Sal Rei, zondag, 1 februari 2026

Om vier uur in de vroegte gaan we ankerop. Ik word wakker van het geluid van de motor en kleed me aan. Op het dek aangekomen hoor ik het geratel van de ankerketting. De maan is vol en ik zie veel sterren. Na een rondje over het dek ga ik op een bankje zitten genieten van het donker en de rustige golven.

Een half uur later toch maar terug naar bed. De zeilen worden pas na het ontbijt gehesen. Ik val zowaar nog in slaap en Jakob maakt me wakker voor het ontbijt. Het is weer een prachtige dag. Om 9 uur is het ‘all hands on deck!’ We gaan alle zeilen hijsen, want de wind is ongeveer 5 Bft en dan kan dat prima. Prachtig als alles staat! We varen langs de zuidkust van Sao Nicolau richting Boa Vista.

Overal aan dek zijn groepjes mensen. Grappig om binnen een week toch al een groepsgevoel te hebben. De lunch is toch nog niet voor iedereen een feest, want de katterigheid heerst nog bij een aantal. Jakob eet niet veel, want hij vindt de soep maar matig en het brood ook. Hij hoopt op smakelijk avondeten. De kok is aardig, maar heeft last van zeeziekte, wat te merken is aan het eten. Pech voor allemaal!

Om 6 uur gaan de zeilen neer en de motor aan. We kunnen zeilend de baai van Sal Rei op Boa Vista niet halen. Dan maar op de motor. De actie verloopt niet vlekkeloos. De scheepsmaat kan nog niet goed de gasten aansturen, waardoor die meer in de weg staan dan kunnen helpen. De kapitein grijpt in en laat op professionele wijze de zeilen zakken. Het is een beetje chaos aan boord, maar dat komt allemaal weer goed. Het avondeten wordt door onze Kaapverdische alleskunner in elkaar gezet, wat hem een applausje oplevert. De kok is nog steeds niet lekker. De baai is groot, maar ondiep, waardoor we nogal ver van de wal liggen. Dat wordt een flink stuk met de dinghy morgen.