Zaterdag, 18 april 2026, sy Jonas     

We worden wakker om half 8. Het is grijs buiten, zoals was aangekondigd via het weerbericht. In plaats van ons om te draaien, gaan we toch uit bed, want de fietsen moeten op tijd worden ingeleverd. We houden niet van haasten en voor je het weet is het 9 uur.

     Om 9.02 (toch iets te laat) brengen we de fietsen terug en maken een praatje met de verhuurder. Omdat we op weg zijn naar het dorp, lopen we maar gelijk door naar de supermarkt. Het is nog heerlijk stil overal. Bij de bakker kopen we een halfje suikerbrood. Uiteindelijk zijn we in Friesland!

Terug aan boord begin ik met groente te snijden voor de soep. Lekker om een flinke pan te hebben voor het weekend. Ik bak gelijk maar een appelcake in de Airfryer. Dat soort dingen gaat bijna vanzelf, na al die jaren dat we aan boord gewoond hebben. Het voelt hier ook altijd zo echt ‘thuis’!

Buiten is het gestopt met regenen. Tijd om met de bus naar Oosterend te gaan. We willen wandelen over de Boschplaat. De bus is een kwartier te laat, maar wat geeft het. We rijden het hele eiland over naar de anderkant en genieten van de mooie dorpjes.

Een halfuur later zijn we in Oosterend en zoeken even welke kant we uit zullen gaan. We vinden een prachtig pad door de duinen, langs watertjes en weilanden. De lucht klaart steeds verder op en wordt tenslotte echt blauw. Wat is het mooi hier. Er zijn een paar fietsers en een echtpaar, dat met hun hondje wandelt. Wat is dat voorseizoen toch heerlijk rustig.

     We lopen de ene kilometer na de andere tot we eindelijk na bijna 10 kilometer een bankje vinden met een prachtig weids uitzicht

Dan ziet Jakob een vlaggenmast  in de verte. Daar is vast het Heartbrake Hotel! En inderdaad, een half uur later klimmen we het duin over naar het strand. Wat een wijdsheid!

We zitten een poosje op het terras, waar het heerlijk warm en beschut is met uitzicht op het brede strand en de zee. Het is tijd om verder te gaan, want we moeten ook nog met de bus terug en die rijdt niet zo vaak.   

Een half uur later zijn we in het dorp bij de bushalte. De bus van 17.45 is redelijk op tijd en brengt ons terug naar de haven. We hebben 14 kilometer gewandeld. Ik wist niet dat we dat nog konden. Het komt vast door de gezonde lucht hier.

Het eten smaakt ons meer dan goed. We zijn wel een beetje moe, maar dat mag ook wel. Morgen is er weer een dag, met weer een leuk plan.

Vrijdag 17 april 2026, Waddenhaven Terschelling 

Vanmorgen gaan we na het ontbijt naar het havenkantoor om te betalen voor een aantal nachten. De havenmeester is er van 9-10 uur. Wat hij verder doet de hele dag, weten we niet. Nu we toch in het havengebouw zijn, gaan we gelijk maar douchen.

Ik verwacht een warme ruimte met lekkere douches. Helaas, de verwarming is uit en uit de douchekop komt een mager straaltje. Het is niet anders.

We maken een plan voor deze dag. Er is weinig wind en een sluimerig zonnetje, dus we gaan fietsen. Vlak bij de haven is een verhuur-adres. Een kwartier later zitten we op de elektrische fiets. Dat gaat lekker!

Tijd voor koffie. En waar kan je dat beter doen dan bij de bessenschuur in Midsland! We weten dat ze daar heerlijk cranberry gebak hebben. Na 20 minuten fietsen zijn we er. En het smaakt weer heerlijk.

 !We vervolgen onze fietstocht richting Kaap Hoorn, een restaurant dat in de duinen blijkt te liggen en niet aan het strand. Ook goed. Het schijnt nieuw te zijn en ziet er leuk uit. De lunch is perfect en heel betaalbaar. We kunnen er weer tegen.

Nu willen we naar de Waddendijk om zo terug te fietsen naar de haven. Het is even zoeken. Als de weg ineens ophoudt, horen we van een lokaal echtpaar, dat je gewoon langs dat stopbord moet rijden, dan kom je bij de dijk. Zij doen dit altijd. Wij nu dus ook.

En daar ligt de Waddenzee, onder aan de dijk. Het is laag water en het stikt er van de vogels. Nu nog lammetjes zien en onze dag is compleet. Ook dat lukt. Zo schattig!

Terug bij de boot rusten we een uurtje uit, want het is toch een flinke fietstocht geworden. Als afsluiting fietsen we daarna naar het ‘groene strand’ voor bier en bitterballen. Zoals gewoonlijk is het er tjokvol, maar we vinden nog een plekje.

Wat een geweldige dag hebben we gehad!!

Donderdag 16 april 2026, West-Terschelling

We worden gewekt door de zon die door het vluchtluik schijnt. Het wordt vast een mooie dag. Na het ontbijt lopen we naar de Jumbo. We zien dat het centrum klaar is voor de toeristen, want alle  terrassen staan keurig in het gelid. Met volle rugzakken (ja, ook flessen…) lopen we terug naar de boot. We hebben geen haast en drinken op ons gemak koffie.

Om half 12 maken we los en varen richting de Kornwerder sluis. Altijd spannend hoe lang dat gaat duren. Deze keer gaat het supersnel. We kunnen zo naar binnen varen en de schutting is snel, want het waterniveau tussen binnen en buiten is niet veel. Het gaat zo snel, dat een foto maken erbij in schiet. 

Op de Boontjes, richting Harlingen hebben we nog een knoop stroom tegen. Geen probleem, want we hebben de tijd. Er komen mooie schepen langs op weg naar Harlingen. We varen met de kluiver (voorste zeil) en de bezaan (achterste zeil). Het waait 4 Bft uit het zuidwesten.  

Als we bij de Pollendam komen wordt het water onrustig en hebben we de stroom flink mee, maar de wind, die naar het noordwesten draait, staat pal tegen, dus moet de kluiver ingerold worden. Het houdt ons lekker bezig

Twee uur later veranderen we van koers in de Blauwe Slenk en kan het voorzeil weer uit. Heerlijk, zonder motor erbij. Het is rustig op het water. Alleen de pont en twee werkschepen komen we tegen. Oja en ook zo’n reuze vissersboot, die zijn flink gegroeid de laatste jaren. Het Schuitengat, waar we als laatste doorheen varen, wordt steeds breder en dieper. Jaren lang was het te ondiep en moesten we omvaren door de Meep.

Terschelling begint het weer flink door te waaien. Dat is lastig met aanleggen. We moeten met de neus naar buiten tegen de steiger aan, waar een dikke dwarswind op staat. Maar het lukt, vanwege Jakobs geweldige manoeuvreer kunst. We steken alle stootwillen tussen de steiger en de boot en hopen dat de wind gaat afnemen.

Een uur later neemt de wind af. Ik laat de stootwillen maar gewoon hangen. Er komt vast weer veel wind. We zitten lekker nog een poosje in de kuip van het zonnetje te genieten. Ik kook bami, we kijken een filmpje en gaan tevreden naar bed.

Woensdag, 15 april 2026, Makkum

Wat heerlijk dat de winter weer voorbij is. De zon heeft zich de laatste tijd regelmatig laten zien. Al zijn de nachten nog koud, overdag is het heerlijk.

We hebben met Pasen een ontdekkingsreis op het Randmeer gemaakt met onze nieuwe motorboot ‘hannah’ en weten nu hoe het werkt om ermee door een sluis te varen en af te meren in een haven of langs de wal. De nieuwe manier van havengeld betalen is even wennen. Alles gaat met Apps en QR codes. En in Harderwijk sturen ze de rekening voor het liggeld aan het einde van de maand pas. Die variant hadden we nog niet eerder ontdekt. We zullen er wel aan wennen.

Nu is het tijd om weer met Jonas te gaan te zeilen, want het zeilseizoen is echt begonnen. Wij hebben er al wat vroege mijltjes opzitten. Half maart zeilden we naar Hindeloopen om de accu’s te laten vervangen. Tevens tankten we 250 liter diesel. Dat werd bij elkaar een duur uitstapje, maar een goed begin van, naar we hopen, veel mooie mijlen.

Vandaag maken we daar een start mee. We hebben tien dagen de tijd om weer te wennen aan de zeilboot bewegingen en het frisse weer aan dek. Rond 12 uur verlaten we de haven van Enkhuizen en zetten koers naar Makkum. Er is niet veel wind en Jakob stelt voor om de genaker uit de zak te halen. ik ben eerst wat terughoudend, want het is best een gedoe, maar we doenhet.

Met dit rustige weer blijkt het helemaal geen gedoe te zijn. Al snel ontvouwt het grote zeil zich en geeft ons een snelheid van rond de 4 knopen. Niet verkeerd. 
De zon begint te schijnen, wat wil je nog meer. Echt genieten, zo’n eerste dag. We willen Makkum voor 7 uur bereiken, dus zetten het laatste uur de motor bij.

We vinden een plek aan de kopsteiger in de gemeentehaven en nemen een drankje op de goede aankomst. Morgen willen we rond 12 uur door de sluis gaan bij Kornwerd en kunnen voordien dan nog wat boodschappen doen.

Maar nu eerst lekker eten en op tijd naar bed, want de nachten zijn nog koud.

Haha, dan komt er een berichtje van Martin en Ellen, dat ze in Makkum zijn om te eten aan het strand. Als ik reageer dat wij net met de boot zijn aangekomen, kan het niet anders dan dat we elkaar gaan ontmoeten.

Snel ga ik koken en we hebben bijna ons eten op als ze naast de boot staan. Wat leuk! Dit zijn van die momenten, die kan je vantevoren niet verzinnen. Zo bijzonder! Als ze naar huis zijn, gaat Jakob afwassen en ik maak de bedden op. Tevreden over deze mooie dag stappen we, iets later dan gepland, ons bed in.