Zaterdag 9 mei 2026, Skagway

In de vroege ochtend word ik wakker van het afnemen van de snelheid van het schip. Ik zit al snel op mijn knieën voor ons raam. Dat gevoel voor verandering in voortbewegingen zal wel nooit weggaan. Deze keer wordt de Zaandam opgehaald door een sleper.

We worden de haven van Skagway ingesleept.  Er ligt al een andere cruiseboot uit Yokohama. Dus het zal wel druk zijn.

         Het regent en ziet er niet aantrekkelijk uit buiten. Toch gaan we na het ontbijt een rondje door dit goudzoekersstadje doen. We nemen een mooie oranje paraplu mee en hebben veel kleren aan. We zijn nu op het noordelijkste punt van onze tocht.

Skagway is leuk om doorheen te lopen. De gebouwen zijn in oude stijl en goed onderhouden. We proeven ‘fudge’ in een winkeltje en kopen veel te dure grote stukken om later op te snoepen.

Onze tour begint om 12 uur, dus lunchen zit er niet in vandaag. We stappen in een toeristische bus, die ons naar de top van de Whitepass gaat brengen. Het miezert, maar we zitten droog. We volgen de route, die de goudzoekers in 1888 ook volgden. Zij moesten te voet met hun spullen de berg op. Wij kunnen lekker blijven zitten. Het is bijzonder om in winterwonderland te zijn. Natuurlijk maken we een foto bij de grens van Canada met Alaska.

    Naderhand komen we op een plek waar we de boot mooi kunnen zien liggen en een foto is dan   snel gemaakt. De laatste stop is bij een begraafplaats waar de goudzoekers liggen. Hun droom was snel voorbij. Wij lopen nog een stukje door naar de waterval genoemd naar meneer Reid. Het was de moeite waard.

   We hebben wel zin in wat gekregen en gaan de ‘Red Onion’ binnen. Een voormalig centrum van vermaak, waar de traditie nog zichtbaar is. We nemen een biertje en een lekkere schaal nachos met vanalles. Heerlijk!

Tevreden lopen we terug naar de boot, nadat we in het bezoekerscentrum nog een filmpje gezien hebben over de goudzoekers. Dat was toch wat! Echt een gekte, die gelukkig maar twee jaar duurde.

Aan boord gaat Jakob een poosje puzzelen in de bibliotheek en ik ga een uurtje slaap inhalen. Ik ben steeds zo vroeg wakker.

Na het eten kijken we in de bioscoop een film over een hond, die terug naar zijn roots gaat. Omar Sy (van de Untouchables) speelt er in. Hij had vast wat tijd over voor zo’n soort film.

Dag 5, zondag 10 mei 2026, Glacier Bay

De dag begint vroeg. De rangers van het National Park komen om 6 uur aan boord en dat willen we niet missen. Warm aangekleed gaan we naar buiten, maar missen de aankomst van de catamaran. Om 7 uur zitten we klaar om het eerste praatje van de rangers mee te maken.

We gaan naar de Margerie gletsjer, die achteraan in de fjord ligt. Fantastisch om dit landschap te zien met besneeuwde bergen en ijsblokken in het water. Hier en daar zwemt er een zeeleeuw tussendoor.

   Tenslotte komen we bij de echte gletsjer. Er wordt een feestje van gemaakt. Het schip draait 360 graden rond zodat iedereen een goede blik kan werpen op het natuurverschijnsel. En dan is er Hollandse erwtensoep (om 10 uur ‘‘s morgens)!

   We zijn best koud geworden en gaan naar binnen. Jakob naar z’n legpuzzel en ik probeer wat in een puzzelboek (cadeau van Inge en Mick) op te lossen. Ik heb dat in geen jaren gedaan, dus het is niet echtmakkelijk. Maar het lukt en het is leuk.

We lunchen en volgen twee presentaties. De eerste van de National Park Service over het nut van natuurbehoud en de tweede over de oorspronkelijke bevolking, de Tinglits. Om drie uur gaan de rangers van boord en we zwaaien ze uit!

En dan!! Is het tijd voor de ‘Orange night’! Van iedereen wordt een Orange touch verwacht en wij doen braaf mee.

Intussen beginnen we al een beetje te wennen aan al die mensen om ons heen, waarmee we geen enkele connectie voelen. Gistermiddag ontstond er een spontaan gesprek in de bieb. Een Australisch echtpaar vroeg of we uit Holland kwamen. Zijn vader was na de oorlog met het gezin naar Australie geëmigreerd. Hij was toen 5 jaar. Na alle ziekteverhalen te hebben aangehoord, bleek dat hij nog veel Nederlandse woorden kende en ze in overvalst Nederlands uitsprak. Dat was echt een leuke eenmalige ontmoeting.