Zaterdag 1 augustus, 2026, West Terschelling
Donderdag
Het wordt vandaag minder warm dan gister. We kunnen dus een lekker stuk gaan fietsen na het ontbijt. We nemen broodjes en drinken mee voor onderweg. Dat geeft zo’n lekker ouderwets gevoel. We beginnen langs de Waddendijk en genieten van het weidse uitzicht over het water en de schapen om ons heen.
.
Bij Lies verlaten we de dijk en rijden naar het midden van het eiland om koffie te drinken. Er is een mooi terras in het dorp. De cranberry taart smaakt prima. Het terras blijkt bij een heel mooi hotel te horen met de naam Walvisvaarder. Iets om te onthouden voor later.

De volgende stop wordt ‘ons’ bankje een stukje voorbij de Boschplaat. We zaten hier ook al in het voorjaar.
De broodjes smaken prima en het uitzicht blijft prachtig. We zijn vlakbij het Heartbrake hotel, maar dat laten we deze keer maar ‘rechts’ liggen.

De route gaat verder door het bos naar Formerum aan Zee. Ook hier is weer zo’n groot strand. En natuurlijk een strandtent. Het is vandaag veel minder druk dan gister. We vinden een plekje op het terras en drinken wat. We hebben intussen al heel wat kilometers weggetrapt. Dat gaat toch echt lekker op zo’n luxe fiets.
Het is nog een klein uurtje fietsen naar West Terschelling. Tegen half vijf leveren we de fietsen weer in. We hebben 42 km op de teller staan en een mooi
rondje over het eiland gemaakt. We laten ons die avond de mosselen goed smaken.
Vrijdag
Soms gaan de dingen anders dan gepland. Voor vanmorgen had ik kaartjes geregeld voor een rondleiding bij het Bunkermuseum. Ik was vergeten om naar het weerbericht te kijken.
Om 6 uur begint het zachtjes te regenen en daarna steeds harder. Dat zou de hele morgen gaan duren. Dan maar niet naar het museum. Ook geen probleem, want hier is ook vanalles te zien. Om ons heen worden de motoren gestart. In de stromende regen, met zeilpakken aan, manoeuvreren de schippers hun boten naar de uitgang, op een manier om respect voor te hebben. Er wordt niet geschreeuwd, er wordt geen boot geraakt en heel beheerst, alsof het prachtig weer is, worden de gekantkloste boten ontward en glijden, weliswaar met veel boegschroefgeluid, rustig naar buiten. Langzaamaan wordt de kluwen boten ontward en blijft er een bescheiden aantal liggen.
We maken er een rustige ochtend van. Dat komt goed uit, want de kilometers van gister zitten nog wel in de benen. Rond de middag wordt het droog. Ik doe wat broodjes in de oven en we lunchen in de kuip.
We maken er ook een rustige middag van. Jakob probeert de ankerlier te repareren, maar mist toch een belangrijke fitting die echt stuk is. Hij kan de boel wel goed schoonmaken en is lekker bezig. Ik doe niks, zit lekker in een stoeltje op het voordek en lees een boekje.
We wandelen naar de Spar voor boodschappen en genieten van de zon die weer is gaan schijnen. Als we teruglopen naar de haven, zien we dat de havenmeester gister op de meest bijzondere plekken nog zeilboten heeft laten afmeren.

Wij zijn vorig jaar met de duofiets verder de Bosplaat opgefietst, daar lopen wilde Konikpaarden en mooi soort koeien vrij los.
Helaas kregen wij een lekke achterband en had het heel veel voeten in aarde voordat wij een vriendelijke Terschelinger vonden die ons kwam halen met zijn ” invalde” busje.
Onderweg kwamen wij steeds van Hoorn richting Bosplaat een hoge trap in de duin tegen, toch maar een keer gestopt en beklommen.
Daar kregen wij geen spijt van.een werelds mooi uitzicht daar over het hele eiland.
Ook is er een Iemker op t eiland.
Geniet maar lekker, van al het moois.
En teken de petitie.
Men wil het groene eiland sluiten voor publiek.
Tenkoste van dat restaurant De Walvis en de mooie zonsondergangen
Hoi Else, In het voorjaar wandelden wij daar ook. Mooi die paarden. We zijn ook al bij de Iemker geweest. Er is hier zoveel te doen. We genieten enorm. En wat fijn dat jullie toen een hulpvaardige Terschellinger tegen kwamen!