Zaterdag, 29 augustus 2026, Havelte

Er staat al best wat wind als we donderdag uit de haven van Kampen wegvaren. De zon schijnt en we zijn benieuwd naar de route van vandaag.

We kiezen voor een veilige weg, een stukje terug de IJssel op. De waterstand in het Geuzendiep en de Goot vertrouwen we niet helemaal. Via het Zwartewater, waar een visser uit Urk zijn netten spoelt, komen we in Zwartsluis.  Tijd voor lunch op een terrasje. Onze Hannah wordt in de binnenhaven geparkeerd, waar een vrouw van zeker tien jaar ouder dan wij, onze lijn aanpakt. Ze praat en praat, maar dan liggen we toch vast. Het is er niet druk. Je kan zien dat het seizoen op z’n eind loopt.

Daarna is het nog een kleine twee uur varen naar Meppel. Via het Meppelerdiep komen we in de stad en leggen aan langs een kade. Jakob heeft weer een flink stuk gestuurd en laat de manoeuvres bij bruggen en havens aan mij over.

Nog steeds is het mooi weer en we wandelen via de brugwachter/havenmeester naar het centrum. Hier betaal je gewoon nog op het havenkantoor. En je krijgt een briefje dat je achter je raam moet zetten. Heerlijk!

Meppel heeft een leuk centrum met veel winkels en terrasjes. Het is warm en je voelt dat het weer gaat omslaan.

Terug aan boord zoeken we een plekje waar we wat wind vangen om het dragelijk te houden. Koken doe ik vandaag niet, een boterham kan ook wel voor een keertje.   

In de avond koelt het af en om half twaalf breekt het onweer los. Jakob slaapt en krijgt er weinig van mee. We liggen prima hier aan de kade en als het ergste gedonder voorbij is val ik ook in slaap.

Vrijdag

Het is droog als we wakker worden. Het douchegebouw is een aardig stukje lopen en  de douche werkt nog met muntjes. Lekker ouderwets. Het voordeel daarvan is, dat er ook een stevig straal water uit de douchekop komt, zo ging dat vroeger! Als we teruglopen en de boot zien liggen blijkt dat al het straatvuil door de harde regen tegen de boeg van de boot terecht is gekomen. Het zou lekker zijn om nu even de waterslang erop te zetten. Maar dat doen we niet. Straks gewoon even met de bezem en water uit de plomp. Dat werkt ook.

Vandaag hebben we een tocht over de Drentsche Hoofdvaart met bruggen en een sluisje. Dat wordt vast leuk. Als ik de eerste brug oproep, vertelt een mevrouw me dat ze gelijk de tweede brug regelt. Dat is mooi! Voor het eerst varen we nu op klein water. Dat is nieuw voor ons. Het alarm van de dieptemeter laat zich af en toe horen. Volgens informatie op de Waterkaarten app is er een verlaging van 31 cm.

We komen bij de spoorbrug. Daar is een meldknop. Het duurt even voor we kontact hebben. De stem vertelt ons dat de brug over 10 minuten draait. Er komt inderdaad eerst nog een trein langs. De koffie de we net gemaakt hebben moet even wachten, want het licht springt op groen.

   Wat een mooie vaart is dit. Er liggen woonboten en we zien veel groen. Als we bij de Paradijssluis aankomen is dit echt een verrassing. Alles wordt met de hand bediend en de sluismeester is in voor een gezellig praatje als de de suis vol loopt. Het hoogteverschil is aanzienlijk, ongeveer twee meter.

We parkeren de boot uiteindelijk bij de Boschkampbrug in Havelte. Een mooi plekje onder de bomen. Ik maak alvast een wandelingetje om de omgeving te verkennen. Havelte is echt een mooi dorp.

En net als we naar Peter en Marjan willen gaan, staan Dick en Johanna, zeilvrienden van voor de wereldreis, bij onze boot. Wat een verrassing! We hebben ze al jaren niet gezien en ze zijn niks verandert. Ze zijn nieuwe fietsen aan het uittesten en moeten verder. We spreken af om elkaar later op de dag nog te zien als dat uitkomt.

Als we daarna de fietsjes uit de bakskist halen en op de kant zetten, moet er eerst flink gepompt worden, want de banden zijn nogal zacht. Er zit best wat roest zo hier en daar. Ze zijn dan ook de hele wereld met ons over geweest op Jonas. 

Natuurlijk begint het net te regenen als we opstappen richting Peter en Marjan. Vervolgens loopt ook mijn achterband nog leeg, dus mijn humeur is niet zo best als we bij de vriendenclub aankomen. Gelukkig verdwijnt die bui al snel en is het weer heel erg gezellig. We mogen blijven eten, soep en quiche, hoe heerlijk is dat!

Aan tafel vraag ik Peter of we de fietsjes daar mogen achterlaten na het feest van morgen. We gebruiken ze nauwelijks meer en ze hebben echt aandacht nodig. 

Terug aan boord spreken we af om de dag erna de boot nog een stukje verder te verleggen, dichter naar het feestterrein toe. We kunnen nog een brug en een sluis opschuiven. Voor vandaag hebben we weer genoeg beleefd.

Dick en Johanna hebben we gemist omdat we bleven eten bij de vrienden. Sorry, volgende keer lukt het vast wel.