasten en voor je het weet is het 9 uur.

     Om 9.02 (toch iets te laat) brengen we de fietsen terug en maken een praatje met de verhuurder. Omdat we op weg zijn naar het dorp, lopen we maar gelijk door naar de supermarkt. Het is nog heerlijk stil overal. Bij de bakker kopen we een halfje suikerbrood. Uiteindelijk zijn we in Friesland!

Terug aan boord begin ik met groente te snijden voor de soep. Lekker om een flinke pan te hebben voor het weekend. Ik bak gelijk maar een appelcake in de Airfryer. Dat soort dingen gaat bijna vanzelf, na al die jaren dat we aan boord gewoond hebben. Het voelt hier ook altijd zo echt ‘thuis’!

Buiten is het gestopt met regenen. Tijd om met de bus naar Oosterend te gaan. We willen wandelen over de Boschplaat. De bus is een kwartier te laat, maar wat geeft het. We rijden het hele eiland over naar de anderkant en genieten van de mooie dorpjes.

Een halfuur later zijn we in Oosterend en zoeken even welke kant we uit zullen gaan. We vinden een prachtig pad door de duinen, langs watertjes en weilanden. De lucht klaart steeds verder op en wordt tenslotte echt blauw. Wat is het mooi hier. Er zijn een paar fietsers en een echtpaar, dat met hun hondje wandelt. Wat is dat voorseizoen toch heerlijk rustig.

     We lopen de ene kilometer na de andere tot we eindelijk na bijna 10 kilometer een bankje vinden met een prachtig weids uitzicht

Dan ziet Jakob een vlaggenmast  in de verte. Daar is vast het Heartbrake Hotel! En inderdaad, een half uur later klimmen we het duin over naar het strand. Wat een wijdsheid!

We zitten een poosje op het terras, waar het heerlijk warm en beschut is met uitzicht op het brede strand en de zee. Het is tijd om verder te gaan, want we moeten ook nog met de bus terug en die rijdt niet zo vaak.   

Een half uur later zijn we in het dorp bij de bushalte. De bus van 17.45 is redelijk op tijd en brengt ons terug naar de haven. We hebben 14 kilometer gewandeld. Ik wist niet dat we dat nog konden. Het komt vast door de gezonde lucht hier.

Het eten smaakt ons meer dan goed. We zijn wel een beetje moe, maar dat mag ook wel. Morgen is er weer een dag, met weer een leuk plan.

Vrijdag 17 april 2026, Waddenhaven Terschelling 

Vanmorgen gaan we na het ontbijt naar het havenkantoor om te betalen voor een aantal nachten. De havenmeester is er van 9-10 uur. Wat hij verder doet de hele dag, weten we niet. Nu we toch in het havengebouw zijn, gaan we gelijk maar douchen.

Ik verwacht een warme ruimte met lekkere douches. Helaas, de verwarming is uit en uit de douchekop komt een mager straaltje. Het is niet anders.

We maken een plan voor deze dag. Er is weinig wind en een sluimerig zonnetje, dus we gaan fietsen. Vlak bij de haven is een verhuur-adres. Een kwartier later zitten we op de elektrische fiets. Dat gaat lekker!

Tijd voor koffie. En waar kan je dat beter doen dan bij de bessenschuur in Midsland! We weten dat ze daar heerlijk cranberry gebak hebben. Na 20 minuten fietsen zijn we er. En het smaakt weer heerlijk.

 !We vervolgen onze fietstocht richting Kaap Hoorn, een restaurant dat in de duinen blijkt te liggen en niet aan het strand. Ook goed. Het schijnt nieuw te zijn en ziet er leuk uit. De lunch is perfect en heel betaalbaar. We kunnen er weer tegen.

Nu willen we naar de Waddendijk om zo terug te fietsen naar de haven. Het is even zoeken. Als de weg ineens ophoudt, horen we van een lokaal echtpaar, dat je gewoon langs dat stopbord moet rijden, dan kom je bij de dijk. Zij doen dit altijd. Wij nu dus ook.

En daar ligt de Waddenzee, onder aan de dijk. Het is laag water en het stikt er van de vogels. Nu nog lammetjes zien en onze dag is compleet. Ook dat lukt. Zo schattig!

Terug bij de boot rusten we een uurtje uit, want het is toch een flinke fietstocht geworden. Als afsluiting fietsen we daarna naar het ‘groene strand’ voor bier en bitterballen. Zoals gewoonlijk is het er tjokvol, maar we vinden nog een plekje.

Wat een geweldige dag hebben we gehad!!