Mindelo, Sao Vicente, woensdag 28 januari 2026

We ontbijten op ons gemak en worden daarna op het dek verwacht. Het supergrote onderste ra-zeil ligt verfrommeld op het voordek en moet worden opgevouwen in het gangboord. Timo staat op een verhoging en geeft instructie aan twintig man, die elkaar een beetje in de weg staan. Ongelofelijk dat dit goed gaat. Het loodzware opgevouwen pakket word door zes man/vrouw op een verhoging op het dek getild. Wat een samenwerking!Dan moeten er 5 zeilen gezet worden. We schuiven met de hijs-ploeg vanachter naar voren, eerst de bezaan, dan het grootzeil, gevolgd door het schokkerzeil, het middelste ra-zeil en de achterste kluiver. Een hele klus. De schipper houdt op de motor het grote schip in de wind en dat gaat perfect. Ruim een uur later gaan we op weg voor een tocht van 24 uur. De wachtgroepen draaien netjes de wachten, onderbroken door lunch en diner. Er is elke dag soep tussen de middag. Gisteravond aten we nasi met van alles erbij. Niet iedereen verscheen, want de zeeziekte heeft toegeslagen. Wij gaan goed en zijn hooguit een beetje katterig. Mijn armbandjes doen het prima en iedereen is jaloers…Het schip doet het geweldig. Met een snelheid van gemiddeld 7 knopen snijdt de Oosterschelde door de golven. Fascinerend dat zo’n schip honderd jaar gelden gebouwd werd!De zon is net op en we varen door de zeestraat tussen Sao Vicente en San Antao. De wind is pal tegen met een tunneleffect tussen de eilanden. Nog een uurtje en dan valt het anker. Vandaag een rustige dag om bij te komen en Mindelo te gaan bekijken. Voor ons vast weer een feest van herkenning.