Nog steeds Terschelling

Maandag, 3 augustus, 2026, West Terschelling

Zaterdag

Het weer is prima vandaag en we gaan alsnog naar het Bunkermuseum. Dan maar zonder rondleiding. We hebben geen idee wat we gaan zien. Het terrein is veel groter dan we verwachthebben. Er is een route uitgezet en de bordjes bij de bunkers zijn zeer informatief. Die Duitsers waren toch best slimme jongens met hun Atlantik Wall. Alhoewel de fout die ze met hun reddings-boei hebben gemaakt, heel voorspel-baar was.

Het plan is om bij Stayokay koffie te gaan drinken op het mooie terras met uitzicht op de haven. Als er niemand te vinden is die koffie kan regelen, kijk ik binnen eens op m’n gemak rond. Dat ziet er echt heel netjes, maar eenvoudig uit. Best een mooie plek om een maandje te gaan zitten.

We lopen verder naar de haven en zijn benieuwd hoe het koffietentje El Carino is. Daar verkopen ze ‘s morgens broodjes en croisants en serveren koffie. Het ziet er gezellig uit. Er wordt Caraïbische muziek gedraaid, dat ons direct weer in de Carieb terug plaatst. Wat een leuke plek. Daar worden we echt blij van. 

   We lunchen aan boord en wandelen in de middag naar het Groene Strand. Het is laag water en het strand is erg breed. Er groeien leuke plantjes in de zoute bodem. Volgens Google is het zeekraal. We zien ook iemand die heel zorgvuldig de mooiste takjes plukt.

Na de wandeling eindigen we natuurlijk bij de Walvis voor bier en bitterballen. Het is tenslotte vakantie!

    

Zondag

Vanmorgen doen we niet veel. Om half tien wil de boot, waar we tegenaan liggen, vertrekken. Dat kan heel soepel gaan, maar wordt soms een dingetje. Het werd dus een dingetje, want de boegschroef, die je heel erg nodig hebt hier, liet het afweten. Maar eind goed al goed.

We besluiten om ‘s middags een strandwandeling te maken en gaan met de bus naar West aan Zee. Ons doel is Midsland aan Zee.

 

 

 

 

Daar zijn we sneller dan verwacht en gaan thee drinken in de strandtent.

Wat een saai donker ding is dat. Zodra de thee op is, lopen we over het strand weer terug naar West aan Zee. Daar is het veel leuker. En die kilometers kunnen we nog best aan.

Tot onze verbazing staat er een bord waarop te lezen is dat ze om 5 uur sluiten. Dat verwacht je niet hartje zomer. Het zal wel met het personeelstekort te maken hebben.

We bestellen snel wat te drinken en zijn nog net op tijd.

Met de bus van tien voor zes rijden we terug naar de haven. We hebben er weer een leuke dag opzitten met weer heel veel kilometers.

 

Maandag

Het wordt een warme dag vandaag met veel wind. Wat zullen we doen? We overleggen en besluiten niet veel te doen. Het is hoogwater en met veel wind is het vast leuk om naar de surfers te kijken. Na een lekkere luie ochtend, lopen we naar het Groene Strand, waar het druk is met surfers. Daar kunnen we lang naar kijken.

Vooral als ze net gaan beginnen en ze hun kite klaarmaken, daarna de wind erin laten lopen en tenslotte met hun plank het water in verdwijnen. Gaaf. Dan is het tijd voor koffie bij de Walvis. Het is niet erg druk en we vinden een mooi plekje

Terug aan boord eten we een boterham en zijn van plan om in het bos te gaan wandelen. Maar eigenlijk hebben we allebei geen zin. We zoeken een lekker schaduwplekje op de boot en vermaken ons met het kijken naar al die reuze jachten die binnenkomen en ons straatje vol leggen.

Vijftig voet is tegenwoordig heel gangbaar. In onze tijd was je al stoer als je een dertigvoeter had. Waar doen ze het van denken wij dan, (als oude muppets……).

Morgen wordt het weer heel warm en dan zonder wind. Ik denk zomaar dat we gaan fietsen, dan maak je je eigen wind.

Dit bericht werd geplaatst in Nederland op door .

Over Hanny Vlaskamp

Sinds juni 2015 zeilen Jakob en ik de wereld rond. Wat een heerlijk leven is dat. In mijn werkende leven reisde ik ook veel als CQA-consultant. Mede daardoor is mijn nieuwsgierigheid naar landen en culturen gewekt. Het is zo heerlijk om blije, tevreden mensen te ontmoeten, die geen zorgen hebben over hun bezittingen, want ze hebben niks. Gelukkig begrijpen mijn kinderen en kleinkinderen hoe bijzonder het is voor ons om deze reis te maken. We vliegen twee maal per jaar naar Nederland om vrienden en familie te knuffelen, zodat ze ons niet vergeten.

Eén gedachte op “Nog steeds Terschelling

  1. Theo

    Kijk, dit zijn voor ons landrotten “ oh ja “ herkenbare vakantietripjes. Afgelopen zondag zag ik op NAT GEOGRAPHIC de serie Voyagers : exploring pacific waters. Heel erg interessant, en wat mij bij blijft is het verslag van Hanny dat ze ‘s nachts alleen in de kuip die gigantische ruimte en eenzaamheid ervaart. Jullie doen het toch maar, Respect

Reacties zijn gesloten.