Zondag, 31 mei 2026

Dag 19, Surray, Peace Arch RV Park

We slapen lekker uit. We hoeven nergens naar toe en ontbijten op ons gemak. Maar dan is het echt tijd geworden om onze tassen in te pakken. Overal ligt wat en de nieuwe dingen die we hebben gekocht, toen het nog koud was, zullen toch ook mee moeten. Ik prop eerst Jakobs tas vol met van alles. De rest gaat er bij mij in. Het lijkt gelukkig wel te passen. Dat weten we pas echt als we de camper achterlaten en naar het vliegveld gaan.  Voorlopig ben ik tevreden.

Er blijkt een kleine wijnboerderij hier vlakbij te zijn. Ja alweer een! Maar het is net een mooi loopje en het breekt de middag.

De wegernaar
toe gaat langs de autoweg, dat is jammer, maar het is niet druk. In de tuin van de camping zien we een plant met reuze bladeren. Toch maar even googelen hoe die heet. Het blijkt een Gunnera te zijn, familie van de rabarber.

Na een kwartiertje lopen komen we aan bij 99 Vineyard. Een jonge vrouw loopt ons tegemoet. Niet om ons weg te sturen, maar om ons mee te nemen naar haar nieuwe bedrijf, dat ongeveer een half jaar geleden is geopend.

       Wat direct opvalt is dat er twee hele grote feestruimtes zijn voor grote partijen. Buiten staan een soort trouwkoetsjes en zijn net als beide grote zalen rijkelijk versierd. In de verte zien we een veldje met wat wijnstokken. We mogen vrij rondwandelen en vragen ons af wat er eerst was. Het plan voor een feestlocatie of het plan voor een wijngaard.

Als we teruglopen staat ‘Karen’ al klaar bij de flessen en glazen. Op een vriendelijke professionele manier legt ze de verschillen in de soorten wijn uit. Ook vermeld ze het alcoholpercentage. Misschien is dat wel verplicht, omdat ze zo dicht bij de snelweg wonen.

De wijnen zijn verrassend en een mengsel van hooguit twee fruitsoorten, druiven en bessen. De smaken zijn prima en als we morgen niet zouden gaan vliegen hadden we zeker een fles met dat lekkers gekocht.

Afrekenen was niet nodig zei ze, de wine-tasting was gratis!!.

Terug bij de camper gaan we nog eens lekker voor onze deur zitten. Dat past hier wel, want de meeste campers van ongelofelijke afmetingen hebben hier een vaste plek. De zon schijnt heerlijk en er waait een koel briesje. Een heerlijk afscheid van dit prachtige land!

Maandag, 1 juni 2026

Dag 20, Vancouver, Fraserway RV Rentals

We zijn op tijd wakker. Na het ontbijt pakken we de laatste spullen in. Jakob ontdekt een dame, die onze left-overs wel wil hebben. Gelukkig, want het is zo jammer als we dat zouden moeten weggooien.

Rond half 10 rijden we weg van de camping om ‘onze camper’ in te gaan leveren. Het is maar een klein stukje, ongeveer een kwartier. Eerst nog even voltanken bij de shell. In totaal hebben we voor 775 CAD getankt en hebben daar 2300 km mee gereden. We parkeren op de inspectieplek. Een lieftallige jongedame met een klembord (oh nee, een iPad) in haar hand kijkt vanbinnen en vanbuiten of alles in orde is. En ja hoor, we zijn geslaagd! Geen bijzonderheden, dus de borg kan in z’n geheel worden teruggestort.

Een halfuur later worden we weggebracht naar het vliegveld. Het is erg druk op de weg en het schiet niet erg op. Wij hebben alle tijd, dus het maakt ons niet uit. Tegen 12 uur zijn we bij de incheckbalie. Helaas gaat die pas om half 2 open, want we vliegen pas om kwart voor 6. We zijn niet de enige wachtenden, dus kunnen we lekker kletsen met de andere avonturiers.

   Als we tegen 2 uur onze bagage kwijt zijn gaan we op zoek naar de Plaza Premium Lounge, die we vantevoren geboekt hebben. Daar zit je lekkerder dan op de harde stoelen in de wachtruimte bij de gate. Bovendien kan je er net zo veel eten en drinken als je wilt. Ook handig. Natuurlijk doe ik nog een kleine wijnproeverij, als afsluiting van onze reis.

Het vliegtuig is niet vol en we zitten met z’n tweeën op een rijtje van drie met veel beenruimte. We kijken wat filmpjes, luisteren naar muziek en slapen af en toe een poosje.

     

Dinsdag, 2 juni 2026

Dag 21, Soesterberg

Om 12 uur komen we op Schiphol aan, en na een vlucht van een uur of negen voelen we ons best goed. De taxi die we besteld hebben staat al een poosje op ons te wachten. Een mooie zwarte Tesla met een leuke jongeman erin. Hij vertelt dat het bedrijf waar we geboekt hebben een ‘veilingbedrijf’ is, waar iedereen op een rit in kan schrijven. Er wordt flink verdiend door het bedrijf en de chauffeurs krijgen maar 20 % van de ritprijs. Nu is er onlangs een nieuw bedrijf opgericht door chauffeurs zelf en die vragen maar 4% voor het bedrijf. Dat is nog eens concurrentie!

De hele rit door vertelt hij heel interessante dingen, onder andere ook over gerichte auto-inbraken, waarbij sturen of koplampen worden gestolen. Zijn BM W was ook uitgekleed. Vandaar dat hij nu een Tesla heeft, die alle verdachte bewegingen rondom de auto opneemt. Voor dieven dus echt niet interessant. We zijn thuis voor we het weten. Terwijl ik de tassen uitpak en de wasmachine vul, gaat Jakob boodschappen doen. We blijven lekker bezig, om maar niet in slaap te vallen. Dat lukt aardig.

Terugkijkend op deze bijzondere vier weken naar Alaska en Canada, zijn we allebei blij dat we het gedaan hebben. De cruise was zo heel anders dan het rondrijden met een camper. Van totale verzorging naar zelfredzaamheid. We hebben prachtige natuur gezien, die erg afwisselend was:  van een koude gletsjer tot een zonnige wijngaard.

   Toch vinden we het best heel stoer dat we met die grote camper drie weken hebben rondgereden en er aardig aan gewend zijn geraakt. De eerste week dacht ik nog dat we zoiets nooit meer moesten doen, maar nu overwegen we al om misschien volgend jaar in Noorwegen met een camper rond te rijden, of in Schotland. Altijd goed om plannen te hebben.

Maar nu gaan we eerst weer wat varen, met de ene boot of met de andere. Als we iets leuks gaan doen, komt daar vast weer een verhaal over. Voor nu is het klaar. Bedankt voor het meereizen. Tot later!