Oosterend, de Boschplaat

Zaterdag, 18 april 2026, sy Jonas     

We worden wakker om half 8. Het is grijs buiten, zoals was aangekondigd via het weerbericht. In plaats van ons om te draaien, gaan we toch uit bed, want de fietsen moeten op tijd worden ingeleverd. We houden niet van haasten en voor je het weet is het 9 uur.

     Om 9.02 (toch iets te laat) brengen we de fietsen terug en maken een praatje met de verhuurder. Omdat we op weg zijn naar het dorp, lopen we maar gelijk door naar de supermarkt. Het is nog heerlijk stil overal. Bij de bakker kopen we een halfje suikerbrood. Uiteindelijk zijn we in Friesland!

Terug aan boord begin ik met groente te snijden voor de soep. Lekker om een flinke pan te hebben voor het weekend. Ik bak gelijk maar een appelcake in de Airfryer. Dat soort dingen gaat bijna vanzelf, na al die jaren dat we aan boord gewoond hebben. Het voelt hier ook altijd zo echt ‘thuis’!

Buiten is het gestopt met regenen. Tijd om met de bus naar Oosterend te gaan. We willen wandelen over de Boschplaat. De bus is een kwartier te laat, maar wat geeft het. We rijden het hele eiland over naar de anderkant en genieten van de mooie dorpjes.

Een halfuur later zijn we in Oosterend en zoeken even welke kant we uit zullen gaan. We vinden een prachtig pad door de duinen, langs watertjes en weilanden. De lucht klaart steeds verder op en wordt tenslotte echt blauw. Wat is het mooi hier. Er zijn een paar fietsers en een echtpaar, dat met hun hondje wandelt. Wat is dat voorseizoen toch heerlijk rustig.

     We lopen de ene kilometer na de andere tot we eindelijk na bijna 10 kilometer een bankje vinden met een prachtig weids uitzicht

Dan ziet Jakob een vlaggenmast  in de verte. Daar is vast het Heartbrake Hotel! En inderdaad, een half uur later klimmen we het duin over naar het strand. Wat een wijdsheid!

We zitten een poosje op het terras, waar het heerlijk warm en beschut is met uitzicht op het brede strand en de zee. Het is tijd om verder te gaan, want we moeten ook nog met de bus terug en die rijdt niet zo vaak.   

Een half uur later zijn we in het dorp bij de bushalte. De bus van 17.45 is redelijk op tijd en brengt ons terug naar de haven. We hebben 14 kilometer gewandeld. Ik wist niet dat we dat nog konden. Het komt vast door de gezonde lucht hier.

Het eten smaakt ons meer dan goed. We zijn wel een beetje moe, maar dat mag ook wel. Morgen is er weer een dag, met weer een leuk plan.

Dit bericht werd geplaatst in Nederland op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.