Donderdag, 23 mei 2024, Kinsale        

Al vanaf het moment dat we de rivier opvaren naar de Castletown Marina zijn we onder de indruk van de schoonheid van de natuur hier. Glooiende groene heuvels, met rechts en links kastelen, strekken zich voor ons uit. De rivier maakt bij het stadje een scherpe bocht naar links, waarachter de Marina zich bevindt waar we gaan liggen. Die avond gaan we vroeg naar bed, want ondanks de kalme overtocht zijn we toch wel moe.

De volgende ochtend is het tweede Pinksterdag. Het is gezellig druk in de haven. Er worden flink wat boten vaarklaar gemaakt voor het nieuwe seizoen. Wij starten de dag heel rustig en maken een begin met het ontzouten van Jonas. Het is mooi weer, dus met water spelen is geen straf. We leggen de dinghy in het water zodat we makkelijk naar het stadje aan de overkant kunnen komen.

  De achterhut krijgt aandacht en wordt omgebouwd tot gastenverblijf voor Peter. Alleen het toilet moet nog gecheckt worden. En.. dat doet het niet. Na onderzoek blijkt het elektrische deel niet meer te werken en de ene na de andere zekering klapt eruit. Wat nu? Woensdag komt Peter al.

We speuren internet af op zoek naar een scheepswinkel en vinden die in Cork. Ik bel op en ze hebben nog een toilet voor ons staan. Wat een geluk. Als we dat dinsdagmorgen op kunnen halen dan kan het misschien toch nog op tijd geplaatst worden. Jakob sloopt het oude toilet eruit en maakt de ruimte klaar voor de nieuwe pot.

            Ik maak in die tijd een mooie wandeling. Het strand ligt net achter de haven en het is er druk met zonnebaders en zwemmers. Het pad loopt een stukje omhoog en ik laat me verrassen door alweer mooie vergezichten. Heerlijk om hier te zijn.

De voorjaarsbloemen bloeien voluit en het gras is groen. Het heeft vast veel geregend de vorige week. Nu is de lucht blauw. Ik ga op zoek naar James Fort, dat hier ergens moet zijn. Na een poosje zie ik het liggen. Het is veel groter dan ik had verwacht.

Ik loop een rondje er omheen en zie een hek waar ik door naar binnen kan. Prachtig en zo stil. Tevreden loop ik terug naar de haven, waar Jakob klaar is met zijn sloopklus.

      Het stadje trekt ons en we stappen in de dinghy. Dat is best lang geleden, dus ik tuimel meer aan boord dan dat ik er netjes instap. Aan de overkant zoeken we een plekje om de dinghy achter te laten als we gaan wandelen. We vinden een trap achter de jachtclub en binden de voor- en achterlijn aan de leuning. Op ons gemak lopen we het kleurrijke stadje door.

Het ziet er lekker Brits uit! Op zoek naar een pub blijkt dat ze pas tegen zes uur opengaan. Dat wordt dus een biertje bij onze eigen pub achter onze haven. Het is er druk met strandgasten die hier nog een afzakkertje nemen voor ze naar huis gaan.

Dinsdagmorgen staan we bijtijds op en zitten om 9 uur in de dinghy naar het stadje. De bus vertrekt om half 10 dus we zijn mooi op tijd. De dubbeldekker rijdt via een ‘holle weg‘ in ruim een half uur naar Cork. Met een stadsbus gaan we verder naar het industrieterrein waar het toilet al klaar staat bij de scheepswinkel. Met een taxi  (Uber) gaan we terug naar onze haven, want zo’n toilet in de bus meenemen is niet te doen.

En dan begint het monteren. Natuurlijk zitten de gaten op een andere plek dan bij de oude pot en daarna blijkt dat het nieuwe boorgat precies boven en balkje uitkomt. Jakob gaat gestaag door, want de klus moet klaar. Om een uur of 5 is het zover. Hèhè, even liggen en dan een biertje in de kuip. Het kitten komt morgen wel. Peter komt rond 11 uur aan, dus er is nog tijd.

We krijgen een telefoontje van Peter, hij is al in Kinsale. Het vliegtuig is een half uur vroeger geland in Cork en hij kon een eerdere bus nemen.

We spoeden ons naar de overkant van de rivier en het weerzien is geweldig. Jakob neemt Peter met bagage mee in de dinghy naar Jonas en ik ga op zoek naar de Lidl om proviand voor de komende dagen te komen. Tot mijn verbazing ligt de winkel hoog op een berg. Een flinke klim dus, maar het is de moeite waard. Met een volle rugzak en in ieder hand een volle boodschappentas daal ik voorzichtig af naar het dorp. Jakob zit om mij te wachten op een bankje en samen brengen we de boodschappen aan boord. Peter heeft zich geïnstalleerd en het feest kan beginnen.

Het is tijd om naar een van de bekendste pubs in het stadje te gaan. Het is er donker en klein binnen, maar zo hoort het geloof ik ook. We drinken onze biertjes en gaan daarna naar het restaurant waar ze de beste ‘Fish ’n Chips’ serveren. Het smaakt prima. Het is een bord vol, dus we kunnen er weer tegen.

We nemen nog een rustdag, want het waait flink en de mannen willen ook nog de mooie wandeling maken naar James Fort. Ook is het goed om nog even wat rust te nemen voordat we de Ierse kust verder gaan verkennen.

Morgen vertrekken we naar Baltimore, ongeveer 40 mijl naar het westen. Het weerbericht wisselt per dag, maar het lijkt of dit wel haalbaar gaat zijn.