Woensdag, 6 mei 2026, Vancouver – Juneau

Vandaag stappen we aan boord van het cruiseschip Zaandam, van de Holland America Line. Het inchecken gaat eenvoudiger dan verwacht. We lopen iets vroeger naar het schip (op nog geen tien minuten afstand van het hotel) dan aangegeven was en kunnen toch al onze bagage kwijt en in de rij voor ‘border control’ gaan staan.

  Eén van de medewerkers daar vertelt dat er vandaag 7000 passagiers van boord zijn gegaan en 7000 weer aan boord, verdeeld over drie schepen. In de agenda is dit in zwarte dag!! Toch verloopt het erg soepel. De douane doet niet moeilijk, maar maakt wel twee photos en neemt vingerafdrukken. Alleen van mij en niet van Jakob. Die ziet er natuurlijk veel betrouwbaarder uit.

Binnen het uur zijn we aan boord en kunnen op dek 8 alvast wat eten en drinken. Onze hut zou om 2 uur klaar zijn. En dat klopt ook.

De hut is echt een verrassing. Groot en mooi ingericht. Veel kastruimte en een flinke badkamer. Dat had ik niet verwacht. Bovendien staat er een fles Tattinger champagne en een doos bonbons op het bureau, als attentie van ‘Go Canada”, waarbij we deze reis geboekt hebben. Wat attent!

   De afvaart is om 3 uur en ik ga naar het achterdek waar het afduwen gevierd wordt met een drankje en muziek. Jakob blijft aan de voorkant kijken en komt later naar achter. Het zijn hele afstanden die je op zo’n boot loopt.

   Er is een bioloog aan boord, die uitleg geeft over vissen en beren en al snel zien we in de verte de eerste ‘humpback whales’. Jammer dat ze niet dichterbij waren. We schijnen er morgen meer te kunnen zien. We eten in een specialiteiten restaurant en genieten van een perfect diner met heerlijke wijn. Een goeie start.

Na het eten gaan we naar de openingsshow in een heus theater. Natuurlijk proberen we ook de stijlvolle trap uit, die naast een bijzonder orgel de verdieping verbindt. Het is allemaal een beetje ‘anders’, maar daar wennen we vast wel aan.

De eerste dag aan boord zit erop. Het schip is mooi, de bemanning heel vriendelijk en er is van alles te doen. Elke dag komt er een nieuw programma-overzicht in de hut. Volgens mij een beetje te veel van het goede, maar dat zal wel zijn omdat al die 1400 mensen beziggehouden moeten worden. En dat zijn er best veel. Dat benauwt me wel een beetje, vooral als ze allemaal zitten te eten in het grote restaurant, waar je kunt kiezen uit vijf verschillende type maaltijden. Maar zodra we dan de hut weer inkomen is er rust en onze eigen ruimte. We kiezen voor ontbijt in de hut, dat lijkt ons heerlijk, zonder al die mensen om ons heen.

Rond 5 uur wordt ik wakker. Het geluid van de motor verandert en ik kijk uit het raam. Ineens zie ik een pilotboot naast ons. We staan op het punt om van de Queen Charlotte Strait de Sound in te gaan, dus het grotere water op te gaan. Het is erg rustig, dus een pilot lijkt ons niet echt nodig, maar dat schatten we vast verkeerd in. Ik heb mooi de kans om een foto te maken. Hoe leuk is dat. We zijn nu wakker en slapen gaat vast niet meer lukken. Starks komt het ontbijt.

Vandaag varen we de hele dag en gaan ons laten vermaken. Dat begint met wildlife spotten, een mooie start.