Zondag 19 februari 2023

Het is altijd weer even een overgang om van het ene leven in het andere stappen, maar we kunnen dat eigenlijk steeds beter. Na een gezellige tijd in Nederland, zijn we afgelopen dinsdag teruggevlogen naar Alicante, vanwaar we met een huurauto naar Cartagena zijn gereden. Lekker makkelijk met alle bagage. Het is donker als we bij de boot komen, dus tassen uitpakken heeft geen zin. Zo fel is onze binnenverlichting nou ook weer niet om alles netjes in de kast te leggen. We zetten de tassen in de kuip onder de wintertent en lopen naar de boulevard, waar we bij een ‘Cerveceria’, wat gaan eten en drinken. Met al dat Spaans gepraat om ons heen en uitzicht op de jachthaven is wennen niet zo moeilijk.

De eerste nacht slapen we als rozen en genieten van het zachte geschommel van de boot. Na het ontbijt zijn de tassen snel uitgepakt en doen we een inspectieronde om te kijken of alles goed is met Jonas. Sinds Kerst heeft het hier nauwelijks geregend, dus zelfs de ramen zijn nog schoon. Dat is een lekker begin. Dan gaan we met de auto naar de Lidl om flink wat boodschappen te doen. Het groentenet in de achterkajuit zit weer lekker vol met wortelen, snijbonen, bloemkool, wittekool, courgettes en een fles-pompoen

Het is nog best koud buiten, dus we laten de kuiptent nog maar een paar dagen zitten. Met het elektrsiche kacheltje aan is het daar heerlijk. We hadden verwacht dat het al wat warmer zou zijn, maar de stevige oostenwind brengt nog veel kou mee. Toch maken we plannen voor ons vertrek, want de zin om te zeilen is erg groot.

Maar eerst willen we nog een autotochtje in de buurt maken nu we de beschikking hebben over een luxe Peugeot 308. Op aanraden van zeilvrienden rijden we naar Mula, een oud stadje in de buurt van Murcia. We parkeren de auto aan het begin van het stadje en lopen door de smalle straatjes naar boven tot bijna aan het kasteel.

 

 

 

 

 

Het is er uitgestorven op een paar moslimmoeders na, die net hun kinderen van school hebben gehaald.

Nu we een stukje van de kust weg zijn, is de temperatuur een stuk beter. We vinden een leuk terras in La `Nina de Mula’, dat er vlak bij ligt, en genieten van een Menu del Dia (5 gangen) voor weinig geld. Eenvoudig eten, maar heerlijk!

Het wordt vrijdag en de monteur komt om de motor een service-beurt te geven. Hij doet dat zeer nauwkeurig en kijkt in het motorruim ook naar alle dingen die niks met de motor te maken hebben. Hij ziet dat de waterslangen van het drinkwater lekken en tovert uit zijn werkbus mooie nieuwe slangen te voorschijn, die hij zorgvuldig monteert. Er zijn nog wat andere kleine dingetjes die hij ziet en hij gaat niet weg voor alles in orde is. Een man naar ons hart!

Dan is het tijd om de auto weer terug te brengen naar de luchthaven. Hier in de buurt afleveren kost veel geld, dus we gaan gewoon weer terug naar waar we hem gekregen hebben. Om dan weer terug in Cartagena te komen, nemen we de bus, die er ruim drie uur over doet. Dat lijkt ons leuk, maar na een uur hebben we  er eigenlijk al wel weer genoeg van. Het is donker geworden en dan zie je niks. Geduldig zitten we onze tijd uit en komen na acht uur ’s avonds aan bij het busstation, niet ver van de jachthaven.

Het is vandaag de verjaardag van Michiel, Jakobs zoon. Een goede reden, vindt Jakob, om lekker tapas te gaan eten met een mooi glas wijn. En dat doen we dan ook. Zo vieren we op afstand de verjaardag toch een beetje mee.

Zonder dat we er erg in gehad hebben is het ineens carnavalsweekend. Een mevrouw, die ik bij de douche tegenkom vertelt dat er een grote optocht komt in de stad, die om 6 uur begint. We maken een wandelingetje in de buurt en zorgen daarna dat we op tijd in de stad zijn. Er staan stoelen door de hele hoofdstraat, waar de optocht langs gaat komen.    

Ongelofelijk, waar halen ze ze vandaan. Intussen is het een geflaneer op en neer van vriendinnen met gekke kleren aan, gezinnen die zich helemaal verkleed hebben en het is gezellig druk. Rond 7 uur (een uur later dan aangegeven) gaan de mensen eindelijk op de stoelen zitten (die je moet betalen..); wij hadden een plek op een gratis bankje gevonden.

En dan wordt het volume van de muziek opgevoerd en komen de eerste praalwagens voorbij. Ze worden gevolgd door allerlei dansgroepen, mooie vrouwen met weinig kleren aan, kinderen, maar ook bejaarden en dat zag er echt niet uit. 

De mooie meiden stelen de show. Het begint zachtjes te regen en het is best heel erg koud geworden. Een beetje bibberend van de kou lopen we terug naar de boot, waar gelukkig een grote pan courgettesoep klaar staat. Die had ik van te voren vast gekookt (vooruitziende blik?). De kachel gaat aan en we worden weer een beetje warm. Zou het echt wel een goed idee zijn om dinsdag al te gaan varen als het zo koud is, vragen we ons af.

Dan is het zondag. Een dag die zijn eer aandoet. De zon begint al vroeg te schijnen en we gaan een wandeling maken naar een dorpje ruim 4 km verderop. We hebben onze jassen aan over de fleecevesten, want in kou hebben we geen zin. De wandeling brengt ons langs de oever van een droge rivier met links en rechts militaire gebouwen.

 

Dan is de droge rivierbedding ineens niet droog meer. Er ligt een dam in en we zien via de riviermonding de open zee. Hier ergens moet het dorpje La Algameca liggen. We komen bij bebouwing die heel anders is dan we verwachten. Van oude planken en ander oud bouwmateriaal zijn huisjes getimmerd die het goed zouden doen in een township in Zuid-Afrika.

We kijken onze ogen uit en lopen voorzichtig het weggetje in tussen de huizen door. Aan de overkant van de rivier staan net zulke gebouwtjes en daar moet ook een restaurantje zijn.

We lopen terug, steken de rivier over en vinden na lang zoeken de plek aan het water waar wat mensen iets zitten te drinken.

Wat een verrassing! Het is intussen lekker warm geworden, we hebben onze jassen al een poosje uit en zien in de verte zeilboten langs varen. Onze twijfel of we al moeten vertrekken is op slag verdwenen.

Vol plannen wat er de komende dagen moet gebeuren lopen we terug via het centrum van de stad om stokbrood te kopen. Het is er alweer druk. Er zal wel weer een carnavalsfeestje zijn, maar wij hebben daar genoeg van gezien en lopen door naar Jonas, waar we lekker in het zonnetje gaan lunchen.