Met de camper door West Canada, dag 7-9

Dinsdag 19 mei 2026

Deze keer een bericht over drie dagen. Dat geeft de lezers (en mij….) meer tijd om bij te komen van al dat drukke gedoe!:-).

Dag 7, Canoe River Campground, Valemount

Vandaag gaan we varen op de Mud Creek bij Blue River. We rijden om half 10 de camping af en gaan op weg naar het startpunt van de boottocht. Het is mooi weer, een beetje fris en de weg is droog. Het is rustig en Jakob rijdt het eerste stuk. Tegen 11 uur komen we aan bij de afslag naar het Eco Rivercamp. De weg is onverhard en we moeten nog een smal bruggetje over. Best eng, maar we hebben al betaald, dus er is geen weg terug.

Voor campers is er genoeg parkeerplek. We zien al gauw de boten klaarliggen. Het zijn Nieuw-Zeelandse  jetboten, die op heel ondiep water met grote snelheid kunnen varen.

We zijn mooi op tijd en er staan niet veel mensen te wachten. Dan komt er ineens een buslading toeristen aan die voorrang krijgen. Een beetje pech voor ze want het begint te waaien en te hagelen. Als wij een half uur later aan boord stappen is de lucht blauw en de zon schijnt.

Het wordt een ongelooflijk mooie tocht. Eerst varen we een stuk over een meer en daarna met een flinke snelheid via de rivier tot bijna aan de gletsjer.

      Het water is ondiep, je ziet de kiezelstenen. Op sommige plekken staat niet meer dan 30 centimeter water. Met een enorme snelheid schieten we tegen de stroming in naar de oorsprong. Wat een schoonheid.

We zijn op zoek naar beren en kijken intensief naar de oever. Als we op het verste punt zijn aangekomen, vertelt de gids van alles over de verschillende soorten en wat je wel en niet moet doen als je ze tegenkomt. Helaas zien we er geen, totdat we bijna terug zijn bij het botenhuis en er een kleintje het riviertje overzwemt. Zodra die aan wal is verdwijnt het snel tussen de bomen.    

Na drie uur zijn we terug bij de camper. Wat een geluk hebben we met het weer. En wat een bijzondere ervaring weer.

De tocht naar de camping is nog een uurtje. Ik kruip achter het stuur en parkeer ons huis op wielen onder de bomen naast een stromende rivier. We kopen een bundel hout en Jakob gaat fikkie stoken. Na een poosje brandt het vuur lekker en we drinken wat, terwijl we genieten van de omgeving en het kampvuur.

Als het koud wordt gaan we naar binnen. Ik kook weer wat lekkers op twee pitjes, waar we van genieten.

Er is heel slecht internet, dus Jakob buigt zich over het puzzelboek (met dank aan Inge) en ik lees mijn boek uit. Wat een geweldige dag was dit!

Woensdag 20 mei 2026

Dag 8, Wapiti Campground, Jasper

Rond half 10 komt Jakob naar me toe en zegt: ‘Zullen we gaan? Het is al half 11.’ Ik kijk op mijn horloge en zie dat het half 10 aanwijst. We houden onze Apple watches naast elkaar en inderdaad, twee verschillende tijden. Bij het uitrijden van de camping vragen we aan de beheerder hoe dat nou kan. Oh, zei ze, het ene is Calgary (Alberta) tijd en het andere is Vancouver (Britisch Columbia) tijd. Weer wat geleerd. Maar het blijft gek dat onze horloges het niet eens waren.

Ik ga rijden. Het is maar 130 km vandaag en daar heb ik wel zin in. En wat een mooie tocht weer, met witte sneeuwtoppen voor ons en prachtige meren naast ons. Er valt maar één klein buitje. Als we aankomen bij Wapiti Campground, net buiten Jasper, schijnt de zon en we kunnen buiten lunchen.

Het ziet er hier vreemd uit, kaal met veel afgehakte boomstammen. Op internet lees ik dat er in de zomer van 2024 een enorme brand is geweest, veroorzaakt door blikseminslag en droogte. Ongelofelijk dat het land zoveer tijd nodig heeft om zich te herstellen. Daarom ziet de camping er zo vreemd uit, maar het heeft ook wel iets bijzonders.

Bij het inchecken worden we weer gewaarschuwd voor beren en vrouwtjesrendieren. Die lopen hier echt los en kunnen agressief zijn.

Het dorp Jasper ligt ruim een uur lopen bij de camping vandaan. Het is een prachtig pad, dat een heel eind langs de rivier loopt.

Halverwege zien we aan de overkant van het water een groep dikhoornschapen. Leuk om naar te kijken als ze zo langs de oever rondscharrelen.

 

Jasper blijkt een dorpje te zijn met veel kledingwinkels en restaurantjes. Er zijn geen winkels met skiuitrustingen, zoals in Whistler. Het is meer een wandeldorp, zo lijkt het.

We kijken wat rond, doen boodschappen en gaan met een pendelbus terug. Daar zitten we ruim een uur in, want hij doet alle vakantiehotels aan en rijdt dan weer terug naar het dorp, voordat we de kant van de camping op gaan. Helaas lukt het niet om te betalen, want we hebben geen gepast geld. De app waarmee dat via de telefoon wel zou kunnen, doet het niet in een NL netwerk, dus we genieten gratis van dit mooie ritje.

Het is te koud om buiten bij het kampvuur te zitten, dus we steken het vandaag maar niet aan. Morgen is er weer een dag. We blijven hier nog een nachtje extra staan en willen morgen met de Skytram de berg op als het net zo helder is als vandaag.

Donderdag, 21 mei 2026

Dag 9, Jasper, Wapiti Campground

Vannacht slaat ineens de kachel aan, terwijl de thermostaat op 10 graden staat. Het moet dus heel koud zijn buiten. Als ik later op het weerbericht kijk, zie ik dat het rond 6 uur 2 graden onder nul was. Tja, dat kan hier in de Rocky Mountains. Er wordt ook steeds gewaarschuwd voor snelle weersveranderingen.

Jammer genoeg is het bewolkt en dat blijft zo de hele dag. Het heeft dus niet veel zin om met de Skytram naar 2200 meter te gaan, want dan zien we vast niet veel. Nou ja, een rustig dagje in deze mooie omgeving is ook niet verkeerd. We lezen wat, maken een puzzeltje en besluiten dan om met de camper boodschappen te gaan doen in Jasper.

Gelukkig vergeten we niet alles vast te zetten, zoals gister, toen ik gewoon m’n shampoo in de douche op een plankje had laten staan. Dat kan op een boot nog wel, maar in een camper echt niet. Het is maar 10 minuten rijden en we parkeren op de speciale camper parkeerplaats.

.   We wandelen wat rond en besluiten om hier te gaan lunchen, dan hoef ik vanavond niet te koken. Het zonnetje komt af en toe even door en dan is het gelijk heel aangenaam op straat.

Voordat we bij de supermarkt zijn lopen we langs een winkel met truien, vesten en T-shirts. Jakob heeft al een week lang zin in een houthakkershemd en dan zien we ineens een leuke. Ikkijk ook wat rond en vind ook zomaar drie dingen die ik leuk vind. Een kleurige overblouse, een vest en een T-shirt.

Het is alles van Chinese makelij en de winkeleigenaren zijn ook Chinezen. Die nemen zo ongemerkt toch heel veel over in alle landen van de wereld. Maar goed, wij zijn blij met onze nieuwe spullen. Nog snel even naar de supermarkt en tanken. Deze camper gebruikt best veel brandstof. Om de twee dagen staan we wel bij de pomp en tanken dan toch iedere keer voor ruim 100 euro.

Terug op de camping is het tijd om ons vuurtje aan te steken. We hebben nu allebei een warm nieuw kledingstuk, dus buitenzitten is niet echt vervelend.Het vuur gaat deze keer heel makkelijk aan en we branden flink wat stukken mooi droog hout op.

Zo’n rustige dag is eigenlijk best heel lekker en vliegt om. Morgen gaan we de Icefield Parkway rijden. Dat moet geweldig zijn.

 

Dit bericht werd geplaatst in Canada op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.