Vrijdag 7 augustus 2026, Vlakbij de afsluitdijk

Dinsdag

Het is een stralende dag met weinig wind. Ideaal om te fietsen. We kijken even op de kaart om een route uit te zoeken. We beginnen bij het Groene Strand.

   Door het bos en de duinen zoeken we onze weg naar Kaap Hoorn. Het heet een strandpaviljoen te zijn maar staat in de duinen. Het is niet druk en we vinden een plekje in de schaduw. De koffie smaakt goed.

     We hebben deze vakantie uitgebreid de tijd om de nieuwe generatie Z (of heten ze anders??)  te bekijken. De manier waarop ze zich kleden, hoe ze met hun kinderen omgaan en wat ze consumeren. Het is toch echt anders dan in onze gezinstijd. Over het algemeen luisteren de kinderen goed naar hun ouders en zijn best rustig. Natuurlijk is dit geen goeie steekproef, want dit zijn wel gezinnen die van de eilanden en vakantie in Nederland houden. Maar voor ons toch leuk om naar te kijken.

 We We stappen weer op de fiets richting Boschplaat. We zien dat een boswachter water komt brengen bij een kudde groothoornschapen. Dat is nu toch echt nodig met die droogte.

Aan het eind van het fietspad , bij het begin van de Boschplaat staat een bankje waar een mevrouw haar broodjes zit te eten. We schuiven aan en raken in gesprek. Ze komt uit Groot-Ammers en vertelt dat ze voor het eerst op Terschelling is. Ze gaat wandelen met de boswachter op de Boschplaat. Zo leuk. Dat moeten wij ook een keer doen.

 Als ons brood op is, fietsen we verder naar het Heartbrake hotel. Prima plek om even een sanitaire stop te maken. We hebben net gegeten, dus we doen het zonder consumptie.  

Bij Oosterend zoeken we de Waddendijk weer op. De wind, al is het niet veel, is tegen. We merken dat we toch wel weer heel wat kilometers in de benen hebben en gaan twee keer op een bankje zitten om naar het Wad te kijken. Het is zo prachtig!

Via Midsland rijden we weer naar hetGroene Strand. Daar zijn we vanmorgen ook begonnen. Nu is het wel tijd voor een consumptie. We genieten er weer van en van het zicht op al het gedoe voor ons. Er zijn wandelaars, zwemmers, surfers, veel fietsen en daarachter boten, die een plek gaan zoeken in de haven.

Terug aan boord bereiden we ons voor op een paar regenbuien, die verwacht worden. Jakob geniet nog even van de zon met zijn puzzelboek. Maar de buien komen ook echt. Vast een voorbode van de harde wind, die de komende twee dagen over het eiland gaat trekken.

Woensdag

En de wind komt al in de nacht. We liggen gelukkig aan hogerwal, zodat de twee boten die tegen ons aanliggen ons niet tegen de steiger drukken. De haven is weer flink vol en er zal best nog wat bijkomen. Toch is het rustig. Mensen genieten van het mooie weer en gaan wandelen en fietsen.

Voor het middaguur lopen we naar de Spar, want we hebben geen brood meer en ook geen avondeten of ontbijt. Beladen met tassen vol lopen we terug naar de boot. Het was heel druk in het dorp, er wordt vandaag vast niet veel gefietst vanwege de harde wind.

Wij stoppen nog wat energie in het afmaken van het manuscript. Jakob doet een laatste check en ik verwerk zijn feedback. Tegen een uur of vier is het manuscript goed genoeg om naar de uitgever te sturen. Toch best weer een spannend moment. Ik maak nog even een wandelingetje om wat af te koelen. Heerlijk.

 

Donderdag

De huifkartocht. Die hadden we nog niet gedaan. Om 9.15 stappen we in de bus naar Hoorn.   We halen net de starttijd van 9.30 niet en krijgen telefonisch het advies om met de bus naar de eindhalte bij de Boschplaat te rijden. Dat werkt goed. Als we daar 5 minuten staan, komt de huifkar aan en kunnen we instappen.

Er staat veel wind en we zijn blij dat we een jas hebben aangedaan. Via een duinpad komen we op het strand. Wat mooi om zo op dat lege strand naar de zee en de duinen te kunnen kijken, terwijl je in een huifkar met drie paarden ervoor lekker kan zitten. De wind komt van achter en dat is goed te doen. Er ligt een deken om over onze blote knieën te doen.

   Na een uur of twee zijn we aan het oostelijke eind van het eiland en zien Ameland in de verte liggen. De huifkar draait de duinen in en we hebben een stop van een uur, om te wandelen, te zwemmen (brr) of om je boterhammen op te eten.

De koetsier maakt een vuurtje in een duinpan en kookt er in een zwartgeblakerde ketel water voor thee en koffie. Een jaar of dertig geleden heeft Jakob deze tocht ook gemaakt en hij herkent de koetsier, het vuurtje en de ketel.

 

Heerlijk om zomaar helemaal niets te doen en je onder te dompelen in de natuur. Er staat een vogelwachtershuisje in het duin. De vogelwachter wenkt ons voor een praatje en laat ons een blik werpen door de telescoop. Ze zit daar een week, heeft eten meegekregen en wat opdrachten om tellingen te doen. Ook voorziet ze uitgedroogde voorbijgangers van water. Haar moeder is mee en een praatje daarmee is ook heel interessant.

 Als de koffie op is rijden we door het duin terug. De koetsier praat aan een stuk door, maar we verstaan er maar de helft van. Wat maakt het uit. Het gaat om de beleving.

Om half 4 zijn we terug in Hoorn. We zijn best koud geworden van het stilzitten en de koude wind. Er is nog net tijd voor een kopje thee voordat de bus ons weer terugbrengt naar de boot. Alweer een mooie dag! En heerlijk gegeten van de hete bliksem van de Foodsisters.

Vrijdag

Eindelijk verlaten we Terschelling. Het is mooi geweest. Vanwege de harde wind de laatste dagen is er niemand vertrokken, maar nu loopt de haven echt leeg. De voorspelling is noordoost 2-3.

   Als we het Schuitengat uitzijn, kunnen we het grootzeil zetten. Een uurtje later kan de kluiver erbij en kan de motor uit. Heerlijk. Het is bewolkt en af en toe valt er een buitje, maar wat deert dat.

Bij de sluis van Kornwerd aangekomen, zijn we daar natuurlijk niet alleen. De sluiswachter is voorbereid op grote drukte en bedient alle twee de sluizen tegelijk, zodat er heel wat boten in een keer geschut kunnen worden.

 Rond een uur of 2 zijn we weer op het IJsselmeer en laten het anker zakken in een kom achter de afsluitdijk. Een hele grote ankerplek, waar nog niemand is. Een paar uur later is dat anders. Er liggen nu een stuk of vijftien schepen. Maar het is zo groot hier, dat je echt geen last van elkaar hebt.

We drinken een aankomstbiertje met daarbij toastjes met Franse kaas. Wie doet ons wat!!

Morgen kijken we wel wat we verder gaan doen.

Maandag, 3 augustus, 2026, West Terschelling

Zaterdag

Het weer is prima vandaag en we gaan alsnog naar het Bunkermuseum. Dan maar zonder rondleiding. We hebben geen idee wat we gaan zien. Het terrein is veel groter dan we verwachthebben. Er is een route uitgezet en de bordjes bij de bunkers zijn zeer informatief. Die Duitsers waren toch best slimme jongens met hun Atlantik Wall. Alhoewel de fout die ze met hun reddings-boei hebben gemaakt, heel voorspel-baar was.

Het plan is om bij Stayokay koffie te gaan drinken op het mooie terras met uitzicht op de haven. Als er niemand te vinden is die koffie kan regelen, kijk ik binnen eens op m’n gemak rond. Dat ziet er echt heel netjes, maar eenvoudig uit. Best een mooie plek om een maandje te gaan zitten.

We lopen verder naar de haven en zijn benieuwd hoe het koffietentje El Carino is. Daar verkopen ze ‘s morgens broodjes en croisants en serveren koffie. Het ziet er gezellig uit. Er wordt Caraïbische muziek gedraaid, dat ons direct weer in de Carieb terug plaatst. Wat een leuke plek. Daar worden we echt blij van. 

   We lunchen aan boord en wandelen in de middag naar het Groene Strand. Het is laag water en het strand is erg breed. Er groeien leuke plantjes in de zoute bodem. Volgens Google is het zeekraal. We zien ook iemand die heel zorgvuldig de mooiste takjes plukt.

Na de wandeling eindigen we natuurlijk bij de Walvis voor bier en bitterballen. Het is tenslotte vakantie!

    

Zondag

Vanmorgen doen we niet veel. Om half tien wil de boot, waar we tegenaan liggen, vertrekken. Dat kan heel soepel gaan, maar wordt soms een dingetje. Het werd dus een dingetje, want de boegschroef, die je heel erg nodig hebt hier, liet het afweten. Maar eind goed al goed.

We besluiten om ‘s middags een strandwandeling te maken en gaan met de bus naar West aan Zee. Ons doel is Midsland aan Zee.

 

 

 

 

Daar zijn we sneller dan verwacht en gaan thee drinken in de strandtent.

Wat een saai donker ding is dat. Zodra de thee op is, lopen we over het strand weer terug naar West aan Zee. Daar is het veel leuker. En die kilometers kunnen we nog best aan.

Tot onze verbazing staat er een bord waarop te lezen is dat ze om 5 uur sluiten. Dat verwacht je niet hartje zomer. Het zal wel met het personeelstekort te maken hebben.

We bestellen snel wat te drinken en zijn nog net op tijd.

Met de bus van tien voor zes rijden we terug naar de haven. We hebben er weer een leuke dag opzitten met weer heel veel kilometers.

 

Maandag

Het wordt een warme dag vandaag met veel wind. Wat zullen we doen? We overleggen en besluiten niet veel te doen. Het is hoogwater en met veel wind is het vast leuk om naar de surfers te kijken. Na een lekkere luie ochtend, lopen we naar het Groene Strand, waar het druk is met surfers. Daar kunnen we lang naar kijken.

Vooral als ze net gaan beginnen en ze hun kite klaarmaken, daarna de wind erin laten lopen en tenslotte met hun plank het water in verdwijnen. Gaaf. Dan is het tijd voor koffie bij de Walvis. Het is niet erg druk en we vinden een mooi plekje

Terug aan boord eten we een boterham en zijn van plan om in het bos te gaan wandelen. Maar eigenlijk hebben we allebei geen zin. We zoeken een lekker schaduwplekje op de boot en vermaken ons met het kijken naar al die reuze jachten die binnenkomen en ons straatje vol leggen.

Vijftig voet is tegenwoordig heel gangbaar. In onze tijd was je al stoer als je een dertigvoeter had. Waar doen ze het van denken wij dan, (als oude muppets……).

Morgen wordt het weer heel warm en dan zonder wind. Ik denk zomaar dat we gaan fietsen, dan maak je je eigen wind.

Zaterdag 1 augustus, 2026, West Terschelling

Donderdag

Het wordt vandaag minder warm dan gister. We kunnen dus een lekker stuk gaan fietsen na het ontbijt. We nemen broodjes en drinken mee voor onderweg. Dat geeft zo’n lekker ouderwets gevoel. We beginnen langs de Waddendijk en genieten van het weidse uitzicht over het water en de schapen om ons heen.

.  Bij Lies verlaten we de dijk en rijden naar het midden van het eiland om koffie te drinken. Er is een mooi terras in het dorp. De cranberry taart smaakt prima. Het terras blijkt bij een heel mooi hotel te horen met de naam Walvisvaarder. Iets om te onthouden voor later.

De volgende stop wordt ‘ons’ bankje een stukje voorbij de Boschplaat. We zaten hier ook al in het voorjaar.

De broodjes smaken prima en het uitzicht blijft prachtig. We zijn vlakbij het Heartbrake hotel, maar dat laten we deze keer maar ‘rechts’ liggen.

   De route gaat verder door het bos naar Formerum aan Zee. Ook hier is weer zo’n groot strand. En natuurlijk een strandtent. Het is vandaag veel minder druk dan gister. We vinden een plekje op het terras en drinken wat. We hebben intussen al heel wat kilometers weggetrapt. Dat gaat toch echt lekker op zo’n luxe fiets.

     Het is nog een klein uurtje fietsen naar West Terschelling. Tegen half vijf leveren we de fietsen weer in. We hebben 42 km op de teller staan en een mooirondje over het eiland gemaakt. We laten ons die avond de mosselen goed smaken.

Vrijdag

Soms gaan de dingen anders dan gepland. Voor vanmorgen had ik kaartjes geregeld voor een rondleiding bij het Bunkermuseum. Ik was vergeten om naar het weerbericht te kijken.

Om 6 uur begint het zachtjes te regenen en daarna steeds harder. Dat zou de hele morgen gaan duren. Dan maar niet naar het museum. Ook geen probleem, want hier is ook vanalles te zien. Om ons heen worden de motoren gestart. In de stromende regen, met zeilpakken aan, manoeuvreren de schippers hun boten naar de uitgang, op een manier om respect voor te hebben. Er wordt niet geschreeuwd, er wordt geen boot geraakt en heel beheerst, alsof het prachtig weer is, worden de gekantkloste boten ontward en glijden, weliswaar met veel boegschroefgeluid, rustig naar buiten. Langzaamaan wordt de kluwen boten ontward en blijft er een bescheiden aantal liggen.

We maken er een rustige ochtend van. Dat komt goed uit, want de kilometers van gister zitten nog wel in de benen. Rond de middag wordt het droog. Ik doe wat broodjes in de oven en we lunchen in de kuip.

We maken er ook een rustige middag van. Jakob probeert de ankerlier te repareren, maar mist toch een belangrijke fitting die echt stuk is. Hij kan de boel wel goed schoonmaken en is lekker bezig. Ik doe niks, zit lekker in een stoeltje op het voordek en lees een boekje.

We wandelen naar de Spar voor boodschappen en genieten van de zon die weer is gaan schijnen. Als we teruglopen naar de haven, zien we dat de havenmeester gister op de meest bijzondere plekken nog zeilboten heeft laten afmeren.

Donderdag 30 juli 2026, West Terschelling

Maandag

We zijn al weer bijna een week op Texel. Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Na een  regenachtige, winderige zondag,  is het weer tijd om actief te worden.We gaan fietsen. Er wordt nog wel een buitje verwacht, maar dat kunnen we hebben.

Om 10 uur hebben we ieder een mooie E-bike en stappen op voor een rondje Texel. We beginnen langs de waddendijk. Die loopt bijna helemaal door tot De Cocksdorp. Onderweg stoppen we bij een markant stalen ding, dat de functie van baken voor schepen heeft. Het ziet er nieuw uit en staat er vast nog niet zo lang. We fietsen door naar Kaap Noord voor koffie met appeltaart. Alsof we nog niet genoeg gesnoept hebben de afgelopen dagen.

Dan begint het heel zachtjes te regenen. We zitten onder een soort dakdoek en blijven een beetje droog. Na een half uurtje stappen we weer op de fiets. Het iregent nog een beetje,, maar wat geeft het. Onze volgende stop is bij de Slufter. We volgen een heel mooi pad door deduinen, met af en toe wat bomen.

Bij de noordkant van de Slufter stappen we af om via een hoge trap naar boven te gaan, het duin op. Wat een geweldig uitzicht hebben we vanaf hier over het natuurgebied. Er staat een bankje, een prima plek om  onze meegebrachte boterhammen op te eten en te genieten van de weidsheid..

Het is gestopt met regenen en het wordt steeds zonniger. We fietsen naar De Koog en scoren alweer een ijsje. Tot slot doen we nog wat boodschappen bij de SPAR in Oudeschild en brengen de fietsen terug.

Wat een dag! Om negen uur kan ik m’n ogen niet meer open houden en ga lekker naar bed. Dat is wel slim, want het wordt een korte nacht.

Dinsdag

Om 5 uur loopt de wekker af. Ik ben al een poosje wakker. Zo gaat dat. Het begint een beetje licht te worden als we een kwartier later los maken van de kant. We zijn klaar voor een nieuwe plek. Dat wordt Terschelling!

   Om er comfortabel te komen, zeilen we eerst naar Harlingen en vandaar weer naar het noorden om bij Terschelling uit te komen. Het wordt een tocht van bijna 50 nm. Daar doen we wel een uur of acht over. De stroom staat mee en er waait een mooie wind van 3-4 bft uit het noordwesten. De zee is vlak en er zijn nauwelijks boten op het water. Echt genieten!

Als we langs de sluis bij Kornwerd komen is het net 8 uur geweest. Dat betekent dat deeerste lading boten er nu aankomen. Wat een drukte! De wind blijft ons goedgezind en we kunnen het hele stuk zeilen tot aan Harlingen.

Daar is iedereen ook wakker geworden en de stad spuwt een grote wolk boten naar buiten. Ojé, als die allemaal naar Terschelling gaan, is er voor ons vast geen plek meer. Vanaf het water bel ik met de havenmeester om te vragen of we nog kans hebben op een plekje. Ja hoor, antwoordt hij spontaan. Vaar maar lekker door! Dat horen we graag. Jonas doet extra zijn best en vaart 30 graden aan de wind. Die nieuwe kluiver (voorzeil) is toch echt goed besteed geld geweest.

Voor ons zien we heel veel witte zeilen, dus het blijft spannend hoe druk het zal zijn in de haven.

   

Nadat we de pont en de bruine vloot zijn gepasseerd, varen we door naar achterin de jachthaven, waar de steigers voor onze bootlengte zijn. En er is plek! Jakob keert behendig de boot om, want afmeren moet met de neus naar buiten voor de veiligheid. We vinden een mooi plekje naast een boot van dezelfde afmeting. Vriendelijke mensen!

En dan is daar ineens de Ulysse van Peer en Akke, die bij ons in de Buyshaven liggen en ook een Frans Maas hebben gekocht. Beetje groter dan die van ons en ook zo mooi. We ondernemen niet veel de rest van de dag. Jakob doet nog een dutje en ik lees m’n boek uit. De haven is intussen aardig vol geworden. Toch is het geen herrie, de Duitse bier drinkers zijn vast al eerder hier geweest.

Woensdag

Er staan vier flinke wasmachines hier, een goede plek om een was te doen. Het is een flink stuk lopen vanaf onze boot naar het havengebouw. Als ik een half uur moet wachten tot er een machine vrij is, ga ik lekker op een bankje in het zonnetje zitten. Daarna loop ik wel steeds heen en weer voor de droger en het ophalen van de was. Lekker veel stappen dus. Tevreden maak ik het bed weer op met schone lakens.   

Het is nogal warm vandaag. Ons eerste idee was om op de boot te blijven, omdat het daar goed te doen is. Maar ik had gelezen dat er bij Paal 8  in West aan Zee een ‘KNRM open dag’ zou zijn en dat is leuk. Met de bus is het een minuut of twintig. Het is best druk op het eiland en dus ook in de bus.

Bij Paal 8 is er van alles te zien. Prachtig materieel en een mooie loods. We snappen nu hoeveel geld hun activiteiten kosten.

Op het strand is het ook druk. Er is maar een klein stuk afgezet met vlaggen, waartussengezwommen mag worden. We gaan pootje baden en vinden het water nog best koud. Zwemmen stellen we nog maar even uit.

Dan komt al het materieel van de KNRM het strand op en wordt er een oefening gehouden. Indrukwekkend. De reddingboot, een kleinere rib, de helikopter, en veel strandwachten maken er een mooi spektakel van.

Als we teruglopen naar de strandtent, is er zowaar nog een plekje voor ons om wat te drinken.

 

Via de Spar in West gaan we terug naar de boot. De fietsen voor morgen hebben we vast opgehaald.

Als we terugkomen in de haven, ziet het wit van de boten. Het straatje waar wij liggen is helemaal volgebouwd. Je kan van de ene kant via de boten naar de andere kant lopen.

Toch is het geen herrie en het voelt helemaal niet onaangenaam. Het is duidelijk dat iedereen van het mooie weer en de mooie eilanden wil genieten.

 

 

 

 

 

Donderdag 23 juli 2026, Oudeschild

Het is dinsdagmorgen en de wekker loopt om 5 uur af. Onmiddellijk staan we op en kleden ons aan. Het schemert nog een beetje. Jakob maakt buiten de boel in orde en ik kook een ketel water voor in de thermoskaan. Het is 05.15 als we losmaken en de Oude Zeug verlaten. In verband met het getijde op de Waddenzee is het gunstig om rond kwart voor zeven de Waddenzee op te varen. Er staat een matige wind op de kop. Geen steunzijl nodig. Na een uur zijn we bij de Stevinsluis bij den Oever.

We roepen de sluiswachter op en hij verteltons dat hij de sluis gaat klaarmaken, maar dat de brug daarachter niet voor 8 uur opengaat. Vijf jaar geleden is dat ingesteld in verband met het spitsverkeer. Dat hebben wij dus gemist.

Na de sluis maken we vast aan het remmingwerk voor de brug. Het is 6.45 uur. We zijn dus voor niks zo vroeg opgestaan. Nou ja, nu hebben we de zon zien opkomen. Een kwartier later komen er nog meer boten uit de sluis. Die hadden het dus ook gemist, dat van die brug.

 Iets na achten komt een volle lading schepen uit de sluis. Voorop een enorme vissersboot. De brug staat intussen open en met volle vaart scheurt dat grote ding ons voorbij. De boot die tegen ons aanligt maakt een enorme klap door het boegwater van die visser. Gelukkig geen schade. Dan jut de brugwachter ons op dat we op moeten schieten. Wat een stress! NL 2026!!

Daarna begint een heerlijke tocht over het wad. De wind is matig, en doordat we het tij nu gemist hebben we tenslotte 2 knopen stroom tegen. Tja….

 We varen, soms met een snelheid van maar anderhalve knoop, tot aan het Gat van de Stier. Daar keert de stroming en  een uur later varen we de haven van Oudeschild binnen. Het is er niet druk en Jakob draait zijn schip feilloos in een box aan de F steiger. Mooie plek. Hier kunnen we een poosje blijven.

 

Woensdag

Heerlijk geslapen. Vandaag hoeven we niks. Nou ja, ik heb natuurlijk toch een lijstje gemaakt…

Na het ontbijt ruim ik de slaappunt leeg. Jakob helpt met het beddengoed naar de achterkajuit te brengen. Het plafond gaat een beurtje krijgen.

Gister heb ik het al afgesopt en vandaag komt er een nieuw laagje witte verf op. Het vereistwat rare bewegingen van mijn lijf, maar het gaat eigenlijk beter dan verwacht.
Ik heb vast wat plekjes overgeslagen, maar die komen morgen dan wel aan de beurt. Op het eerste gezicht ziet het er goed uit. Het stormt en regent buiten, dus dit is echt een mooi klusje voor zo’n dag. 

In de middag klaart het een beetje op. Er moeten boodschappen gedaan worden. De Spar is vlak bij het Museum Kaap Skil. Daar zijn we in geen jaren geweest en het schijnt helemaal veranderd te zijn.

Om half drie is het droog en we lopen, met een jas aan, naar het dorp. Jakob zoekt nog even zijn volgende schip uit, dat langs de kade ligt afgemeerd. Achter de dijk zitten de overdekte terrassen vol met vis etende mensen. Ze doen goeie zaken daar. Wij hebben gisteravond al een lekkerbekje verslonden. De vis is hier zo vers!

Het museum is de moeite waard. We treffen een man, die op dinsdag daar werkt, maar vandaag als gast aanwezig is met zijn familie. Hij kan het niet laten om ons van alles te vertellen over de uitgestalde voorwerpen. Zo gaaf! We zijn blij dat we hier naar toe gegaan zijn.

De Spar is om de hoek. Ze hebben niet alles wat we wilden kopen , maar genoeg om te overleven. We lopen terug naar de haven en Jakob gaat even op het bankje voor het haven gebouw zitten, terwijl ik de wc bezoek. Als ik buiten kom zit Robert daar, buurman uit de haven van Monnickendam. Wat leuk! We kletsen even bij en gaan elkaar later in de week zeker nog zien.

Terug aan boord is het al gauw tijd om eten te koken. Lekker Babi Pangang, dat was al weer een tijd geleden. Het lijkt wel of bepaalde gerechten echt bij het bootleven horen. Het waait nog steeds stevig, maar het blijft droog.

Morgen wordt het vast beter, want we willen op de fiets naar Den Hoorn. Daar is wat leuks te doen.