Verhuisd naar Wheeler Heights

Vrijdag 29 mei 2020

Het voelt als een echte verhuizing. Alles wassen en inpakken, huis schoon achterlaten en dan naar een nieuwe plek. Na 7 weken in Stockton, is het ook wel goed om te verkassen. We hebben daar alle mogelijke wandelingen gedaan en genoten van het geweld van de golven op de pieren en op de kust. We konden eindeloos kijken naar het binnenvaren van grote schepen, begeleid door de sleepboten.

Maar op het moment dat we besloten om nog maar een poosje in Stockton te blijven, kregen we bericht van onze gastvrouw, dat er nieuwe huurders hadden geboekt. We waren dus te laat met verlengen, maar misschien was dat ook wel goed. Het is een beetje alsof je op een mooie ankerplek ligt en moeite hebt om te vertrekken naar de volgende uitdaging.

De laatste week van ons verblijf in Stockton hadden we nogal wat regendagen, maar konden meestal toch nog wel even naar buiten. Behalve alle bekende wandelingen rond Stockton en een fietstocht op de gammele fietsen van onze gastvrouw (1 keer was genoeg) naar het natuurgebiedje bij de brug, staken we zaterdag over met de pont naar Newcastle, want er waren monstergolven voorspeld langs de oostkust. En dat wilden wij wel eens zien. Windkracht 6-8, dus dat moest heftig worden.

    En dat was het ook. We waren niet de enigen die naar de pier gingen en langs de hele kustroute was het een drukte van belang. Nadat we op de pier hadden genoten van het geweld, liepen we naar Ocean Baths en daar was het helemaal geweldig (ook de cappucino.). Het zwembad was zo goed als verdwenen en de golven beukten op de kust.

Natuurlijk waren er surfers, die van dat geweld wilden genieten. Omdat het lastig foto’s maken is op afstand met een mobiel heb ik een foto van het internet gestolen, maar die geeft wel aan hoe het was.

Terug in ons luxe huis, speurden we Airbnb af of er iets vergelijkbaars te vinden was een beetje meer richting Sydney, omdat we vandaar uit makkelijk kunnen vliegen.

We vonden een leuk appartement dicht bij het strand van Collary, Pittwater en Sydney. Er zijn weer een heleboel nieuwe dingen te doen en te zien daar. En het is ook lekker dicht bij de kust, zodat we de golven en de zee niet hoeven te missen. De hoop dat de grens van Queensland binnenkort opengaat hebben we opgegeven. Mocht dat nog gebeuren voor we vertrekken, kan ik altijd nog even een retourtje Brisbane boeken om mijn familie dag te gaan zeggen.

Nu we weer op bezoek mogen bij familie en vrienden, werden we maandag uitgenodigd door Karen, onze gastvrouw, om rond 5pm wat te komen drinken bij haar beneden. Ze had nog een andere buurvrouw uitgenodigd, dus werd werd weer echt happy hour. Je merkt dan dat we dat toch wel er gemist hebben. Lekker kletsen met mensen tijdens een glaasje en een hapje.

Karen had zich uitgesloofd. Er waren twee mooie flessen wijn uit het Hunter wijngebied, wat we niet konden bezoeken vanwege de Corona ban. En ze had heerlijke hapjes gemaakt, die net zo lekker smaakten als ze eruit zagen.

Ik had de dag ervoor appeltaart gebakken, dus had een flink stuk meegenomen, wat ze bij de koffie kon opeten. Ze vertelde later dat ze het in de diepvries had gelegd tot haar partner op bezoek kwam en dan zou ze het met ijs en slagroom serveren. Leuk toch?

Tijdens de borrel bleek dat het hotel schuin aan de overkant een Thai’s restaurant heeft, waar je nu al echt aan een tafeltje kon gaan eten. Het lukte om een reservering te maken voor woensdagavond. En dat was zo’n nieuwe ervaring weer. Behalve dat het eten heerlijk was, konden we gewoon weer een drankje aan de bar kopen en naar andere mensen kijken.

Niet dat er veel waren, want met 1,5 meter afstand, kan je niet veel tafeltjes kwijt. Maar het was heel gezellig en zo’n ervaring, dat je pas merkt dat je het gemist hebt, als je weer een keer uit eten gaat.

Op de valreep kon ik nog naar de kapper aan de overkant. Ik had twee weken geleden afgesproken en kwam nu pas aan de beurt. Alle Corona maatregelen werden in acht genomen en na een heerlijk hoofdmassage, vielen mijn krullen op de grond. Sinds januari was het toch best flink gegroeid. Het werd echt vakkundig gedaan en ik ben heel blij met het eindresultaat. Jakobs haar had ik zelf geknipt. Dat gaat ieder keer steeds beter.

En toen was het ineens donderdag en gingen we echt vertrekken. Na een reis van 5 uur met openbaar vervoer kwamen we aan in Wheeler Heights. We reisden met de trein en met de bus en zagen weer hele mooie stukken van New South Wales.

Ons appartement was weer een verrassing. Nu een iets mindere dan de vorige keer. Het blijkt dat we in een verbouwd stuk van een garage zitten, waar ze een woonkamer met open keuken en een slaapkamer met douche in gemaakt hebben.

  

Ons uitzicht is op de achterkant van een huis en de ramen van de slaapkamer zijn afgeplakt omdat daar de tuin van de eigenaars achter zit. Hmmm, even omschakelen. Het is wel heel gezellig ingericht en van bijna alle gemakken voorzien.

Het is hier wel schoon, maar er is geen afzuigkap boven het wat ouderwetse elektrische fornuis, zodat we lekker lang van de lucht van bloemkool met biefstuk konden genieten… Maar we moeten niet zeuren, het zijn allemaal luxe problemen, toch? De omgeving heeft veel te bieden. We zitten ook vlak bij Sydney en kunnen de Norderly Beaches gaan bekijken. Het is weer een nieuw stukje avontuur.

Vanmorgen regent het nog een beetje, maar vanmiddag is het droog en gaan we op onderzoek uit. De Minervagracht is intussen in Tahiti geweest met Jonas en is nu onderweg naar het Panamakanaal. We volgen hem op de voet -:).

 

Dit bericht werd geplaatst in Australie op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

1 gedachte op “Verhuisd naar Wheeler Heights

  1. Ria vanKleeff

    Spannend allemaal. En leuk. Wij hebben op de valreep een huisje bij Staatsbosbeheer gehuurd in Kootwijk. Er was alleen nog een lang weekend eind augustus! Midden in het bos bij de werkschuur. Ach, we hebben een tuin, boeken zat en een fietsendrager, dus we kunnen overal heen, in Nederland.
    En jullie hebben weer een ander plekje gevonden. Het is overal wat, maar dichtbij het vliegveld zitten is practisch in deze tijd. Met Kirstain een liturgische Pinksterschikking gemaakt vanmiddag. Rode rozen,zalmkl.fuchsia, donkerrode zeeuwse knoopjes en 7 witte kaarsjes. Fijne Pinksterdagen. Wij gaan fietsen in de Biesbosch! Daag! Geniet ervan.

Reacties zijn gesloten.