Donderdag 23 juli 2026, Oudeschild

Het is dinsdagmorgen en de wekker loopt om 5 uur af. Onmiddellijk staan we op en kleden ons aan. Het schemert nog een beetje. Jakob maakt buiten de boel in orde en ik kook een ketel water voor in de thermoskaan. Het is 05.15 als we losmaken en de Oude Zeug verlaten. In verband met het getijde op de Waddenzee is het gunstig om rond kwart voor zeven de Waddenzee op te varen. Er staat een matige wind op de kop. Geen steunzijl nodig. Na een uur zijn we bij de Stevinsluis bij den Oever.

We roepen de sluiswachter op en hij verteltons dat hij de sluis gaat klaarmaken, maar dat de brug daarachter niet voor 8 uur opengaat. Vijf jaar geleden is dat ingesteld in verband met het spitsverkeer. Dat hebben wij dus gemist.

Na de sluis maken we vast aan het remmingwerk voor de brug. Het is 6.45 uur. We zijn dus voor niks zo vroeg opgestaan. Nou ja, nu hebben we de zon zien opkomen. Een kwartier later komen er nog meer boten uit de sluis. Die hadden het dus ook gemist, dat van die brug.

 Iets na achten komt een volle lading schepen uit de sluis. Voorop een enorme vissersboot. De brug staat intussen open en met volle vaart scheurt dat grote ding ons voorbij. De boot die tegen ons aanligt maakt een enorme klap door het boegwater van die visser. Gelukkig geen schade. Dan jut de brugwachter ons op dat we op moeten schieten. Wat een stress! NL 2026!!

Daarna begint een heerlijke tocht over het wad. De wind is matig, en doordat we het tij nu gemist hebben we tenslotte 2 knopen stroom tegen. Tja….

 We varen, soms met een snelheid van maar anderhalve knoop, tot aan het Gat van de Stier. Daar keert de stroming en  een uur later varen we de haven van Oudeschild binnen. Het is er niet druk en Jakob draait zijn schip feilloos in een box aan de F steiger. Mooie plek. Hier kunnen we een poosje blijven.

Woensdag

Heerlijk geslapen. Vandaag hoeven we niks. Nou ja, ik heb natuurlijk toch een lijstje gemaakt…

Na het ontbijt ruim ik de slaappunt leeg. Jakob helpt met het beddengoed naar de achterkajuit te brengen. Het plafond gaat een beurtje krijgen.

Gister heb ik het al afgesopt en vandaag komt er een nieuw laagje witte verf op. Het vereistwat rare bewegingen van mijn lijf, maar het gaat eigenlijk beter dan verwacht.
Ik heb vast wat plekjes overgeslagen, maar die komen morgen dan wel aan de beurt. Op het eerste gezicht ziet het er goed uit. Het stormt en regent buiten, dus dit is echt een mooi klusje voor zo’n dag. 

In de middag klaart het een beetje op. Er moeten boodschappen gedaan worden. De Spar is vlak bij het Museum Kaap Skil. Daar zijn we in geen jaren geweest en het schijnt helemaal veranderd te zijn.

Om half drie is het droog en we lopen, met een jas aan, naar het dorp. Jakob zoekt nog even zijn volgende schip uit, dat langs de kade ligt afgemeerd. Achter de dijk zitten de overdekte terrassen vol met vis etende mensen. Ze doen goeie zaken daar. Wij hebben gisteravond al een lekkerbekje verslonden. De vis is hier zo vers!

Het museum is de moeite waard. We treffen een man, die op dinsdag daar werkt, maar vandaag als gast aanwezig is met zijn familie. Hij kan het niet laten om ons van alles te vertellen over de uitgestalde voorwerpen. Zo gaaf! We zijn blij dat we hier naar toe gegaan zijn.

De Spar is om de hoek. Ze hebben niet alles wat we wilden kopen , maar genoeg om te overleven. We lopen terug naar de haven en Jakob gaat even op het bankje voor het haven gebouw zitten, terwijl ik de wc bezoek. Als ik buiten kom zit Robert daar, buurman uit de haven van Monnickendam. Wat leuk! We kletsen even bij en gaan elkaar later in de week zeker nog zien.

Terug aan boord is het al gauw tijd om eten te koken. Lekker Babi Pangang, dat was al weer een tijd geleden. Het lijkt wel of bepaalde gerechten echt bij het bootleven horen. Het waait nog steeds stevig, maar het blijft droog.

Morgen wordt het vast beter, want we willen op de fiets naar Den Hoorn. Daar is wat leuks te doen.