Categoriearchief: Carieb

De week vliegt om

Wat gaat het toch snel die tijd. Zeker omdat ik alles lekker langzaam doe. Maar er gebeurt ook wel wat hier in de tropen hoor.

Afgelopen dinsdagochtend heb ik Gijs de rigger opgehaald met de dinghy. Hij heeft de verstevigingsplaatjes op de mast gemonteerd. Ik had in Suriname gezien dat een bout die dwars door de mast loopt en het vastmaakpunt is voor de twee zijstage (het onderwant) aan stuurboordzijde een beetje had ingevreten in de mastwand. Dus het gat waar hij in zit had ruimte gekregen.

Door nu een plaatje over dat gat te maken en die goed vast te maken met popnagels wordt d’r bout weer strak vastgehouden. Ook maar meteen aan de andere kant eenzelfde plaatje laten zetten. Die plaatjes had ik bij mijn laatste bezoek aan NL in Monnickendam laten maken bij de firma Slot. Die zijn super handig en bekwaam.

verstevigingsplaatjes

verstevigingsplaatjes

Maar…. Toen wist ik de ronding van het profiel van de mast niet: dus vlakke en geboorde plaatjes meegenomen. Hier op t Spaanse water een mal van de ronding gemaakt van een dekseltje van een houten sigarenkistje. Daarmee met plaatjes naar Westec de specialisten in rvs hier op het Roland. ( hebben we de davit ook laten maken tot volle tevredenheid).

Ik dacht dat doen ze op de rollenbank, maar nee daarvoor waren de plaatjes te klein. ‘We doen het op de kantbank’. Oeps die kan toch alleen maar haaks omzetten? Nee hoor steeds klein beetje en dan weer verzetten richeltje voor richeltje. OK….. Ben benieuwd.

Toen ik de plaatjes kwam halen waren ze precies in vorm en zo ontzettend mooi gebogen. WoW.

En toen Gijs ze ging monteren kleefden ze als het ware tegen de mastwand. Zo perfect hadden ze ze gebogen. Oh ja Gijs had er ook pasta tussen gedaan tegen de elektrolyse werking tussen aluminium en rvs. Dus kleven deden ze sowieso. Ik durf met deze mast nu wel weer een grote tocht te maken. Voelt extra veilig.

Woensdag met René en Birgit naar de synagoge in Willemstad geweest. We kregen een rondleiding van Johan die ik ken van de Fortkerk. Hij is officieel gids en weet er ook alles van. Ik was nog nooit in een synagoge geweest. En dit is de oudste, nog in gebruik zijnde synagoge in de carieb en ver daar buiten. De mannen moeten een keppeltje op. Dus zo gingen René en ik op de foto. We staan er devoot bij maar dat was meer om te laten zien dat we wat op ons hoofd hadden.

In synagoge Willemstad

Mooi was het verhaal over het zand op de vloer. Dat herinnert de joden aan de tocht door d’r woestijn. En zo werden er nog vele details toegelicht.

Wat zijn die perkamenten rollen ook bijzonder. En zeker als die gerestaureerd worden. Als er tekst is beschadigd dan wordt een stukje oude inkt weggekrast door een daartoe bevoegd persoon en die heeft super oude inkt waarmee hij de tekst herstelt. Behalve als de tekst het woord God betekent. Dan mag er niks van de tekst afgekrabd worden. Alleen maar inkt toevoegen. Je mag van God dus niks afhalen je mag Hem wel groter maken. Mooi om daar foto’s van te zien.

Donderdag werd gestaakt op het eiland. Iedereen zo’n beetje. Zelfs de scholen waren dicht. Beetje logisch want grote delen van het eiland kregen ook geen stroom. De stoplichten deden t niet, winkels dichtgezet geen stroom betekent geen verlichting geen koeling geen kassa…. Grote schadepost waarschijnlijk.

Toen ik naar de kerk reed om te gaan orgelspelen hoopte ik dat daar wel stroom zou zijn. Kans was groot want de kerk is onderdeel van het fort waar een deel van de regering zit!! En ja er was stroom. Het kerkelijk bureau was wel gesloten. Maar ik heb een sleutel.

Dat is ook een verhaal…..

Afgelopen maandag heb ik René en Birgit meegenomen naar punda zodat zij konden gaan vragen of de ambassade van de USA ook een visum zou kunnen maken. Dus hen afgezet en daarna door naar de kerk. Die was nog op slot. Maar gelukkig/ ik heb de sleutels gekregen.

Ik naar binnen en dan moet aan de binnenkant de knip er op. Ik spelen en opeens hoor ik gebonk. Oh jee. Kan iemand niet naar binnen?? Ik ben via de achterdeur gegaan.

Om een lang verhaal kort te maken: de deur waarop ik de knip had gedaan is de enige toegangs deur die van buiten af open kan. De kosteres heeft een uur lang geklopt, gebeld naar mensen of die misschien mijn telefoonnummer hebben en tenslotte aan een bouwvakker die hier in fort azn t werk zijn gevraagd om hard nog harder op de deur te bonken. Dat heb ik gehoord.

Dus sorry, sorry, ik wist niet dat, excuus, etc.

Orgel in Fortkerk

Orgel in Fortkerk

Ik weer verder spelen, beetje lang kennelijk ( ik vergeet als ik speel vaak de tijd) dus om half drie hou ik het voor gezien. Hoor ik vandaag op t kerkelijk bureau dat de kosteres zwaar migraine had en dat ze het wel erg lang vond duren. Hoewel ik zachtjes speel waar ze overigen blij mee is, zeker als ze een rondleiding geeft want daarvoor is ze elke dag in de kerk..

Ja alles/iedereen heeft zo zijn gebruiksaanwijzing, maar t staat er vaak niet op.

Vanmorgen kreeg ik mailtje of ik de voor xondag ingeroosterde organist zou willen vervangen. Leuk, Finn,dus vanmorgen nog uurtje de liedjes geoefend. Uurtje maar. Daar kan kosteres goed mee leven. T is weer goed tussen ons gelukkig.

Morgen wordt onze lege groene gasfles gevuld. Onze NL flessen hebben geen ontluchting. De bbq flessen hier wel. Dus willen ze onze flessen niet vullen.

Daar hebben we het volgende op gevonden: Een paar van de zeilboten hebben hier een bbq fles gekocht. Er zijn er nu drie. Die laten we hier professioneel vullen. Dan gaan onze lege en de gevulde bbq flessen naar sy Hagar waar ze een hogedruk koppelslang hebben gemaakt met aan ene kant ons type aansluiting en aan de andere kant de bbq fles type aansluiting. De bbq fles op de kop boven onze lege fles en dan stroomt het vloeibare gas van boven naar beneden. Duurt even maar dan heb je ook wat.

Ik doe 1 fles van ons want in Colombia kunnen ze onze flessen weer gewoon vullen. Het verhaal hier gaat dat ze daar alles kunnen en willen vullen met gas, zelfs als je het in een boodschappentas van AH wilt hebben….

Oh ja, gisteravond was ‘de Pier’ speciaal voor de zeilers open ondanks dat ze geen stroom hadden. We eten daar allemaal op de donderdagavond een heerlijk zeilersmaal tegen een heel schappelijke prijs. Gelukkig had ik cash bij me want pinnen kon niet vanwege de stroom. En gelukkig was het bier ook nog lekker koud.

Zo je leest: een week gaat hier snel!

Alleen maar niet eenzaam

Het is vrijdag 9 september en ik heb het gebruikelijke ochtendritueel al achter de rug: 07.00 uur opstaan, zwemmen (elke dag stukje verder, nu al rondjes die 3 kwartier duren…)
Ontbijten en dan de dagindeling maken.
Vanmorgen komt de ‘rigger’. Dat is iemand die specialist is in het staande want. En het staande want is alles van de masten en de ijzeren draden die de masten overeind houden.

Sinds Hanny naar NL is, is het veel stiller op Jonas. Best wel onwennig na zo lang samen. Maar nog een kleine 4 weken en ze komt weer terug.
Dan gaan we het vervolg van onze reis voorbereiden (eten inkopen etc).
Ik benut deze vier weken om Jonas voor te bereiden op het volgende traject. Want…..
Alles gast stuk. De zoute omgeving en de felle zon doen zeer langzaam hun slopende werk.

Nu is het niet alleen maar werken hoor. Genieten hoort ook bij elke dag.
Ik vind het super heerlijk dat ik op het orgel in de Fortkerk mag spelen en heb inmiddels al de sleutel van de kerk. Gisteren heb ik met de kosteres de bel uitgeprobeerd. Het probleem daar is nl dat je als organist de ds in het liturgisch centrum niet kan zien ondanks de grote spiegel aan de muur. Een kroonluchter hangt er tussen.
Bij Kooyman (soort Gamma) heb ik een draadloze deurbel gekocht. Het heeft ca 7 verschillende deuntjes en 1 pringggg.
Als je nu beneden in de kerk op de deurbel drukt hoor je bij t orgel de bel want die ligt vlak achter je op de kast van het rugwerk.
Het gevaar is wel dat als men op een piepklein knopje op de deurbel drukt de deurbel zich last horen als de Big ban of Jinglebells. Dus maar even afwachten of het naar tevredenheid gaat werken in de praktijk. Ik moet er nu al om lachen…..

De lasser die onze verbogen David (grote beugel waarmee we de dinghy uit het water kunnen hijsen) opnieuw heeft gemaakt, heeft ook eindelijk zijn geld. Niet dat we traag zijn in betalen. In tegendeel. 60% vooruit en bij aflevering de rest. Dat deden we via een elektronische betaling aan de bank de carieb. Maar in de week nadat we de David hadden opgehaald kregen we een mailtje van de lasfirma waar het geld bleef. Hanny kijkt op onze rekening en ziet dat beide bedragen zijn afgeschreven. Afschriften daarvan gestuurd naar de lasfirma. Twee dagen later weer een mailtje: nog steeds geen geld ontvangen. Hanny belt met de ING. Die willen wel een onderzoek starten maar dat kost 30 euro en t duurt zeker vier weken voordat we wat te horen krijgen en dan moeten de bank de carieb en tussenpersonen(?) wel meewerken.

Toen Hanny vroeg of ze gewoon niet even met de bank de carieb konden bellen was het antwoord dat het zo niet werkte…..
De volgende dag reden wij naar Willemstad om bij de bank de carieb langs te gaan. We gaan zelf wel informeren. En als t niet zou lukken zouden we de lasfirma cash gaan betalen en het onderzoek van ING afwachten.
Op de parkeerplaats zagen we het hoge bankgebouw maar ook een kleiner gebouw met daarop de tekst ‘transfer’. Daar naar binnen (was geen klanteningang) maar er kwam net een mevrouw naar buiten en die legden we het probleem uit.
Zij verdwijnt achter een deur en even later geeft ze de vraag door aan een collega want zij moest lunchen. Die collega vraagt ons de gegevens en verdwijnt weer achter de deur. Even later komt ze terug met de mededeling dat het eerste bedrag, die 60% de vorige dag op de rekening van de lasfirma was geschreven. T geld was bijna 2 weken onderweg geweest. Wat doen die banken er toch mee? Je vertrouwd ze steeds minder.
Maar goed het probleem was opgelost en de andere 40% zou nu ook wel aankomen. Hanny heeft vervolgens de zoekopdracht bij ING gecanseld.
Mooi om te zien hoe adequaat Hanny die zaken oppakt!!

Inmiddels is de rigger geweest en we hebben afspraak gemaakt dat hij komende dinsdag de plaatjes op de mast gaat maken.

rigger in mast

rigger in mast

Wat en hoe vertel ik wel als t klaar is, maar hier alvast een foto van de rigger in de mast en van de plaatjes die hij op de mast voor versteviging van het onderwant gaat monteren.
Hij heeft er het goede gereedschap voor!

verstevigingsplaatjes

verstevigingsplaatjes

Vanavond weer niet zelf koken……..
Dinsdagavond heb ik soep gegeten die Hanny nog had gemaakt. Woensdag heb ik dan voor het eerst weer zelf gekookt. Ik had vis gekocht en wokgroenten. Samen met de rijst een heerlijk maal. De foto is van de vis in de wokpan.

vis in de wokpan

vis in de wokpan

Gisteren in “De Pier” de zeilersmaaltijd gegeten. Zoals elke donderdagavond weer verrukkelijk.

En…… vanavond eet ik op de “Blue Spirit”. Wat een leven toch he als ‘man alleen’.

Maar je ziet/leest: niet eenzaam!!

Bijzondere ontmoeting

Dinsdag 6 september 2016

Wie leven hier van leuk uitje naar gezellig evenement. De spierpijn van de wandeling is nog niet over of we gaan weer op zondagmiddag naar de wekelijkse BBQ op het strand van St. Barbara. Ik had intussen weer contact gehad met Martine, dochter van Rob en Monique (sy Baloe) en ze wilde wel graag mee naar de bbq.

Het blijkt dat ze in het resort daar gewerkt heeft, dus leuk om nog even oude collega’s op te zoeken. Ik haalde haar op bij de steiger van Kima Kalki, een klein haventje hier vlakbij. We gingen met de dinghy naar het stand en hadden weer van alles mee. Het is ieder keer weer anders daar, afhankelijk van de mensen die er zijn. Deze keer was het supergezellig. En er waren hele lekkere dingen. Sommige vrouwen zijn zo creatief! En lenig!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Echt lekker veel kletsen en eten, even afkoelen in het water en dan weer een gezellig praatje. Ineens was het bijna donker en gingen we maar snel terug naar de boot. Tja, gezelligheid kent geen tijd.

Gister had ik een bijzondere ontmoeting. In de tijd dat ik in Den Haag woonde was ik bevriend met Helen van der Kroef, Yoga juf, praatpaal en warme vriendin. Ik hoorde vaak verhalen over de dochter van Cees, die ook solo zeilde in haar Janneau en op een goeie dag een catamaran ging bouwen met de man die ze ontmoet had. In 2010 vertrokken ze voor het grote avontuur op de oceanen. Ik luisterde altijd vol bewondering, want ik was ook solozeiler, had toen nog een Dehler en droomde van Frankrijk, Engeland en Scandinavië.

Het leven ging verder. Ik verhuisde naar Hoorn, Helen’s leven hield plotseling op en ik dacht niet meer aan Reinhilde. Ik keek nog wel eens naar hun blog, maar daar bleef het bij.

Wat schetst mijn verbazing als ik ineens hun boot, de Bella Ciao, hier op het Spaanse Water zie liggen. Niet te geloven. We hebben contact gemaakt en beseften hoe bijzonder dat was. Het leven van mensen kan toch zomaar een onverwachte wending nemen. We zijn nog lang niet uitgepraat, dus dat gesprek gaan we in oktober voortzetten. Wonderlijk toch?

IMG_4398

Op dit moment is mijn uitzicht heel zonnig, mooi en tropisch. Dat gaat veranderen, want ik kom een paar weken naar Nederland om wat persoonlijke zaken te regelen. Het is deze keer niet de bedoeling dat ik een “meet and greet” tour maak, dus wees niet teleurgesteld als je me niet ziet.

Jakob blijft aan boord en heeft intussen een ruime zeilvrienden kring om zich heen. En… er ligt natuurlijk een klussenlijst. De avonturen in de Carieb worden dus nu door Jakob met jullie gedeeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Mijn uitzicht gaat dus even veranderen en ik hoop dat het in Nederland een beetje aangenaam weer is.

 

Never a dull moment

Zaterdag 3 september 2016 

IMG_4339 De afgelopen week hebben we uiteenlopende dingen gedaan, die ons lekker bezighielden. De Iphone speelde daar ook een redelijk grote rol in.

Het data kaartje in allebei onze telefoons was leeg. En we hadden advies gekregen om via internet data te kopen. Ik deed het eerst en dacht dat het gelukt was. Maar na 5 minuten was het alweer gedaan. Jakob laadde ook zijn data bij met het zelfde resultaat. Dus het eerste wat er op ons programma stond was een bezoek aan de Digicel winkel. Daar bleek dat we belminuten hadden geladen en die smelten weg als je ze voor data gebruikt. Dure grap. Maar goed, we waren weer verbonden.

Intussen is de Zensation aangekomen en ligt naast ons. En…. zij hadden al maanden een pakje voor ons in hun boot. Dat hadden ze opgehaald op Tenerife is is nu naar heel veel zeemijlen hier aangekomen. Is dat niet geweldig?IMG_4333

IMG_4332

 Het is een koperdraad constructie voor de SSB. Wat zullen we goed bereik hebben straks op de Pacific (oja, Jakob moet het nog wel even inbouwen).

IMG_4330’s Middags vermaakten we ons op KokoMo Beach, waar we gezond lunchten met een heerlijke salade en lekker gingen zwemmen en snorkelen in het heldere blauwe water. Dat was een heerlijke relaxte middag, waarbij we zelfs bedjes huurden om op te liggen. Het moet niet gekker worden.

Intussen was er bericht van de organist van de Fortkerk dat er een organisten vergadering was op woensdagavond. Nou, dat is dan toch leuk als je daarvoor wordt uitgenodigd. Ik ging natuurlijk wel mee. We gingen rond een uur of 3 al naar Willemstad, om rond 6 uur niet in de file te raken. We waren mijn tas vergeten, dus ik haastte me terug aan boord en wilde weer in het bootje stappen. Dat ging niet helemaal goed, dus voor ik het wist ging ik koppie onder en Jakob ging heel solidair met me mee. Mmmm. Haastige spoed is zelden goed. We moesten eerst droge kleren aantrekken, onszelf weer een beetje opkalefateren en deden een nieuwe poging. Dat ging goed.

IMG_4347We waren op tijd in de stad en kwamen nadat Jakob naar de kapper was geweest, terecht op een klein pleintje waar een band begon te spelen.

IMG_4338

IMG_4336 Het is bijna North Sea Jazz hier, dus daar had het misschien wel mee te maken. We zaten heerlijk te genieten van de muziek, de mensen en happy hour…. Op tijd liepen we naar de Fortkerk.

Het werd en hele geanimeerde bijeenkomst, voorgezeten door de dominee, die ook voor de koffie had gezorgd. Er werd van alles besproken en tenslotte werd er besloten dat de hulp organisten een sleutel zouden krijgen van de kerk, zodat ze konden spelen wanneer dat nodig was. (Tja, zo gaat dat hier!). Jakob maakte een afspraak om op donderdagmorgen al gelijk te kunnen spelen.

We konden ons om 11 uur melden bij Algemene Zaken, dat in het fort gevestigd is. Daar werkt Luutsen de Vries, de vaste organist van de kerk. We werden vriendelijk ontvangen en kregen nog een kleine rondleiding door de vleugel waar hij werkt. Heel leuk. En toen, op naar het orgel. Een collega van Luutsen ging ook mee. Die bleek achteraf kerkvoogd te zijn geweest in Kralingen, waar Jakob jaren Scriba was. Wat een kleine wereld.

IMG_4351Het orgel was prachtig. Al snel zat Jakob op het bankje en liet zijn vingers over de toetsen gaan. Bach klonk weer door de ruimte. Jakob zette alle registers open en alle ambtenaren konden meegenieten van de orgelklanken. Heerlijk.

Vervolgens gingen we op zoek naar een winkel waar ze Iphones kunnen repareren. Die vonden we in Salina, maar omdat de stroom in een groot deel van Willemstad was uitgevallen, kon er niet direct gekeken worden naar de telefoons. De volgende dag konden we terugkomen.

IMG_4344

’s Avonds was er weer schippersmaal bij de Pier. We waren bijna weer te laat, want we hadden de nieuwe davit en de extra steunen voor de hekstoel opgehaald en die moesten toch even bevestigd worden. Maar gelukkig konden we nog mee eten. Het was weer heel gezellig en het eten smaakte goed.

Vrijdag gingen we vol verwachting naar de Iphone reparatiewinkel. Maar helaas, de Iphone van Jakob is helemaal geroest vanbinnen. Dat zal niet alleen van de plons in het water komen, maar waarschijnlijk toch van het blootstellen aan de zilte zeelucht. Mijn Iphone zal het binnenkort dus ook vast opgeven. Tja. Het is niet anders. Gelukkig kon Jakob weer heerlijk spelen op het Fortkerkorgel, dus dat maakte heel veel goed.

En eindelijk hebben we nu de Tugboat gezien die in de Tugboat baai (hoe kan het anders) onder water ligt. We gingen daar met Ellen (Acapella) naar toe, want zij wist waar we moetsen zijn. Geweldig wat veel verschillende vissen zwemmen daar op, in, en onder de sleepboot. Helaas had ik de camera niet mee, maar dat komt een volgende keer zeker!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEn om de spieren in beweging te houden, maakten we vanmorgen met Ellen (Acapella) een wandeling van Jan Thiel naar het Seaquarium.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr zou een gewoon pad zijn, maar wij kwamen al snel bij een rotsig pad uit, waarvoor je redelijk wat klim ervaring moet hebben. Ellen heeft geklommen, dus die ging voorop. Als een berggeit volgde ze het paadje. Wij klauterden erachteraan. Best pittig, maar heel erg mooi!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Toen we niet verder konden zijn we omgekeerd op zoek naar het gewone pad. Dat vonden we en aan het eind ontmoetten we de 2 gezinnetjes van de Sailor Moon en de Estrella, die hadden het gewone pad met de buggy’s gelopen.

Terug hebben we ook het gewone pad genomen, want m’n knieën hadden best een stevige training gehad. Maar het was heel erg de moeite waard.

Terug op het Spaanse Water

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWoensdag 24 augustus 2016

Wat vliegt de tijd. Het lijkt of we alweer een week hier voor anker liggen op het Spaanse Water, maar dat is niet zo. Het laaste bericht was over de motor die niet wilde starten en dat we nog een poosje in de Marina bleven liggen. Gelukkig liep dat goed af.

Zaterdagmorgen vertrokken we rond 7 uur naar Jonas om eens goed alle draadjes van de motor na te kijken, En jawel, Jakob vond een draadje wat los zat, maar op het oog niets met het starten van de motor te maken kon hebben. Op de motor zit een klein kastje met (voor mij) geheime elektrische verbindingen. Daar zat een plug in die Jakob eruithaalde, doormeette en waarvan hij zei: hmmmm. Ik weet het niet. Hij plaatste de plug terug en niet te geloven, de motor kon weer starten. Het lijkt alsof het de combinatie van de plug en het draadje was, maar hij deed het weer. De accu, die ’s nachts was opgeladen, hield de spanning vast. Tja en moet je hem dan vervangen?? We besloten de nieuwe accu veilig op te bergen voor eventueel gebruik op een later moment. De motor werd nu verwend met nieuwe olie en een nieuw filter, terwijl ik naar AH ging om boodschappen te doen.

Rond 5 uur gingen we tevreden terug naar het huisje en namen een biertje op de goede afloop.

IMG_4195Zondag wilden we naar de Fortkerk, die deel uit maakt van Fort Amsterdam. Maar, er moest nog wat worden opgferuimd en schoongemaakt aan boord, dus toch maar weer vroeg uit de veren. We waren op tijd klaar met de bootklussen, gingen nog even onder de douche en konden met nette kleren aan ons vertonen bij de kerk.

IMG_4199Die liep lekker vol met jonge mensen, want het bleek de opening van het schoolseizoen te zijn, waarbij de kerk en de staat een rol vervullen. Het was een leuke dienst met inbreng van kinderen en een dominee die er goed op inspeelde. De Gouverneur (een vrouw met een vrouwelijke adjudant van de Marva) was aanwezig en sprak ook nog wat onverstaanbare goedbedoelde woorden.

IMG_4196Na afloop raakten we een de praat met een man, wiens vrouw voor 3 jaar een contract als jeugdpredikant voor de 3 gemeentes had. Hij kon zijn werk digitaal en per telefoon doen en hun dochter deed HAVO-5 in Willemstad. Ook best een avontuur allemaal. We begonnen over het orgel en alras werd Jakob toegezegd dat hij in de Fortkerk kan spelen. Tot nu toe hebben we nog geen mailtje gekregen over hoe en wanneer, maar dat zal wel snel komen.

We haalden daarna de zwemspullen op van de boot en vertrokken richting San Juan om een landhuis te bekijken en te snorkelen in een rustige baai. IMG_4200

Onderweg wilden we lunchen bij E Laterna, maar de keuken was al dicht, dus werd het koffie met taart. Dat vulde zeker net zo goed als een hele lunch.

Het landhuis konden we helaas niet bezichtigen omdat er geverfd werd, maar het strand konden we via een prive weggetje bereiken en was erg leuk. Heerlijk om weer onder water tussen de vissen te liggen. Zo ontspannend. We merkten allebei dat we toch wel moe geworden waren van 2 weken hard werken.

Rond 4 uur waren we terug bij het huisje en zouden naar het St. Barbara strand gaan voor een borrel met de zeilers. We hadden intussen gehoord dat Acapella in het Spaanse Water lag en zouden Martin en Ellen bij de borrel ontmoeten. Maar halverwege kwamen we ze al tegen en we keerden om, om op ons eigen terras lekker bij te praten. Heel erg gezellig.

Maandag gingen Martin en Ellen met onze auto mee om in te klaren in Willemstad. Ze brachten ons naar de haven en namen de auto ’s middags mee terug naar het Spaanse Water. Heel handig voor hen en voor ons. Ze maakten mooie foto’s toen we door de Pontjesbrug voeren. Superleuk!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

IMG_7593  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

IMG_7597  IMG_7603

De rekening van de haven viel mee. En was precies wat we hadden afgesproken. Dus alle spookverhalen over fouten in rekeningen zijn hiermee ook weer de wereld uit. We hebben daar prima op de kant gestaan en de service was uitstekend. Een echte aanrader dus, die Curacao Marine!

De tocht over zee naar het Spaanse Water ging ook goed. We hadden de wind op de kop, maar Jonas zit daar niet mee en wij ook niet. We hadden het grootzeil dubbel gereefd bij staan voor de stabiliteit en dat hielp echt, want toen we het zeil bij de ingang van het Spaanse Water weghaalden, werd de boot een stuk onrustiger. We liggen weer op ons oude plekje, vlak bij de Boyo en hebben intussen alweer 2 nachten aan boord geslapen. Het is wel een stuk warmer, maar het gewiebel is ook weer heerlijk.

Gister hadden we een hele lijst met winkels waar we naar toe moesten, waarbij we niet alles konden vinden wat we zochten, maar we houden vol. De Welmoed wijn was in de aanbieding bij AH, dus daar hebben we een flinke voorraad van ingeslagen….

Vandaag heeft Jakob de nieuwe Bilgepomp geinstalleerd en hij werkt prima. Ik heb een extra stuk zonwerend materiaal gekocht om aan onze bimini achter te bevestigen. De zon is nog steeds errrg warm. Ook nog wat lapjes gekocht voor luchtige bloesjes. Ja, ze gaat weer achter de naaimachine!! Uiteindelijk moet er toch wat geproduceerd worden.

Hier nog wat foto’s van San Juan, dat ligt op de weg naar Westpoint, ongeveer halverwege.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  IMG_4203

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA  OLYMPUS DIGITAL CAMERA